Trail Hautes Fagnes 2012 – Geweldig

Op naar Malemedy – Xhoffraix

Zaterdagmorgen 06:00u. de wekker! De avond ervoor kwam ik eigenlijk tot besef dat ik de afgelopen week lange werkdagen had gemaakt en minder nachtrust had gehad. Toch weer wat aan het snotteren door het wisselende weer. Een goede voorbereiding, niet echt. Maar,…. wat is dan het beste medicijn? Juist…. een trail gaan lopen! En wat voor een trail… Trail Hautes Fagnes in Xhoffraix. Ik ken de trail van vorig jaar. Een geweldige route door de bossen en over de prachtige hoge venen. Dus… slaapdronken om 06:00u. naar beneden – Koffie!!!

Normaal schrijf ik me vooraf in voor een trail. Bij deze trail is dit niet nodig, ok je betaalt iets meer. In plaats van € 5,00 moet je dan € 7,00 afrekenen. Een klein bijkomend detail, de rij op locatie voor de voorinschrijvingen is vele malen langer dan bij de daginschrijvingen, want… bij de daginschrijving is geen rij. Dit keer vertrek ik zonder trail-maatjes om 07:00u. alleen richting België. Een 1,5 uur lang durende reis naar de schitterende Ardennen.

Inschrijven

Het kan niet missen… goed georganiseerd daar in Xhoffraix. Bij aankomst zie je ruim vooraf de bordjes hoe je moet rijden. Je wordt door vrijwilligers naar de parkeerplaats verwezen, en in een ruim verenigingsgebouw worden we verwelkomd door de organisatie. Een rechtse rij voor de voorinschrijvingen en een linkse plek voor de daginschrijvingen. Op de tafels liggen pennen, inschrijfformulieren en veiligheidsspelden voor het vastmaken van de deelnemersnummers. Joop en Aad hebben de nummers al opgehaald en gaan omkleden. ‘Tot bij de start Chris’, hoor ik ze roepen. En zo is het…. Toch wel een beetje gehaast terug naar de auto, omkleden, nummer vastmaken, rugzak om en richting de start. 09:55u. nog 5 minuten te gaan. Tot dat moment nog weinig bekenden. Eenmaal bij de start verandert dat… alsof er een blik opgetrokken werd. Voor ik het wist begon ergens vooraan de groep in beweging te komen, aha… we zijn gestart. Ik klik mijn horloge aan, pak nog een boterham en we komen in beweging. De eerste kilomter met een boterham met pindakaas… haha… De trail is begonnen!

Even bijpraten

De eerste kilometers maak ik een praatje met bekenden. Je zoekt elkaar toch altijd even op… en dat vind ik geweldig. Ik kom Maroula tegen, zij was alleen uit Bergen op Zoom gekomen. Ik zie Joop en Aad (2 broers) en, ook Thierry en Michael (2 broers). Dat lijkt me echt helemaal geweldig om samen met je broer deel te nemen aan dit soort prachtige trails. Samen afzien en samen finishen. Bij mij stop die droom direct, ik heb namelijk geen broer. Het eerste gedeelte van de trail brengt ons via een verhard pad naar het bos. We slaan de hoek om en we denderen allemaal over het omlaag gaande pad. Hier zijn de paden breed, je kunt goed naast elkaar lopen. Verderop, na zo’n 3,5km veranderd dit, daar moet iedereen opeens over een single track omhoog… een file, en wij staan achteraan… haha. Uit ons ritme… maar, laten we het maar positief bekijken, de zon gaat schijnen en we zijn nog lang niet uitgepraat.

Trail Hautes Fagnes 2012 Trailrunning Nederland
vlnr. 2e Michael Desmet, 3e Thierry Desmet, 4e Joop Terwiel, 5e Aad Terwiel. — 1e Linkse meneer bekeek het eens goed…

Het vervolg Trail Hautes Fagnes

Eenmaal bovenaan vervolgde ieder zijn eigen weg met zijn eigen tempo. Ik koos het mijne en dat ging ontspannen vandaag. 4 weken geleden de CCC in Chamonix, vandaag mijn eerste deelname aan een andere trail. De eerste klim had me wakker gemaakt. Het ritme van de dag melde zich en ik ben heerlijk gaan trailen. Alle klimmetjes (daar waar het kon) heerlijk in een dribbel omhoog. Pas veel later in de trail, bij de wat steilere hellingen besloot ik te wandelen, aangezien dat net zo snel ging. Ik had 2 liter water op mijn rug en slechts 4 reepjes met een rol (vierkant) druivensuiker. Ik weet niet wat het is maar, op een gegeven moment besef je dat je loopt, maar dat kost geen moeite. Je kijkt om je heen en denkt niet aan de afstand die je gaat afleggen. En zodra dat gebeurd, weet je dat het goed zit. Trail Hautes Fagnes kent vele technische stukken. Stukken met zoveel boomwortels dat je je afvraagt of er uberthaupt nog wortels ondergronds zitten. Stukken waarbij er vele losse stenen zijn. Dan moet je nog goed opletten dat de voeten goed opgetild worden, anders kan het zomaar zijn dat je je voorliggen trakteert op een door jou geschopte steen. (ervaring zal ik maar zeggen).

