Zuid Limburg – Het was mooi

Gisteren heb ik gepost dat ik naar Zuid Limburg zou gaan om te trainen, dat heb ik gedaan, al liep het iets anders dan gepland. Gisteravond de housewarming party van de nieuwe buren, dat ging er aardig op… of hoe zeg je dat. Tot 4:00u. hebben wij van de dreunende bas kunnen meegenieten. Dat geeft allemaal niks (voor een keer) maar 6:00u. opstaan is me niet gelukt. Met wat vertraging lukte me het om 9:45u. te starten in Epen. Met weinig slaap, maar met veel zin begon ik aan de eerste ronde van 33km.

Zuid Limburg - Trailrunning Nederland

Ik had mazzel met het weer. Veel wolken en af en toe een druppel. Tja,.. het is echt waanzinnig mooi in Zuid Limburg. Willem Mutze heeft mij veel tips gegeven en met veel plezier loop ik een route op aanwijzing van Willem. Toch handig die navigatie in de Suunto. Via Movescount kun je een route inladen. Zodra je de route geactiveerd heb wordt de richting aangegeven met pijlen of een ingevulde lijn. Vervolgens kun je gewoon je eigen training opnemen. Je loopt dus een aangegeven route en je wordt geïnformeerd over die instellingen die je zelf heb geactiveerd. Ik heb wel even moeten wennen dat ik regelmatig op de Suunto moet kijken, vaak genoeg vandaag heb ik terug moeten lopen. Ik kijk over het algemeen rond namelijk. Ik zit dan lekker in mijn ritme en denk niet aan een horloge. Maar, het voelt wel prettig als je weet dat je niet kunt verdwalen, want…. wat is het hier groot.

Alleen op pad

Een trail-tocht geheel op eigen houtje was weer even geleden. Natuurlijk loop ik regelmatig regio Geldrop mijn rondjes alleen. Ook daar regelmatig Ultra-afstanden. Daar ken je de paden op je duimpje. Ik moet zeggen, deze manier van trailrunning vind ik geweldig. Je loopt in je eigen tempo, er is veel te zien en je bent steeds in afwachting wat er gaat komen. Vandaag ben ik na 3,5 uur gestopt met mijn training. Eigenlijk wilde ik langer, maar dat kon ik door de vertraging niet meer combineren. Vanavond een verrassing van mijn meiden voor vaderdag. Dan kan ik moeilijk smerig vanuit de auto op het laatste moment aankomen… Maar wat een omgeving. Ik heb toch weer 85 foto’s gemaakt. Toch weer 33km gelopen en daarbij 777 D+ (klim)hoogtemeters gehad. Nu, bij het snel schrijven van dit blog, voel ik me prima. Ik had nog wel een paar uur kunnen lopen door dit landschap. Wel ben ik rond de 17e kilometer knetterhard gestuiterd op de trail… Een ijzeren staaf (voorheen een hek waarschijnlijk, maar nu afgebroken) stak net ver genoeg boven de grond om er eens flink met mijn rechterteen tegenaan te komen. Die is dus nu gekneusd en ik heb mijn rechterarm opengehaald. Daar zit je dan, op de grond, druk aan het voelen; ‘Werkt alles nog?’. Gelukkig alleen maar geschaafd en een beurse teen.. Had erger gekund.

Voeten

Goed, hieronder iets over teennagels en blaren, niet interessant voor jou, sla gerust over. Ik vertel eigenlijk nooit over dit soort dingen, maar blijkbaar hebben meerdere trailrunners soortgelijke ervaringen.

