fbpx

Barcelona Marathon 7 maart 2010

Marathon Barcelona — Klik hier voor een foto impressie

Op zaterdagochtend zijn Kees-Pieter en ik vertrokken naar Airport Eindhoven. Met Ryanair naar Girona. Niet ingewikkeld, gewoon op tijd inchecken met je koffer. Wij weten nu dat je koffer 40 minuten voor verstrek ingeleverd moet zijn. Met wat praten toch nog geluk, de koffers konden toch mee. Met verder een kleine vertraging toch de lucht in. Een geweldig zicht, zo de zon boven de witte wolken.

Na de landing op ons gemakje Airport Girona doorgelopen. Een nors kijkende douanebeambte en snel door de deuren om naar Hertz om onze huurauto op te halen. Een kleine rij en vervolgens wij aan de beurt. “Waarom heb je eigenlijk een stationwagon gehuurd” vroeg Kees-Pieter. “ Om al die koffers van jouw naar Barcelona te kunnen rijden natuurlijk, sufferd” was mijn antwoord. Uhh – Koffers? En ja hoor, doorgelopen zonder de koffers. En nu….?  Wij naar de balie van Ryanair. Een zwarte koffer en een met bloemetjes (geleend van Sheila) staan nog op de band. Maargoed, met veel gehannes, toch de koffers in de auto kunnen gooien en wij zo rond 11;30u. op weg naar Barcelona.

Wat een weertje, lekker zonnetje en zo rond de 14,5 graden. We besloten de kustroute te nemen, omdat we toch alle tijd hebben. Immers, de marathon is zondag en het is slechts 90km rijden. Ongeveer halverwege zijn we de weg afgegaan en richting strand gereden. Daar, aan het strand, een plekje gezocht en vervolgens heerlijke paella gegeten. Het begin is goed. Lekker weer, goed gezelschap, mooie omgeving en een prachtig hotel in Barcelona in het vooruitzicht. En, O ja, ook nog een marathon lopen.

Eenmaal aangekomen in Barcelona op zoek naar Gran Hotel Havanna. Op gevoel, niet te doen, ergens bij Nou Camp, dat stadion van Barcelona, hebben we maar de weg gevraagd. Wat aardige meegaande Spaanse Toeristen waren bereid ons wegwijs te maken en gelukkig kregen we de met pen bekladde kaart met aanwijzingen mee, anders hadden we ons hotel nog niet gevonden. Wat is Barcelona een grote stad, en ja, wat valt er veel te zien. Maar nu snel naar het hotel met de gereserveerde parkeerplaats voor de auto. Daar vertelde de speaker van de garage ons;  “Hola, parking is full”. Vraag niet hoe, maar uiteindelijk hebben we de auto beneden gekregen. Maar, daar zijn we dan. In het marathon hotel van Barcelona. Tussen Ethiopiërs en Kenianen. Een geweldige kamer, veel luxe en een goede sfeer. Voor nu snel de spullen naar boven en op weg naar de Marathonbeurs om de nummers, de chip en het shirt op te halen.

Met een plattegrond de metro in richting Playa Espagna, waar de beurs en de start van de marathon zicht bevind. Wat een drukte. Op zondag verschijnen er ruim 13.500 runners aan de start voor een tocht van ruim 42km door Barcelona. Zowaar nog bekende runners uit de regio Eindhoven en Middelburg tegengekomen. Zo zie je maar weer, er zijn meer van de gekken die voor een marathon een eindje op reis gaan. Lekker even rondsjouwen op de Marathonbeurs,  waar alle nieuwe snufjes van alle merken getoond worden. Zo rond 18:00 uur zijn we weggegaan. Op naar het Ramblas, waar de kraampjes, de kroegjes en de eettentjes te vinden zijn. Lekker neergeploft in SportBar. Cola, Bier, pasta en pizza met salade gegeten, met om ons heen zo’n 20 LCD schermen met voetbalwedstrijden. Geweldige samenstelling van mensen, veel Spanjaarden maar ook Engelse liefhebbers. Af en toe ineens een schreeuw, ergens is gescoord waarschijnlijk.

Rond 21:00u. zijn we met onze tweedaagse metrokaart terug naar het hotel gegaan. We hebben veel lol en we nemen nog even morgen door. We speken af dat ik de marathon loop en dat Kees-Pieter mij op 3 punten zal aanmoedigen. Dit via de metro en wat loopwerk. Zo rond 23:00u, met de wekker op 06:40u. zijn we lekker gaan slapen.

