fbpx

Kustmarathon 2010: “De Aanloop”

Kustmarathon (Marathon Zeeland)
Voor mij is de Kustmarathon een klassieker. Vier jaar geleden heb ik voor het eerst deelgenomen aan een marathon. In 2007 werd de 5e editie van de Kustmarathon in Zeeland gehouden, ik was daarbij. Als ik er aan terug denk kan ik mijn glimlach niet onderdrukken. Wat is het geval. Ergens in juni 2007 werd ik gebeld door mijn Zwager Kees-Pieter. Zo tussen neus en lippen door vertelde hij me toen; “Oh ja, ik heb me ingeschreven voor de Kustmarathon begin oktober dit jaar, maar dat is niks voor jou natuurlijk”. Na het telefoongesprek zei ik hardop: “Niks voor mij, oh nee, dat zullen we begin oktober dan wel eens zien!” En zo ging de dag ernaar een link per e-mail naar Kees-Pieter, met de inschrijf bevestiging van Chris van Beem voor de Kustmarathon 2007.

Voorbereiding
Ok, het was juni en ik had dus welgeteld 4 maanden om een voorbereiding te bedenken voor deze monster-tocht. Direct maar wat antwoorden zoeken op vragen als: Waar is de start en finish, en in het tussengelegen stuk, wat is de samenstelling van het parcours. Ha ha, geen moment getwijfeld aan de zogenaamde zwaarste natuur marathon van Zeeland. Met de ruim 9km stranden, de duinen, de bospaden, de zware windvlagen wordt het zwaar, maar geweldig mooi. Ik ben maar gewoon begonnen met lopen. Naar de winkel schoenen gehaald en hup de bossen in. Eigenlijk was ik op dat moment al trailrunning aan het beoefenen. Ik vermeed het asfalt en zocht de lol ik de natuur. 4 maanden heb ik getraind, veel gelopen, eigenlijk een beetje aangemodderd. Ik sloot mijn voorbereiding af met een duurloop door de bossen van 28km, en dit 3 dagen voor de start in Burg Haamstede. Achteraf niet zo verstandig (werd me verteld door mede-lopers). Ik kon niet wachten, op naar Zeeland voor mijn eerste natuur marathon avontuur.

De kustmarathon
In de ochtend heb ik geloof ik 4 bananen gegeten, meer ging er niet in van de zenuwen. Samen met Kees-Pieter zijn we door Reinco naar Burg Haamstede gereden. “Tot straks in Zoutelande” riep ik nog stoer. “Dan drinken we een biertje!”. Verder de sporthal in waar ik vele bekende gezichten tegenkwam. Ik ben op Walcheren opgegroeid en vele leeftijdgenoten van toen zijn ook van de partij. Je kunt je sporttas achterlaten in rekken, die verplaatst worden naar Zoutelande. Alles is zeer goed geregeld en iedereen is enthousiast. Ik kijk mijn ogen uit. Verschillende gesponsorde deelnemers zijn aan het warmlopen, ik hoor Vlaamse en Duitse deelnemers. Dan, allemaal naar de start, want om 12:00u, na de twaalf klokslagen van de lokale kerk klinkt het startschot.

Eerste gedeelte
Samen met Kees-Pieter staan we opgesteld. De groep komt in beweging, ik zeg nog iets tegen Kees-Pieter, we lachen wat en besluiten ieder ons eigen tempo te lopen. Wat een geweldige route kent de Kustmarathon. In het begin een lange sliert, door het bos en zo de duinen in richting het strand. Dan linksaf richting de peilerdam om zo via Neeltje Jans op de dijk te komen bij Vrouwenpolder.

Er zijn voldoende drink-posten en de sliert van lopers zijn nu groepjes geworden. Dan, op het strand bij Vrouwenpolder begint de echte inspanning. 7 kilometer mul zand met de wind vol op je knar. Dit vergt wat van je lijf. Daar kom je achter bij Oostkapelle, waar we de duinen in gingen. Je zit dan op ongeveer 26km, je moet er dan nog 16. Dit punt was killing, maar de vele aanmoedigingen van de enthousiaste toeschouwers maken het dragelijk.

Tweede gedeelte
Daar in de duinen tussen Oostkapelle en Domburg heb je zowaar wat heuveltjes te nemen. Het tempo was er bij mij uit en de dan 8e banaan van de dag komt bijna weer terug naar buiten. (ik kon geen banaan meer zien). Zo veel mogelijk blijven lopen en door richting de volgende drinkpost. Achteraf heb ik die editie het minst kunnen genieten, ik heb ruim 4 uur en 20 minuten moeten afzien, maar….. ik heb Lein de hand kunnen schudden bij de finish. Ik heb de uitdrukken ‘Tot het gaatje gaan’ letterlijk ervaren! Sterker nog… ik ben zelfs door het gaatje heen gegaan (en weer terug).

Gefinisht
Trots met de medaille ben ik naar Kees-Pieter gelopen. Allebei hebben we ons eerste marathon-avontuur achter de rug. Kees-Pieter ruim 30 minuten sneller. Hoewel het allemaal heel gezellig was ben ik snel naar mijn ouders gegaan. Ik was kapot. Ik heb moeten rennen naar de toilet om vervolgens alle bananen een nieuwe plek te geven. Dat ik deze dag teveel van mezelf had gevraagd was me wel duidelijk. Dat ik daarna 3 maanden niet heb kunnen hardlopen was een consequentie. Maar dat alles viel in het niet met de geweldige herinneringen die ik heb aan deze dag. De sfeer, de mensen, de natuur, de inspanning en het gevoel als je finished. Ik heb me vervolgens opnieuw ingeschreven, met de belofte met beter voor te bereiden.

Een tweede medaille van mijn meiden!

02-10-2010
Nu, zaterdag as is het weer zover. Dit wordt een wat rare editie voor mij. De afgelopen 30 dagen heb ik 2 penicilline-kuren gehad. Ik heb last van mijn longen en mijn luchtwegen. En ja, dat is erg lastig onder het lopen. Ik heb voor het laatst gelopen in de Trail La Porte des Ardennes, en heb na 18km moeten stoppen. Ik kreeg geen adem meer. Nu, heb ik toch besloten te starten bij de Kustmarathon. Met, natuurlijk een reële kans dat ik moet uitstappen. Gek is dat, je wil het niet missen. Is lopen dus een verslaving? Ik weet het niet. Wel vind ik het geweldig om weer opnieuw de runners te ontmoeten, die trouw ieder jaar aan de start van dit evenement verschijnen. Dus, zonder enige verwachting sta ik aan de start, ik gaan kijken wat deze editie, naast veel plezier me nog meer gaat brengen. Wie weet mijn 4e medaille, in ieder geval mijn 4e deelname, en alleen dat al zou ik voor geen goud willen missen. Tot zaterdag allemaal.

Chris
chris@trail-running.nl

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

Gegevens vergeten?