fbpx

Olne Spa Olne 2012 – Een eind, maar wel mooi.

Extreem afwisselende weken vooraf aan Olne-Spa-Olne resulteerde in een evenzo extreem afwisselende trail. Alsof de laatste weken werden samengevat in een afstand van 68km. Vrolijke en zware momenten wisselende elkaar af. De sterke wil en positieve motivatie zorgde ervoor dat ik toch doorging. Dikke lagen modder, steile klimmen, grote en kleine keien onder een bladerdek, ja… je kunt van alles over deze trail zeggen… Ik vat het in 1 woord samen, VEELZIJDIG…

De Franse Trailrunner uit Wageningen

Weken voor deze trail werd ik benaderd door een Fransman, hij is tijdelijk woonachtig in Wageningen. Ik heb het over Jonathan, een beginnende Franse ultra trailer. Jonathan gaf aan blij te zijn iemand te leren kennen in Nederland die ook trailrunning als hobby had. Hij had niet verwacht dat trailrunning in Nederland ook speelde en wilde graag met mij richting Olne afreizen voor zijn eerste Ultra trail. Een 2 punter voor kwalificatie van de ook onder de Franse trailers o zo bekende UTMB in Chamonix. Op zaterdagavond heb ik hem opgehaald op Station Eindhoven en op zondagmorgen 5:45u. zijn we samen naar Olne gereden. Hoe bijzonder, een Franse trailrunner gaat met een Nederlandse trailrunner naar een Vlaamse trail…. Ik vind dit echt geweldig. We hebben in het Engels vele ervaringen gedeeld en we zijn het avontuur ingestapt. Zijn missie: van 34km maximaal naar verdubbeling in afstand, namelijk 68km. Een hele uitdaging, ook voor een Fransman uit de Bretagne streek….

Olne bij aankomst

Bij aankomst in Olne werd ik verrast door het enorme gebouw dat ineens in de buurt van de parkeerplaats stond. Eerder dit jaar was ik aanwezig bij dezelfde parkeerplaats en kon ik een startnummer voor LE TRÈFLE À 4 FEUILLES in een barak, verder was er niks dan een bouwput. Wat er allemaal niet kan veranderen in een korte tijd. Het ophalen van de startnummers kon in de gymzaal en binnen kon je in de kantine koffie en van alles krijgen. Goed geregeld. Een heuse Franstalige organisatie, maar o zo gemoedelijk. Bij het klaarmaken voor de start schoof Peter aan. Ook Peter was in twijfel over deelname aan deze trail. Hij melde via een post op Facebook over Olne-Spa-Olne: Twijfel nog of ik ga….weinig gedaan de laatste tijd. Ga jij wel Chris?Waarop ik antwoordde: Er is ook twijfel bij mij. Heb ook erg weinig gedaan de laatste weken. Het is een zware maar mooie 68km. Ik ben gewoon erg nieuwsgierig naar de vorm van de dag. De omgeving zal me in ieder geval goed doen en energie geven! Tot zondag Peter? Dit antwoord was genoeg om ook hem in Olne aan te treffen, geweldig! En ja,… we hebben elkaar tijdens de trail ondersteund en zijn dan ook bijna de gehele afstand bij elkaar gebleven.

Materiaal

Tijdens deze trail besloot is een regenjas van Patagonia en nieuwe knal-oranje schoenen
van de North Face “Hypertrack” te testen. Verder heb ik de UltrAspire Omega gebruikt als racevest, aangezien bij een afstand van 68km een volume van 8,2 liter inhoud handig is voor het meenemen van voldoende voeding en de benodigde extra kledingstukken. (Reviews over deze producten volgen) Ik besloot in een korte broek te gaan lopen en koos 3 lagen kleding. De warme muts was zeker niet overbodig vandaag.

De start

Olne-Spa-Olne 2012 Trailrunning Nederland 6
vlnr. Peter, Jonathan en Chris

Zoals bij iedere start is het lekker druk. Deze editie was weer drukker dan vorig jaar, zo druk dat de eerste trailrunners ver over de startlijn stonden. “Allemaal achteruit, er moet nog een foto gemaakt worden en dan achter de startlijn”, riep de organisator van de trail. Ha ha, dit had ik nog nooit eerder meegemaakt. Dus, wat gemompel en gelacht, maar iedereen achteruit. Plots na enkele minuten begonnen ze vooraan te lopen, met een sliert van trailers met mij erbij er achteraan. Het blijft iets bijzonders, die trails in België. Wel goed geregeld, maar de regels worden vaak ter plekke aangepast of verzonnen en toegepast.

