01-10-2011: Deelname marathon Zeeland

Vrijdag,op naar Zeeland

Op vrijdag, eind van de middag, zijn we richting Zeeland gereden. Mijn ouders wonen op Walcheren, dus wij zijn op bezoek gegaan. Heel onhandig zijn er dit weekend onderhoudswerkzaamheden aan de Vlaketunnel. Vanaf 20:00u. vrijdagavond tot 17:00u. zondagmiddag. Laat dat nou net de enige route zijn om op Walcheren te komen vanaf Brabant… Gelukkig waren wij een half uur voor sluiting tunnel er voorbij. Rond 20:00u. op locatie. We zijn er. Dat wordt op zaterdagochtend een puinhoop en lange files… en dat terwijl het zo’n warme dag gaat worden.

Zaterdagmorgen

Via Serooskerke naar Burgh Haamstede. Een drukte van belang met aankomende runners en MTB-ers die aangekomen zijn. Een goede (warme) temperatuur en vele bekenden van vorige edities. Leuk. Binnen kom ik vele bekenden tegen en ik beland in de sporthal, waar je uiteindelijk je sporttas kan achterlaten voor transport naar Zoutelande. Daar op het gemakje omkleden en wat praten met mederunners. Daarna liepen we op ons gemakje naar het centrum van Burgh Haamstede, waar om 12:00u. de start van de 9e editie Marathon Zeeland zal plaatsvinden.

 

Plan van de dag.

Ik besluit tot aan de pijlerdam met Kees-Pieter en Reinco mee te lopen. Daarna ieder zijn eigen tempo. Het is windstil en de zon staat hoog in de lucht. Het is extreem warm vandaag. Verder besluit ik veel te drinken en regelmatig wat te eten. Dit keer extra goed zorgen dat ik het niet te warm krijg. Desnoods nog rustiger lopen…. Ik heb mijn Twinbelt om met een notenreep en 1 bidon met sportdrank en 1 bidon met ORS. Verder wat druivensuiker en wat reserve ORS voor onderweg. Ik weet dat er onderweg bananen zijn en dat er cola en bouillon te krijgen is. Bij alle verzorgingsposten zal ik bijvullen en genoeg drinken. Nadat ik het allemaal op een rijtje had, knop om en genieten geblazen… Het belooft een mooie run te worden.

De start

 

Volgens traditie begint de kerkklok te luiden, we beginnen gezamenlijk af te tellen en na 1 klinkt het startschot. We zijn weg… De straten van Burgh Haamstede zijn gevuld met vele supporters en de hele stoet vertrekt richting de bossen om vervolgens bij het strand uit te komen. Het tempo zit er goed in. Ik besluit mee te gaan in de stroom en besef dat ik ruim een km harder loop dan normaal…. Niet verstandig maar ik blijf nog even bij Kees-Pieter en Reinco. De eerste kilometers zijn door de straten van Burgh Haamstede. Bij de 3e kilometer zitten we in de bossen. Lekker tussen de bomen over de bospaden… helemaal mijn ding. Daar, in die bossen denk ik nog even terug aan vorige week. Trail Hautes Fagnes… heerlijk de 39km door de bossen in de Ardennen. En nu maar afwachten of mijn lijf daar gaande weg ook aan gaat terugdenken, ik hoop van niet…. ik denk dat vandaag veel energie gaat kosten.

 

Neeltje Jans – de Pijlerdam

Uit de bossen, door de duinen draaien we naar links het strand op, richting de pijlerdam. Bij het verlaten van het strand begint het asfalt. Na de eerste verzorgingspost gaat de route naar rechts de pijlerdam op. Het is voor mij een jaar geleden dat ik zo lang op asfalt heb gelopen, en ik moet zeggen…. ik weet nu weer waarom. Niet echt mijn ding. Ik zie Kees-Pieter en Reinco voor me uit lopen en trek vanaf nu mijn eigen plan. Ik kan me achteraf goed herinneren dat ik vaak het woord ‘Doseren’ tegen mezelf heb gezegd. Na deze ongeveer 15km afvalt begint het strand bij Vrouwenpolder, en dan begint voor mij het leuke parcours pas echt!.

Vrouwenpolder

Er staat weinig wind en de zon brand goed zo rond het middaguur. Ik heb een beetje moeite met het ritme vandaag. Ik probeer ontspannen te lopen, maar op een of andere manier wil ik steeds aanhaken bij de lopers die me passeren. Dat gaat dan zo een beetje door tot bij de verzorgingspost vlak voor Vrouwenpolder. Ik eet een paar bananen en drink wat, ik loop verder en zie daar Jolande staan…. Terug van de TAR, die ze geweldig gelopen heeft, en nu aan het supporteren. We begroeten elkaar en ik ga verder. Gek genoeg ging het vanaf daar automatisch. Ik genoot van de omgeving en zag een lange sliert lopers zo het mulle zand op lopen. Ha ha… daar ga ik ook naar toe. Nog even op de dijk, door de mensenmassa zo omlaag het strand op. Ok… daar was het dus echt warm en zwaar. Regelmatig toch maar even gewandeld, om het maar niet TE warm te krijgen. Na 2:05u. passeerde ik de halve marathon afstand, zo… over 4 kilometer staan mijn supporters bij Oostkapelle, vlak voor ik in de duinen verder ga. We zijn halverwege en alles voelt prima. Waar ik wel even aan moet wennen zijn de vele badgasten die heerlijk in de zon liggen of aan het zwemmen zijn. Maargoed, voor hen zal het wel even vreemd zijn, wie gaat er nu in dit weer een marathon lopen langs de (warme) Zeeuwse kust!! Ik dus,.. en met mij nog 1749 liefhebbers, haha….

