fbpx

Trailrunning in Kroatie

Trailrunning in Kroatië.

Met zijn felle zon en het dorre landschap is Kroatië deze 2 weken mijn trail-omgeving. Ik ben op vakantie op zo’n 1200 km van huis en 5 weken verwijdert van mijn deelname aan de CCC eind augustus. Maar, het is niet de CCC die me beweegt te gaan trailen als training deze dagen. Nee, de nieuwe omgeving met zijn extremen in hitte en landschap zorgen voor de kriebels. Stoffige paden, ruim 30 graden, naaldbomen en rotsige kustlijnen om me heen geven me een prima gevoel; “Ik wil op ontdekking…. wat mis ik allemaal daarachter die heuvels, en daar weer achter…. Hoe voelt het om hier te lopen. Ik besluit deze weken 5x te gaan trailen. Zeker een keer midden op de dag en zeker een duur-training van 3 uur. Zo’n 80-90km trailervaring in Kroatië, dat doe ik mezelf deze vakantie cadeau!

 Het moet wel passie zijn!

Iedereen in vakantiestemming een gezellige lange avond vooraf, we hebben het goed hier in Kroatië. Dan, rond 6:30u. begint mijn Suunto Ambit te trillen op het nachtkastje. De dag is begonnen. Zachtjes door het huisje, water over het gezicht en de klaargelegde kleren aan en met de knalrode Salomon XT labs naar buiten. “Het moet wel een passie zijn” denk ik bij mezelf onder het aantrekken van mijn schoenen. Waar de anderen zich lekker omdraaien kies ik voor minder slaap en ga in alle vroegte langs de kustlijn lopen. Met mijn belt met 1 bidon, 1 reep en mijn telefoon begin ik aan mijn trail. Even naar de haven van Umag wordt het plan, dus…. linksaf de kustlijn blijven volgen. Ik ren het terrein af en kom in het onbekende gebied. Sjezus wat zijn die zeemeeuwen hier groot, ik kom langs en zij maken plaats, geweldig. Ik snuif de zoute zeelucht en geniet van de opkomende zon. De kustlijn kent hier vele vakantieparken en zo langs de kust kun je er gewoon langs. Af en toe via de rotsen, soms een klein weggetje asfalt maar schitterend om te lopen. Na ongeveer 5km sta ik ineens bij de haven van Umag, dat is snel…. Ik kijk een beetje rond en besluit dezelfde route terug te lopen. Nog een rare blik van een schoonmaakster na een bliksembezoek aan een voor mij onbekende toilet op een onbe kend vakantiepark, maar, “Have a nice day” gaf haar hoofdschuddend toch een mooie glimlach op haar gezicht. Ook eekhoorns zijn op pad in alle vroegte… tot 2x toe op heen en terug route ben ik dezelfde bruine tegengekomen, grappige beestjes met die waai-staart. Heerlijk uitgewaaid een ruim uur op pad langs de kust. Ik moet zeggen, een fijne kennismaking met een mooi gebied.

Een warme trail naar rechts

Na 2 dagen begint het weer te kriebelen. Een knal hete dag in Kroatië en we zijn 5km verderop naar een strandje gegaan waar de lokale bevolking rondhangt. Eenvoudig maar mooi. Een eettentje met over het algemeen hele dikke locale mannen aan de koffie. Met handen en voeten probeer je een hamburger te bestellen en je krijgt vervolgens een platte gehaktbal zo groot als je bord. Ja, het woord Meat hadden ze letterlijk genomen. Ik zie vanuit het terras een paadje lopen, verder langs de kustlijn. Op dat moment besluit ik hier naar toe terug te rennen…. Straks bij terugkomst op ons vakantiepark. “Eens kijken of diezelfde mannen overgestapt zijn op het bier als ik langs het eettentje richting het paadje loop. Bij terugkomst snel omkleden en met de zon aan de hemel vertrek ik om 16:30u naar rechts langs de kust. Het is ruim 35 graden en langs de kust gezellige muziek en vele badgasten. Enkele mooie trails worden afgewisseld met drukke (naakt)stranden, campings en afgelegen stukken. Onderweg maak ik dankbaar gebruik van de stranddouches, vul mijn losse waterfles voor verkoeling onderweg en loop dan kletsnat verder. 2 uur na vertrek van het strandje ben ik terug. Terug bij de mannen die inderdaad aan ut bier zitten en in volle vaart het paadje op. Tja, altijd leuk als je een doel bereikt en hoewel dit een kleintje was gaf dit toch voldoening. Ik loop door en schiet bij een camping weer eens een toiletgebouw binnen. Andere voeding doet mijn lijf anders werken…. ik werk maar gewoon mee en tussen de caravans en tenten door ben ik 5 minuten later weer op weg.  En dan, stopt de kustlijn gewoon. Te steile rotsen, echt niet te beklauteren laat staan hardlopen. Via en kerk dan maar de binnenlanden in. Ik loop nu over een karrenspoor een heuvel op en zie ineens een auto s el remmen en parkeren. Nederlanders…. “Goh, ons Nederlanders kom je overal tegen”, roep ik. We raken aan de praat en vol enthousiasme vertellen ze me over die dikke zwarte slang die zojuist de weg passeerde vlak voor de auto. “Ik reed hem bijna plat, ik kon nog net remmen!” “Ok, dus…. die weg die ik nu in ga?” was mijn vraag. Jazeker! Veel plezier…. Goed, andere natuur en dus andere dieren…. De stukken door het hoge gras, heuvel op en af ging ik als een speer! Whaha slangen… Goed, weer in een lekker ritme schiet ik de meest aantrekkelijke paadjes in. Ik ben 3x op een doodlopend erf van verschillende boerderijen uitgekomen, dan maar weer terug. Ja, het is geweldig lopen in een onbekende omgeving. Wel zien waar je uitkomt, helemaal goed. Op 12km sta ik met een rood bezweten hoofd aan de bar van een Italiaans restaurant… 1grote cola met ijs en 3 flesjes water graag! Zalig! Belt weer gevuld, even Italiaans bijkletsen en weer terug aan de kustlijn. Hier ben ik op de heenweg langsgekomen dus bekend terrein. Na 17km loop ik weer langs het terras waar ik met de WIFI kan internetten. Daar besluit ik mijn blog te gaan schrijven, dit keer op mijn iPhone… En, zie hier het resultaat!

Tot de volgende keer, met een trailrungroet uit Umag Kroatië!

Chris

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

Gegevens vergeten?