De knieën

Na de start ging het parcours vrij snel Olne uit, zo de natuur in. Modderpaden en prachtige vergezichten wisselden zich af. Ik merkte al direct bij de eerste kilometers dat mijn lijf niet echt gewend was te intensief presteren. De afgelopen 4 weken heb ik slechts 3x kunnen trainen. Nog geen 60km in totaal en zeker niet op een soortgelijk Olne-Spa-Olne terrein. Wel had ik in de Voerstreek de Bear trail nog de 57km trail gelopen. Met een insteek van: “Rust is ook een goede training” en “De basis is goed en deze dag ook” ben ik dan ook voorzichtig begonnen aan deze trail. Ik moet zeggen, het heeft gewerkt. Qua spieren heb ik geen hinder ondervonden van deze duurloop. Wellicht omdat ik tegenwoordig ook BES-T Endurance gebruik als aanvulling op de spieren. Nee, het waren mijn knieën die als enige aangaven dat regelmaat van lopen een welkome training is voor aanvang aan dit soort afstanden. Maar goed, wat niet kon is niet te veranderen, en wat kan heb je grotendeels zelf in de hand. Een mooie trail geeft in mijn geval veel mogelijkheden in kunnen. Je begrijpt, ook deze trail was een avontuur op zich, een uitdaging met een pittig laatste gedeelte.

Trail verloop

De eerste kilometers bevond ik me in een sliert van trailrunners. Ik liep ergens in het midden en dan heb je een mooi zicht op de komende route. Je ziet een verscheidenheid aan gekleurde trailrunners voor je de trail al belopen. “Kijk, daar gaan we naar toe” is dan zo’n opmerking die je om je heen hoort. Ik ben enthousiast over de mooie plekken die we passeren. Iedereen had moeite met overeind blijven, het was dan ook echt spek-glad op sommige stukken. En waar in het begin velen om de bemodderde waterplassen heenliepen bleek dat verderop overbodig, daar kon je niet anders dan er dwars doorheen en bleven de minder vastzittende schoenen achter in de modder. Ik maakte in mijn hoofd een schema en besefte dat als ik de tocht binnen de 9 uur zou lopen, ik geen hoofdlamp nodig zou hebben. “Voor donker binnen” dat werd mijn doelstelling van de dag.

Olne-Spa-Olne 2012 Trailrunning Nederland 66 Olne-Spa-Olne 2012 Trailrunning Nederland 58

Met zijn 4 bevoorradingsposten was Olne-Spa-Olne een matig verzorgde trail. De posten waren compleet maar als trailrunner zul je je eigen voeding moeten doseren. De eerste post kwam pas na 15-18km. Een beperkte voorziening van water en wat reepjes. De posten daarna waren completer en bij de 3e post was er ook soep te krijgen. Ook deze trail ben ik me nog bewuster geworden van voeding tijdens de wedstrijd. De lange constante inspanning sloopt je lijf. Ik voelde regelmatig de kracht wegvloeien. Door onder het lopen diverse suikers en zelfs krentenbollen te eten heb ik mijn energie op pijl kunnen houden. Nee, voor mij geen gelletjes. Ik hou het echt op natuurlijke (noten)musli-repen.

Ulra-Pijn

Bij mij is het een algemeen gegeven dat boven de 30-40km mijn lijf gaat reageren op de inspanning. Ik kan niet voor anderen spreken, dat doe ik dan ook niet, maar bij mij begon zo rond de 30km een bewustwording te ontstaan dat het opeens niet meer van zelf gaat. Vanaf dat punt ontstonden de zogenaamde vlagen. Het ene moment had ik meer moeite met lopen dan het andere moment. Ik noem het gewoon “Ultra-Pijn” maar dan volluit zonder te klagen. Het grappige is dat je daar achteraf, na het finishen eigenlijk niet meer aan denkt. Dat is wel anders tijdens de (ultra)trail. Dan ben je tijdens zo’n moment aan het zoeken naar oplossingen om weer onbewust lekker te gaan lopen. Dit lukt ook wel, al dan niet met de hulp van anderen om je heen. Vandaag had ik Peter. Peter was zelf ook anders in zijn doen en hij ondervond regelmatig ook deze vlagen. Haha, ik zei het dan ook gewoon tegen hem. Ik zei dan: “Peter, het gaat even niet vanzelf!” Een paar kilometer verder dan wel weer de uitspraak: “Nu weer wel”. Meer was ook niet nodig, we begrepen elkaar en liepen zo de prachtige route.

Olne-Spa-Olne 2012 Trailrunning Nederland 53

Geen besef van tijd

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account