Met regelmaat krijg ik vragen over teennagels en de voeten. ‘Heb jij je teennagels nog?’ of ‘Wat doe je met blaren onderweg?’… Ja, de voeten zijn wel erg belangrijk bij trailrunning. Pijnlijke voeten door blaren belemmeren je in het genieten, immers… de pijn voel je constant. Als ik al last heb van blaren, wat eigenlijk niet meer voorkomt, dan heb ik tape bij me die ik strak over de blaar heen doe. Is hij nog niet kappot, dan maak ik de blaar eerst kappot. Daarna de tape erover en weer de schoenen aan. Na enkele kilometers heb ik dan geen last meer… Dus, ik neem altijd wat van die fysio-tape mee tijdens UltraTrails, daar waar ook enkels mee ingetaped worden.
En wat betreft mijn teennagels… Net als bij vele trailrunners zijn mijn grote teennagels een soort van weer aanwezig en daarna weer weg. Op een of andere manier willen die niet meer blijven zitten. Met schoeisel heeft het niet zoveel te maken. Ik heb vele schoenen geprobeerd. Het is meer van die (stoot)acties als hierboven die je nagel blauw maken, of het steeds maar moeten dalen tijdens een trail, waardoor er veel druk op de voorschoen zit. Na afloop wordt de nagel blauw en dan is het een kwestie van tijd. Eigenlijk heb ik liever geen grote teennagels… Ziet er wel apart uit, maar dan kun je ze ook niet kappot stoten. Er komen nu nieuwe nagels… helemaal prima met een tocht van 118km over 2 weken in het vooruitzicht.

Rennen is wennen

Zo’n drie weken ben ik nu regelmatig aan het hardlopen. Alle afstanden uitsluitend door de natuur of via verbindingstukken asfalt opnieuw door de natuur. Er zijn tijden geweest, en dat was met name in 2012, dat het door de week niet lukte om te trainen en dat ik ieder weekend deelnam aan een trail in België of Nederland. Ik kan je verklappen, ook dat is een manier om veel van trailrunning te kunnen genieten. Natuurlijk heb je een basis conditie nodig om dit te doen en help ervaring je vaak goed op weg. Eigenlijk vond ik dat toen wel best… Maar, nu ik meet tijd vrijmaak om te trainen, vaker en langer op de paden loop merk ik wel een verschil. Ik kan van mezelf uit zeggen… “Rennen is Wennen !!”.

Voor mij is het overduidelijk, en wellicht ook wel normaal… Het gemak van lopen wat ik nu ervaar is anders dan toen. Heuveltjes omhoog, in tempo omlaag en steeds langere afstanden zijn van die dingen waar ik het aan merk. En, dan heb je natuurlijk je hersteltijd na een run. Na afloop van de 35km trail van afgelopen zondag in La Roche gaf mijn Suunto aan dat ik 120 uur rust moest houden… Haha… goed, de dag daarna 22km en de dag daarna 20km… gewoon gedaan en vervolgens geen enkele overbelasting van mijn lijf. Om me heen zie ik andere trailrunners zichzelf ook voorbereiden op lange afstanden. Ik denk dat iedereen een manier kiest die het best in zijn of haar verhaal past. Het mooie van mijn verhaal is dat het mijn verhaal is… Ik ben geen jongen van trainingschema’s, ik ben meer iemand die ergens naar toe werkt en daarbij doet wat binnen de mogelijkheden past. Ik wil best trainen door veel te hardlopen, maar eigenlijk wil ik veel hardlopen en genieten… Dus, ik draai het dan maar om. Ik vind het wel grappig als ik na afloop van een deelname aan een evenement terug kijk naar mijn voorbereiding. Bottem line… ik ben dan gewoon kei-hard aan het trainen.. het voelt alleen niet zo… immers.. ik wil lopen, en ik moet helemaal niks!!!

Goed, dat ging lekker vlot. De komende weken ga ik regelmatig naar Zuid Limburg. Ik denk dat ik maar eens ga aankondigen. Een ronde van ongeveer 30km in geniet-stand spreekt misschien meerdere trailrunners aan. En,… samen lopen heeft toch ook wel iets!!!

Ik zal de foto’s posten op Facebook…

Tot de volgende keer…

Trailrunning Zuid Limburg - Trailrunning Nederland

Chris van Beem
chris@trail-running.nl


 

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account