Trail Hautes Fagnes 2012 - Trailrunning_Nederland  Trail Hautes Fagnes 2012 - Trailrunning_Nederland

Duitse vrienden

Zo rond de 20km bleef ik in de buurt bij hetzelfde groepje trailrunners. Zo waren er twee Duitse jongens die ik regelmatig tegen kwam. Gingen we omhoog, dan kwamen ze me voorbij. Ik heb bij iedere klim mijn eigen tempo, en ja… dat lag net iets langzamer. Maar, bij het omlaag gaan… schoot ik vele voorliggers, inclusief de Duitse jongens voorbij. Heerlijk dat afdalen. Kleine pasjes, het aantikken van de ondergrond en de zwaartekracht benutten. Wel op tijd remmen natuurlijk, maar zo min mogelijk de bovenbenen belasten. Het was wel een komisch gebeuren. Zo wisselden we elkaar een keer of 6 af. Zo na de derde keer hoorde ik bij het dalen een schreeuw van achteren van: ‘Bis gleich und Viel spass !!!’. Dit herhaalde ik natuurlijk bij de eerstvolgende klim, waar beide heren me met een brede lach weer voorbij kwamen. Toch leuk, dit soort momenten.

De hoge venen

Trail Hautes Fagnes 2012 - Trailrunning_Nederland

Na zo’n 25km verliet ik de bossen en begon het gedeelte van de hoge venen. Met andere woorden, het bos maakte plaats voor wat meer open vlaktes, en de stevige ondergrond veranderde in soppige veengrond. Het parcours ging regelmatig over aangelegde brug-paadjes. Wat langere rechte open stukken met soms een erge drassige ondergrond. Zwaar lopen, maar… ook hier heerlijk in mijn tempo. Vanaf dit moment in de trail zie je verschillende trailrunners wandelen. Op zo’n 29-30km kom je bij de laatste verzorgingspost. De posten zijn goed voorzien, genoeg te kiezen. Zelf kies ik bananen en sinaasappels. Wat sportdrank en een goede hand noten en krenten voor de eerste kilometer. Tot zover alles prima. Tegenwoordig neem ik wat tabletjes magnesium onderweg. Gaat de spierpijn tegen, zeggen ze. Ik ben er nog niet helemaal uit of het echt zo werk, maar… spierpijn heb ik tijdens de trail niet gehad. Na de laatste post nog 8km terug naar Xhoffraix en over het algemeen met een lichte daling, dus dat loopt heerlijk.

Gezicht in de modder

Bij kilometer 32 verlaat je de harde bospaden en wordt je via een single track terug naar de bossen geleid. Zeer technisch, met houten bruggetjes, vele stenen en een wir-war van paadjes. Dus… in mijn heerlijke ritme vervolg ik mijn route en spring van links naar rechts over de smalle paadjes. Ik kijk naar de naderende bosrand en let even niet goed op. Mijn linker voet verdwijn direct in een wat achteraf bleek drassige plek veen-grond en ik val voorover. Zo, dat is vreemd. Ineens lig je daar languit, met je gezicht helemaal in de modder. Viezigheid overal en een klein schaafwondje op je linkerknie. Ok, geluk gehad denk ik bij mezelf. Rechts naast de afdruk van mijn gezicht een steen en links een boomstronk. En nu?, haha gewoon weer verder. Een paar honderd meter verderop een beekje. Ach, het water is wel een bruin van de veengrond, maar schoon genoeg om mij moddergezicht te wassen. Een paar minuten verderop opnieuw vele technische paden, maar nu met een harde ondergrond. Daar, tijdens het lopen kwam weer het besef dat hoe lekker het ook gaat, je altijd geconcentreerd moet blijven. Ieder pad is anders, en hoewel ik daar meerdere keren heb gelopen, ging ik dit keer toch maar op mijn snufferd!

De aankomst

De laatste kilometers liep ik achter een trailrunner die gezelschap had van zijn hond. Zonder lijn volgde de hond trouw het pad van zijn baasje. Over het algemeen liep de hond voorop. Ik heb werkelijk waar vol bewondering gekeken naar deze combinatie. Natuurlijk heb je Canicross, waarbij de hond vast zit aan zijn baasje en samen lopen ze de route. Deze variant was nieuw voor mij en geweldig om te zien. De hond liep absoluut niet in de weg en genoot zichtbaar. Na een mooie tocht van 38km draai je vervolgens het terrein weer op. Daar staan vele toeschouwers te klappen en word je naam omgeroepen. Ik ben binnen…. De terrassen zitten vol met trailers van de beide afstanden en de heerlijke barbecue geur komt je tegemoet. Geen medailles, geen T-shirt, maar een hoop vriendelijke gezichten. Voor mij helemaal prima. Ik maak met verschillende mensen nog een praatje, maar besluit vervolgens terug naar huis te rijden. Om 07:00u. thuis vertrokken, om 17:00u. precies 10 uur later weer thuis. Het was een dag met veel mooie momenten. Zoals ik wel vaker zeg: ‘Dit pakt niemand me meer af’

Tot de volgende keer.

Chris van Beem
chris@trail-running.nl

Chris van Beem - Trail Hautes Fagnes 2012
Foto door Elodie Desmet


Materiaalkeuze:


In de rugzak:

  • 2 liter water (hydroback)
  • 4 noten – muslirepen
  • 1 rol druivensuiker
  • Salomon Windjack
  • Fototoestel
  • Telefoon
  • Identiteitskaart + geld

De route

Trail Hautes Fagnes 2012 - Trailrunning Nederland


Download de route

Trail Hautes Fagnes 38km – 2012: 2012_09_29_Trail_Hautes_Fagnes_2012


Enkele cijfers

Afstand
38,17 km
Maximale snelheid
15,95 km/u (3’45 min/km)
Gemiddelde snelheid
7,83 km/u (7’39 min/km)
Hoogste punt
606 m
Laagste punt
310 m
Opgaande helling
1277 m
Neergaande helling
1284 m
Oplooptijd
2:48’44
Tijd afdaling
1:47’50
Vlakke tijd
0:15’53.9
Maximumtemperatuur
24,0 °C
Gemiddelde temperatuur
21,7 °C
Minimumtemperatuur
17,0 °C

 

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account