De Marathondag

Met het geluid van de wekker begon mijn dag. In de douche om wakker te worden. Even bellen naar de receptie.  Wat?, vertrekt de transfer naar de marathon al om 07:30u.? Goed, nu even opschieten, anders missen we de bus. Zo goed als klaar komen we beneden, met nog 5 minuten over voor het ontbijt. Dit is het geworden; 2 eieren, 1 croissant,  1 glas jus d’orange en een puddingbroodje. Haha, ik heb wel eens beter ontbeten. Ik vond nog een fles water om mijn flesjes te vullen van mijn rugzak. Nel richting de bus, die op twee plaatsen na helemaal vol zat, en ja de kaartjes als bewijs lagen nog boven, dus met veel moeite hebben we toch de bus gehaald. Ik moet zeggen, gelukkig maar, want we werden dicht bij de start afgezet.

Wat was het koud die morgen. Ik had best moeite met kleding kiezen. Uiteindelijk toch niet te warm en met een rugzak in een lange broek. Weer dat gedoe met het nummer en de spelden en daarna zij we samen het startvak binnengegaan. Kees-Pieter erbij, hij had immers ook een startnummer. Met zijn tweeen begrepen we al die drukte niet, zo rond 08;25u. nog ruim 30 minuten voor de start. Maargoed, wel gezellig. Toen opeens, precies om 08;30u. een knal, confetti en een hoop gejuich…
We zijn van start, we zaten er weer een half uur naast. Langzaam sjokte de menigte richting de start, en  7 minuten na het startschot passeerden wij de start. Erg leuk, al die mensen, het gejuich, het enthousiasme en de vele runners met een big smile. Ha ha maar toen, na 100meter, de eerste uitvaller. Kees-Pieter besloot de start mee te lopen, maar daarna direct te stoppen, om mij vervolgens te kunnen aanmoedigen. Kees-Pieter verdiend een medaille, als eerste uitvaller van de Marathon Barcelona 2010.

Ik ben  gestart in het startvak met een eindtijd tussen de 3:30 en 4:00u. Dat betekend dat je ongeveerd 10,5km per uur moet lopen over het gehele traject. Ik kan je zeggen dat het niet meeviel de eerste kilometers om de vaart erin te houden. Je loopt met zo’n menigte gauw bij iemand er achterop of je wordt vanachter snel ingehaald. Lekker mee hobbelen en genieten was mijn motto, en dat lukte aardig. De route ging rond Nou Camp en terug richting de start. Het parcours valt me tegen, omdat er toch vele heuvels zijn ben je afwisselend aan het klimmen en dalen. Maar goed, daar heeft iedereen last van. Zo rond 12km ben ik Kees-Pieter weer tegengekomen. Nog even gekletst en wat spullen uit de rugtas gehaald en hup weer verder naar het volgende punt.

Ik heb op mijn Ipod de nieuwste CD van ‘Train’ gezet. Lekkere muziek die in totaal 40 minuten duurt. Dus…. Deze cd ken ik na 5-6 keer afspelen nu ook uit mijn hoofd. Voorlopig even geen Train in de auto, ha ha. Dit terzijde. Het is wel leuk om bekende te zien op je tocht als je alleen loopt. De route is op zich mooi, alleen was hij druk en vermoeiend. De verzorgposten zijn zeer goed geregeld, en eigenlijk had ik mijn rugzak tijdens deze marathon niet nodig. Om de 5km was er voldoende water, energiedrank en andere verzorging te krijgen. Op een gegeven moment werd me zelfs een pot vaseline aangeboden. Dat is voor de erge zweters, ik dus niet.

Zo ergens rond de 26km zag ik Kees-Pieter weer verschijnen. Ik ben dan al over de helft en heb zojuist de halve marathon binnen de 2 uur gelopen. Een goede tijd tot nu toe. Even kort babbelen, wat drinken en weer verder. Nu richting de haven via de dierentuin. Bij de Arc de Triomph stond zowaar een rij met kraampjes. En dat kwam goed uit want ik had honger en dorst tegelijk. Er waren noten, bananen, sinaasappels en van alles te drinken. Daar heb ik flink lopen bunkeren. Iets wat ik de aansluitende 3km heb gevoeld. Maar het geeft allemaal niks want rond de 36km kwam ik Kees-Pieter weer tegen. “Kom, ik loop een stukje mee” zei hij. Met zijn rugzak liepen we vervolgens bijna een km samen richting het einde van de marathon. Op 5km voor de finish dook Kees-Pieter weer een metro ingang binnen om snel naar de finish door te reizen. De laatste 5km weer alleen op pad. Deze laatste km zijn lastig. Al die wandelende, uitgeputte mensen werken demotiverend, je kunt bijna niet meer, waar je wilt er ook niet aan toegeven. Nog even wat drinken, nog 4km, nog wat drinken, nog 3km. Wat meer mensen aan de kant, muziek, nog 2km. En dan komt het besef, wat nou, ik heb nu 40km gelopen, nog 2km naar de finish, dan ga ik niet wandelen. En daar ga je dan, ieder stap voel je. Mensen juichen je hoort de speaker bij de finish, en je ziet de finish. Opeens lopen alle wandelaars ook weer. Dit is het einde van de tocht, iedereen is opgelaten. De laatste meters en dan de verlossende piepjes van de chip op je schoenen….. je eindtijd is geregistreerd, je hebt het weer gehaald. Ha ha wat een feest. En nu snel een hek vasthouden….. anders val je misschien om.

