Mijn eerste training in bekend gebied…

Op maandag was het precies 2 weken geleden dat ik de CCC gelopen had in Frankrijk. Tot maandagavond heb ik geen meter hardgelopen. Helaas een week ziek geweest en de tweede week kwam het er niet van. Maar, rust is ook een goede training. Rond 19:00u. stond ik buiten om toch maar weer eens de benen te strekken. ‘De voorbereidingen voor de komende trails zijn weer begonnen’, dacht ik bij mezelf. De eerste 500 meter door de wijk, daarna heerlijk de bossen in….

De natuur rond Geldrop

Trailrunning_Nederland_17-09-2012

In mijn trainingsgebied ken ik (bijna) ieder paadje. In een straal van 20km rond Geldrop kan ik blijven lopen zonder ook maar een minuut te verdwalen. Heerlijk, dan kun je extra lusjes lopen als het lekker gaat, maar ook snijden in je route bij een Off-Day. De lucht is betrokken en de temperatuur ligt rond de 18 graden. Prima trail-weer zou ik zeggen. Vandaag loop ik met een belt met bottle, 2 repen, een hoofdlamp en mijn telefoon. Wanneer ik zo in de schemering ga lopen trek ik het liefst zwarte kleding aan, en… zo ook vandaag. Zonder iPod struin ik door de paadjes en ja, ik wordt beloond in mijn kledingkeuze. De eerste dieren schieten langs mij heen, een paar reeën zagen me pas op het laatst (vanwege mijn kleding) en aangenaam verrast springen ze met grote sprongen voor me het pad over… Haha, blijft leuk, en wat zijn het toch mooie fel bruine beesten. Verder kom ik nog verschillende roofvogels tegen, die dan opeens vanuit de bomen wegvliegen. Zolang ik de dieren hier blijf tegenkomen zit het wel goed met de natuur rond Geldrop. Tevreden vervolg ik mijn weg.

Trailrunning_Nederland_17-09-2012 Trailrunning_Nederland_17-09-2012

Het gaat niet vanzelf

De eerste 8km is toch wel weer wennen. Misschien is 2 weken rust wel goed, maar… mijn lijf is niet gewend meer aan het lopen. Ik moet teveel nadenken bij het lopen…. Ik denk veel terug aan de CCC en merk dat ik de zware momenten wat meer op de achtergrond heb geplaatst. Denk ik aan de CCC dan zie ik mijn finish, dan denk ik aan de trompet, dan zie ik die smile van de Chinese loper voor me en, dan herinner ik mij de geweldige natuur in die bergen met de mooie vergezichten. Nu, terwijl het niet vanzelf ga krijg ik ineens andere momenten in gedachte. Ik voel de blaar op mijn rechtervoet, ik vind mijn benen stijf aanvoelen, enzv. Ik zie dat ik 11km gemiddeld ren over de zandpaden en de smalle trails. ‘Ben ik te enthousiast?’. Ik besluit terug naar 10km gemiddeld te gaan… dit voelt beter. Eerst maar even in de flow komen, vandaar zien we wel.

Het gaat wel vanzelf

Bij de 8km komt het omslagpunt. Het is net of mijn lijf te kennen geeft van; ‘Oh ja, maar dit herken ik wel… hup – automatische piloot aan en gaan’. Gek hoor, na de 8km begint de lol van het lopen ineens weer terug te komen. ‘Ben ik dan echt een soort dieselmotor aan het worden?’ Nou, waarschijnlijk wel dus… Eigenlijk wilde ik een uurtje lopen. Zo ging het ook, alleen, ….. na het uur stond ik nog midden op de hei in de buurt van Leende, zo’n 7km van huis. Ik pak mijn hoofdlamp, want het is nu donker aan het worden. Ik eet wat, ik drink wat, maak een foto en kijk om me heen. Goed, nu naar huis… Hoe dit keer? Ik besluit dwars door de hei en de bossen te blijven lopen met die ene lichtbundel vanaf mijn hoofd. Blijft apart zo met een hoofdlamp.

Lopen met een hoofdlamp

Zo in het donker is het heel anders lopen. Je ziet natuurlijk wel wat, maar je zicht wordt toch een soort van vervormt. Schijn maar eens met je hoofdlamp door het hoge gras…. Het is dan net of je een soort 3D ziet. Heel apart. Kies dan maar eens van die smalle paadjes door het hoge gras… haha, dan kan je je lol op. Mijn tempo pas ik aan naar de mogelijkheden. Je moet extra oppassen voor de boomwortels en zeker op het mulle zand is het lastig je stappen te coördineren. Je aanpassen aan de omstandigheden vergt wat concentratie in het begin, maar na een paar kilometer ben je er weer aan gewend en gaat het lopen weer automatisch.

Pootafdruk in het zand

Op een zeker moment zat ik midden in het bos op een zandpad. En ja, dan ben je gefocust op het pad voor je waar de lichtbundel op schijnt… Ik zie vele afdrukken van paardenhoeven en zie ook wat hertensporen. Dan zie ik ook een of andere grote pootafdruk die ik niet ken. Zie ik dat nu goed? Een soort klauwafdruk….. En dan begin je te denken… oh, dat is van een herdershond….. even later… maar dat moet dan wel een hele grote zijn!… Haha, ik merk dat ik ineens om me heen ga lopen schijnen met mijn hoofdlamp. Ik kijk op mijn horloge en zie dat ik sneller ben gaan lopen. Niks aan de hand Chris… loop nu maar door… Even verder maak ik kennis met wat daarna koeienogen bleken te zijn en weer wat later familie konijn. Tja, de natuur leeft door, en ik cross daar in het donker even doorheen… Genieten met een extra dimensie… dat is voor mij in het donker trailen.

Trailrunning_Nederland_17-09-2012

Weer terug…

Na 17,5km loop ik weer de wijk binnen. Met enige verbazing word ik nagekeken door de baasjes van diverse honden. ‘Nog nooit een hardloper met een hoofdlamp gezien’, denk ik dan. Dan even verderop kom ik in mijn straat en ben ik weer terug, geen gekke reacties, dit is niet nieuw voor hen. Nou, ….  dat was een lekkere training. Onderweg had ik ook mijn schema uitgedacht voor de komende weken. Op donderdag wil ik 25km gaan lopen en op zondag een duurloop van 3-4 uur. Daarna verdeeld over 3 dagen 50km om vervolgens in het weekend naar Trail Hautes Fagnes (38km) af te reizen. Een weekje rust en aansluitend op zaterdag de kustmarathon in Zeeland.

Mijn lijf is goed hersteld en ik ben blij met de vooruitzichten voor de komende weken…

Tot de volgende keer.

Chris
chris@trail-running.nl


 

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account