Trail Les Boucles Ardenaises in La Roche 35km

Het zal niet voor iedereen gelden, maar ik kan regelmatig niet in slaap komen op de avond voor een trail. Dit keer op zondag om 09:00u. de start van de trail Les Boucles Ardenaises in La Roche. Zo’n 180km van Geldrop vandaan. Op vrijdag had ik besloten deze trail te gaan lopen en dat betekende een daginschrijving. Dus,… de wekker ging om 5:00u. en om 6:00u. zat ik in de auto richting De Ardennen. Tja,… aangezien ik rond 2:00u. in de nacht nog op de wekker had gekeken kun je je voorstellen dat ik vrij slaperig de dag begon. De dingen gingen niet automatisch. Maar goed, ik zat alleen in de auto en zette lekkere muziek op… De slaap maakte plaats voor nieuwe energie, ik ging ik weer op reis om een nieuw trail-avontuur aan te gaan.

Onderweg in de auto moest ik terugdenken aan precies een jaar geleden. Ik liep toen in hetzelfde weekend, als voorbereiding op de Salomon 4Trails, de Trail op zaterdag en de marathon op zondag. Dit keer was dat niet mogelijk. De organisatie heeft gekozen alle afstanden op zondag te houden. Jammer, maar wel begrijpelijk. Mijn reis ging voorspoedig, via de binnenstad van Luik en door over de snelweg. Daarna begon ik eindelijk aan de laatste 15km, die zijn namelijk het leukst. Slingerweggetjes richting La Roche. Erg prettig rijzen zo lekker vroeg met bijna geen verkeer. Ik deed de ramen van de auto open en reed in slome snelheid de lange afdaling richting La Roche. Het was bewolkt maar droog en niet te koud. Voor 8:00u. kon ik de auto goed parkeren, in een straatje net achter de brug over de Ourthe. Ik zag de pijlen richting de finish al op de brug staan. Op dat punt kun je de finish al zien en ga je de laatste 300 met in.

Ik loop ontspannen richting de grote tent, net achter de tank aan de linkerzijde van de Ourthe. Het is rustig, zeg maar stil. De dag-inschrijving is zo geregeld en eigenlijk ben ik drie kwartier voor de start al helemaal klaar. Nou, dat is eigenlijk nog nooit voorgekomen. Op een bankje bekijk ik alles eens rustig. Daar zit je dan. Mijn racevest Surge ingepakt, schoenen gestrikt, mijn pet op en de Suunto klaar voor gebruik. Haha, wat een ontspannen begin van de dag in La Roche.

Ik kijk om me heen en zie van overal (trail)runners opduiken. Van alle kanten lopen ze richting de tent. De start-finish boog is zojuist voor mijn neus opgeblazen en geplaatst. Dan sta ik op en zie verschillende bekenden verschijnen. Ik praat wat met Jan Struyken en zie ook Andre Linthout verschijnen. Zo vlak voor de start verschijnen er vele bekenden en de sfeer is goed. De start is wat vertraagd, maar wat geeft het. Het startvak is gevuld met alle deelnemers aan de semi-marathon, de marathon en de trail. Een gezellige groep enthousiaste mensen. De organisatie vertelt de bijzonderheden van de dag, maar het enige wat ik uit het trail-vooraf-praatje haal is dat het nat en glad kan zijn onderweg, dus… oppassen onderweg is de waarschuwing.

Mijn derde deelname aan deze trail

Ik besef na de start dat het mijn derde deelname is aan deze trail. De vorige 2 edities waren echt pittig te noemen. Hoe zou het dit keer gaan worden? Het duurde nog geen kilometer en toen wist ik het antwoord al… Deze trail zal het grote broertje worden van de reeks. In stilte klimmen we met zijn allen over een smal pad de eerste heuvel op,… het wordt een zware natte uitdaging vandaag.

De omgeving is echt geweldig. In het begin zijn we in rijen achterelkaar regelmatig fout gelopen. Met pijlen was alles wel uitstekend aangegeven. Maar ja, als die dan verdraaid worden door grappenmakers, dan heb je even een situatie…  Maar goed, .. de verkeerde paadjes waren zo verkeerd nog niet. Zeker de moeite waard om te lopen. Na zo’n 10 kilometer sloot ik aan bij Esther Sweeris, vanaf dat moment hebben we samen gelopen.