Dit keer kom ik goed over de finish. Ik ben moet, maar niet (zo gezegd) naar de kloten. Ik ben blij dat ik er ben. Ik krijg wat te drinken, ik krijg mijn medaille, mijn chip wordt van mijn schoen geknipt en ik krijg een bord vol appel, banaan, sinaasappel en noten. Vervolgens nog wat Aquarius en dat was het.
Ik kijk nog een keer om, naar de finish waar nog steeds lopers binnenkomen. Wat een evenement, goed georganiseerd, maar massaal. Uiteindelijk in 4:13u. gelopen, ik ben tevreden en nu op zoek naar Kees-Pieter…

We hebben vooraf afgesproken bovenaan de trap, links bij de koffiekraam. Dat is allemaal wel leuk en aardig, maar op een stenen trap zo net na de finish zit niemand te wachten. Toch maar voorzichtig omhoog en zowaar een plekje gevonden. Kees-Pieter gebeld en 3 minuten later zaten we samen op het bankje. Tevreden en voldaan, met mijn medaille en een banaan.

We besloten via de metro terug naar het hotel te gaan. Daar lekker douchen en even op bed liggen. 2 uur later werden we wakker. 17:00u. mooi op tijd om naar de stad te gaan. Lekker eten . Eerst naar MC Donalds voor een hamburger en later in de stad een Pizzeria. We hebben het goed en we lachen veel. Ongeschonden, zonder pijn en blessures heb ik deze tweede marathon binnen twee weken gelopen. Ja zelfs 2 minuten sneller dan de eerste. In de regen zijn we uiteindelijk rond 21:00u. terug naar het hotel gelopen. Daar, rond 23:00u. zijn we gaan slapen. Morgen weer naar huis, de vlucht vertrekt om 11:00u. vanaf Girona Airport. Welterusten.

Maandag, de terugreis

Na het uitchecken bij het hotel, de auto uit de parkeergarage rijden. Met spinnende wielen en veel geluid toch nog gelukt, wat een kleine steile bocht omhoog. Daarna op zoek naar de borden Girona, en via de tolwegen zo snel mogelijk de auto inleveren bij Hertz om vervolgens onze koffers in te leveren. We zijn ruim op tijd dit keer. Op de heenweg in de auto wat sneeuwval gezien. Maar eenmaal bij het vliegveld bleek dit wel extreem veel sneeuw te worden. De vlucht werd met 45min vertraagd. Vervolgens met nog eens 4 uur vertraagd, en uiteindelijk zelfs geannuleerd. We zaten ingesneeuwd. We kunnen geen auto huren, niet met een bus, alle wegen zijn afgesloten. De vlucht wordt verplaatst naar dinsdagmorgen 06:20u. Wij de rij in. Eenmaal aan de beurt was er nog 1 stoel over. We konden niet eens meer samen terugvliegen. “Weet je het zeker” vroegen wij haar. Ze raadpleegde haar collega, en ze zei: “Alle stoelen zijn nu weg, de laatste is net door mijn collega weggegeven”. Daar zaten we dan. “Moet ik jullie op de vlucht van woensdag zetten”, vroeg ze nog. Nee natuurlijk niet, we gaan morgen naar huis. Wat zijn de mogelijkheden? Uiteindelijk vliegen we dinsdagmorgen om 07:00u. naar Milaan daar moeten we overstappen en daarvandaan vliegen we naar Eindhoven.

Ok, maandagnacht werd duidelijk dat er geen vluchten voor woensdag konden landen. Dus… met de eerste bus naar Girona om een huurauto te zoeken. Met de auto over de enorm besneeuwde wegen, ha ha een avontuur op zich. Ruim 90km rijden en dan aankomen in een zonnig Barcelona Airport.
Niet te geloven. We sloten aan bij een groep Nederlandse runners die ook met de vlucht Transavia 15:15u. naar Amsterdam Schiphol vlogen. He he. Voor het eerst vooruitgang. De vlucht ging soepel de aankomst perfect. Met de trein non-stop (ja, dit is mogelijk) naar Eindhoven. Vandaaruit terug naar Geldorp. En dan, ruim 2,5 dag na finish lekker thuis.

Conclusie: Een waanzinnig marathon weekend in Barcelona. Sportief, gezellig, lekker eten, mooie stad en vele onvergetelijke momenten. Als alle steden marathons zulke ervaringen worden, dan zijn we goed bezig…. Helemaal geweldig.

Tot de volgende keer.

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

Gegevens vergeten?