Oostkapelle

Bij het verlaten van het strand van Oostkapelle staat mijn familie me aan te moedigen. Ik krijg water en een heerlijke koude douche. Even uitblazen en daarna vol energie weer verder. Met ruim 26km achter de rug nu de duinen in richting Domburg. En ja, dit vind ik weer heerlijk. Bospaden, omhoog en omlaag in de duinen. Een welkome afwisseling. Vanaf Oostkapelle gaat het lekker. Ik word eigenlijk niet meer ingehaald en loop zo’n 5 km met dezelfde mensen op. Ergens vlak voor Domburg staat er ieder jaar een man, die heeft uitgerekend wat je eindtijd zal zijn, met het stuk wat nog komen gaat. Bij mij riep hij 4:28u. “Kom op, het gaat goed!” Leuk. De duinen bij Oostkapelle richting Domburg zijn mooi. Schelpenpaden met uitzicht op zee aan je rechterkant en bossen aan de linkerkant. Vlak voor Domburg bereik je het 30km punt. Je loopt dan richting de boulevard, waar weer een verzorgingspost is. Vanaf nu is er om de 2,5km een verzorgingspost, en …. dat was geen overbodig luxe.

Westkapelle

Volgens mij pakte ik daar wat heerlijk bouillon, lekker zout. En o ja, ik geloof mijn 4e banaan. Mijn bidons opnieuw gevuld en hop… richting het hoogste punt, in de buurt van de golfbaan. Waar ik bang voor was gebeurde niet. Met aardig wat kilometers in de benen merkte ik nu mijn voordeel. Waar andere niet meer konden hardlopen, ging het bij mij eigenlijk automatisch. Wel af en toe mijn rust pakken om te drinken, maar eigenlijk heb ik vanaf daar lekker gelopen. Ik haalde vele lopers in en liep ontspannen. Met een lach op mijn gezicht het laatste lange stuk afvalt over het fietspad op de dijk richting Westkapelle. Bij de tank naar links richting de Kreek om bij de Reddingsbrigade de duinen richting Zoutelande in te gaan. Ik pakte nog een paar lekkere cola’s en heb nog wat gelachen met wat vrijwilligers…. want, die hebben het druk gehad die dag… niet normaal… maar, met evenveel enthousiasme werd ik keer op keer uitgezwaaid…. met standaard… “Het gaat goed…. kom op… je kan het… ” en dat soort peptalk. Leuk, dat maakt zo’n evenement nog completer!

Zoutelande

En dan, daar in de hoge duinen tussen Westkapelle en Zoutelande, dan heb je eigenlijk al het besef… Gaaf, ik heb het weer gehaald. Ik voel me fit en ren vrolijk door. De wat hogere klimmen neem ik als in een trail… even rustig… om vervolgens heerlijk op snelheid naar beneden te vliegen. Ik kijk goed naar rechts, want daar zie je de mooie stranden met blauw water en vele badgasten. Het bordje 40km passeer ik en daal uiteindelijk langs de lange trap het strand op. Ik voel me goed en ren de laatste kilometers door het mulle zand richting de boulevard. Daar heb je hem weer, de doedelzak-speler. Ha ha… vorig jaar liep ik met een longontsteking en was ik te laat… nu stond hij daar met zijn kilt in de zon te blazen… mooi moment. Daar zag ik Reinco weer terug. Hij had lekker gelopen maar had nu wat last van krampjes. We liepen samen richting de finish. Na 4 uur en 34 minuten liep ik over de finish. Ik zocht Lein Lievense op, want die heb ik alle keren nog de hand geschud, dus nu bij mijn 5e editie ook. Van links en rechts kwamen de felicitaties en de medaille van de dames. Vlak voor de tent stond iemand van de organisatie met een tuinslang. Ik keek hem aan en het draaide de kraan open… Die koude douche van 10 seconden zal ik me nog lang herinneren. Heerlijk. Binnen wat eten en drinken en bekenden opzoeken…. En dan daar een bankje… daar ben ik lekker even op gaan zitten.

Samenvatting

Deze Marathon Zeeland was een hele zware maar een mooie. Ik heb gemerkt dat ik door het vele trailen wat ervaring heb met voeding tijdens een run. O, dat was vandaag heel belangrijk. Goed eten en drinken gaf me voldoende energie. Door het doseren ben ik niet over mijn top gegaan en heb ik kunnen genieten van het parcours en alles daar omheen. Verder vond ik de organisatie weer uitzonderlijk goed. Door de vele vrijwilligers ben ik in ieder geval niks tekort gekomen. Bij aankomst stond mijn tas klaar in de sporthal en heb ik met vele vrienden nog ervaringen uitgewisseld. Tijdens de marathon geen enkele kramp gehad en na afloop geen spierpijn. Dus… eigenlijk was de dag compleet: Ik heb genoten en ben ontspannen over de finish gekomen.

Volgend jaar de 10e editie van Marathon Zeeland, daar wil ik graag bijzijn, dus…. Tot volgend jaar!!

Chris van Beem

chris@trail-running.nl

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account