Een zware en vooral technische trail

Ik moet zeggen, het was lang geleden dat ik zo’n zware, technische, modderige, natte trail heb gelopen. Het was echt oppassen geblazen. Met grote regelmaat een ‘bijna struikel’ en met regelmaat een ‘100% zuivere struikel’. Ik totaal ben ik 3x onderuit gegaan. Ik moet wel toegeven dat dit gebeurde tijdens een ‘hardloop-foto-shoot’, iets wat normaal prima gaat. Nee, dit keer was concentratie erg belangrijk. Bij de derde val was het Esther die zei; “Maar even geen foto’s meer maken, denk ik… vind je niet Chris”. Een prima advies, vandaar maar 75 foto’s en niet meer dan dat…

Bijzondere paden

Ook Esther had de eerdere edities gelopen. Het moet gezegd worden, de organisatie is erg creatief. Onderweg keken we elkaar regelmatig aan. Soms vanuit de gedachte – ‘Dit herinner ik me niet van de vorige keer’ of anders van; ‘Ik zie wel voetstappen, maar eigenlijk geen trail’. Zo was het keer op keer. We liepen door ongerepte natuur, met omgevallen bomen, op steile hellingen waarvan de ondergrond mul en nat was. Soms waren de stukken bij afdalingen zo stijl omlaag dat je echt alleen maar kon glijden. Hardlopen op die stukken was echt uitgesloten. Meer klauteren en inschatten hoe je überhaupt op de beste manier de volgende hindernis kon nemen. Ja, …. erg bijzonder en leuk om mee te maken. Ik denk dat wij met zijn allen enkele nieuwe trail-paden hebben gemaakt… Je zet als organisatie gewoon wat pijlen in het bos en na afloop zie je een spoor (trail) gemaakt door 1200 trail-schoenen van de 600 deelnemers.

Vallen en opstaan

Ik had wel een leermomentje tijdens deze trail. Samen met Esther liepen we over een gerooid stuk bos, waar vele takken en planten waren. Moeilijk lopen op dat stuk. Eindelijk kwamen we bij een pad, dat wat omlaag liep richting de Ourthe. “Eindelijk”, dacht ik daar… “Even lekker naar beneden crossen”. Een verkeerde inschatting helaas. Ik gleed weg door de modder, bleef haken achter een grote tak en viel voorover omlaag. Al rollend kwam ik weer overeind en toch mijn knie opengehaald aan de los slingerende stenen. Ik had beter moeten weten, maar wilde graag even wat anders. Gelukkig heb ik geen last overgehouden aan de rol-partij, maar ik besef me goed dat ik veel lelijker terecht had kunnen komen. Dat ik 1km verder in het hoge gras opnieuw struikelde onder het fotograferen was dus de definitieve druppel… Soms moet je concessies doen, meer opletten minder foto’s om vervolgens heel binnen te komen. En zo was het zeker bij deze trail.

Begeleiding

We kwamen Anne voor de derde keer tegen onderweg. Een grote slok cola en een nieuwe reep waren deden mij goed. “Ik zie jullie bij de finish”, riep Anne… Echt leuk regelmatig ondersteuning te krijgen tijdens een Trail. Ik weet nog goed dat ik Anne en Ruud helemaal doorgeregend tegenkwam tijdens mijn deelname aan de CCC. Esther liep daar ook met Jolande en ik liep wat kilometers voor hen. Op dat moment kwam ik omlaag Champex binnen bij de verzorgingspost, dat was op 50km, precies op de helfd van de CCC. Ik had het koud, was moe en zo blij de mannen te zien. Ik kreeg een heerlijke mars van Anne en nog een voor onderweg… Mooie momenten die je goed doen als je in een zware fase zit.

Finish

Na ongeveer 5 uur kwamen Esther en ik bij het punt van de bordjes op de brug, nog 300 meter. Ja, daar stond Anne met zijn grote paraplu. We werden begroet door Kari die enkele leuke foto’s maakte van onze binnenkomst. Ontspannen maar zeiknat kwamen we binnen. Heerlijk gelopen, maar wel erg zwaar was onze conclusie. Een prima voorbereiding met die 1.500 D+ meters op onze komende uitdaging. Esther voor de 80km in Chamonix eind van de maand, ik voor de 118km Lavaredo Trail eind van de maand.

Dat was het voor de zondag…. Helemaal goed.

Vervolg traingingen

Ondertussen bij het schrijven van deze blog ben ik nog 2x gaan trainen. Op maandagavond wilde ik ontspannen uitlopen maar het werd en prima training van 22km. Wat is de natuur mooi op het moment en zeker als de zon schijnt.

Nu kom ik net terug van een trainingsronde met Mildred. In hetzelfde gebied maar over andere paden. Zonder problemen 20km gelopen in een pittig tempo. Ben ik aan het over-trainen? Ben ik mijn lijf aan het overbelasten? Nee.. dat ben ik niet. Het gaat gemakkelijk en soepel. Ik zal de komende weken blijven lopen om mijn lijft te laten wennen aan de lange afstand op 28 juni. Wellicht in het weekend nog een soort van Trail-Tocht in Limburg. Heerlijk 5-7 uur door de natuur in het gebied van de XTrails… Want ja, ook daar gaan we heerlijk met een leuke groep trailers in begin september 3 dagen mooie paden lopen rond het Limburgse Epen.

Tot de volgende keer…

Finisch in La Roche - Trailrunning Nederland
Foto door Kari Rein: van Run2Day Eindhoven

Chris
chris@trail-running.nl


 

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account