Een geweldig weekend in Nisramont

Op vrijdagavond ben ik afgereisd naar Nisramont. Ik had afgesproken met Wim de Doncker om bij de Nisraman Raid te helpen en de deenemers te begeleiden bij de laatste verzorgingspost op 2,5km voor de finish. En de korte samenvatting; Het was fijn in de Ardennen…

Nisraman Raid

Zelf heb ik me nooit zo beziggehouden met Triatlon-achtige wedstrijden. Ik moest echt even informeren wat het precies inhield. Na enige uitleg was ik aangenaam verrast en vond ik de uitdaging enorm. De deelnemers aan de Nisraman Raid hadden nogal een opgave. De start vond plaats bij De Barrage, in het water van de Ourthe. Een 1km lange zwemtocht. Vol bewondering keek ik naar de deelnemers bij de plons in het water en daarna naar de lange sliert van zwemmende deelnemers door het water. Tijdens een enorme regenbui kwamen de deelnemers uit het water en sprongen op de racefiets voor een 48km tocht door de heuvels van de Ardennen. Mooi om te zien die wissel van het zwemmen naar het fietsen.

Nisraman Raid - Trailrunning Nederland

Ik vervolgde mijn schema en ging richting Nisramon, waar hele rijen MTB-fietsen klaar stonden voor de 3e beproeving; 15km over een MTB pad rond Nisramont. Bij het wachten op de eerste deelnemers werden we getrakteerd op een enorme knal en tegelijkertijd een en heuse blikseminslag die er voor zorgde dat al het stroom uitviel. En wat een regen echt niet normaal. Maar, de deelnemers lieten zich niet kennen en sprongen stuk voor stuk van de ene naar de andere fiets en volgde het pad omlaag richting de smalle paden van de Ardennen.

Nisraman 2013 - Trailrunning Nederland

Nu was het wachten op de eerste deelnemer die de MTB ging wisselen voor de loopschoenen. De 4e uitdaging die de deelnemers te wachten stond was de 10km trailrun. Dit was dezelfde trail die ik zelf ging lopen na de Nisraman Raid en was omgedoopt tot de “Kamikaze Trail”. Na binnenkomst gingen Michael, Wim en ik naar het punt waar de deelnemers de laatste 2,2km in gingen.

Bij het opbouwen van de verzorgingspost kwamen Veerle, Tinne en Stefan er ook nog bij. Het weer was compleet omgeslagen en de zon scheen volop.

Nisraman 2013 - Trailrunning Nederland

Wat een dag met extremen. De deelnemers hadden het zwaar vandaag. Met veel lol wisten we de deelnemers te motiveren. We gaven ze goede moed door te roepen; ‘Nog slechts 2,2km, nog even omlaag en omhoog en je bent er!’ We hoorden van de eerste vrouw dat er een deelnemer gevallen was en dat hij moeilijk vooruit kwam. Dus, ik met mijn racevest met water tegengesteld het parcours op. Ongeveer een kilometer verder kwam ik hem tegen. Niks ernstigs maar bij het vallen had de zijkant van het bovenbeen een klap gehad, rennen en lopen was bijna niet mogelijk. Ik besloot de auto te halen en even later heb ik hem met Veerle opgehaald en teruggebracht naar de finish… Dit was minder voor de deelnemer, maar het gaf ons een goed gevoel dat we hadden kunnen helpen. Veelre en ik reden dan ook tevreden terug naar de verzorgingspost om ook de laatste deelnemers te voorzien van de benodigde drank, eten en aanmoedigingen.

Kamikaze Trail.

Kamikaze Trail 2013 - Trailrunning Nederland

Tja, een korte trail van 10km. Eigenlijk niks voor mij. Ik betrap mezelf er op dat ik echt een soort Trail-Dieseltje ben. Ik kom pas echt op gang na de eerste 15km. Dan heb ik het ritme van de dag te pakken en kan ik lang door blijven gaan. Vandaag was het anders. Ik korte trail van 10km waarbij we op de helft de Ourthe moeten overzwemmen. Het is niet druk aan de start maar dat geeft niks. We starten in 2 fasen: Om 17:30u. gingen de dames en wij starten 8 minuten later. Mildred is samen met Jasper ook gekomen en ik ontmoet nog andere gezellige bekenden. Ja, de sfeer is echt geweldig. Na een korte instructie schieten de dames precies om 17:30u. het veld af de trail op richting de eerste afdaling. Wij blijven achter en ik besluit voor het eerst een trail te lopen zonder racevest. Ik neem wel een handheld mee en mijn zonnebril, verder ben ik helemaal soort van kaal…

Kamikaze Trail 2013 - Trailrunning Nederland
Foto: Peggy en Michael Desmet

De start van de Kamikaze Trail

Ik besluit op gevoel te lopen en sluit bij de start aan bij het middelste groepje. Ik besef na 3 kilometer zwoegen dat dit middelste groepje voor mij eigenlijk veel te hard loopt. Vol verbazing sta ik letterlijk met steken in mijn mild geparkeerd bij wat heuveltjes die ik normaal hardlopend passeer… ‘Wat is dit nu weer’, hoor ik mezelf zeggen. Pffffff, zit ik er na 3km al doorheen? Ik drink wat uit de handheld en vervolg mijn pad. Ik pas mijn tempo aan en ik merk na een kilometer dat ik weer om me heen aan het kijken ben, het gaat gelukkig weer vanzelf. Ik hoor in de verte een plons en ik snap direct dat de 4 meter hoge jump in de Ourthe vlak voor me ligt. Ik pak mijn zonnebril van mijn hoofd en loop in volle vaart met een grote spong zo het water in. Haha, heerlijk….. wat een verkoeling. Maar, oh ja…  er moet wel gezwommen worden. Ik zet de zonnebril terug op mijn hoofd en zwem wat onhandig met mijn handheld door het water. Ik moet even terugdenken aan de Nisraman Raid deelnemers. Met het zwemmen waren zij in alle vroegte begonnen (1km) en aan het eind van de dag moesten ze opnieuw zwemmen, en wel tijdens een trail van 10km… En dan,…. toch wel een andere conditie dat zwemmen. Een soort van tijdelijk uitgeput klim ik uit het water en begin opnieuw aan een steile klim.

Het tweede gedeelte

Net als het ritme van de dag (Hevige onweer aan het begin – Ontzettende warmte aan het eind) ervaarde ik het ritme in het lopen. Tijdens de klim direct na het water herstelde ik compleet. Moeite maakte plaats voor vanzelf en het vermoeide gezicht werd vervangen door een lach. Met veel plezier rende ik weer de heuvels op en passeerde regelmatig andere deelnemers. Al snel kwam ik bij het punt waar wij met de verzorgingspost hadden gestaan. Die was nu weg, maar ik herinnerde onze positieve woorden; ‘Nog slechts 2,2km, nog even omlaag en omhoog en je bent er!’. Ik schoot het veld omlaag zo de bossen in. Tot mijn verbazing ging het direct erg stijl omlaag. Ok, dit was alles behalve relaxed lopen. Pittige paden, stijl omlaag, stijl omhoog, mulle ondergrond en de kuiten moesten flink aan de slag. Het laatste stuk ging over een veld en zo weer terug het pad op richting de finish. Daar kwam ik tevreden over de streep. Ik plofte neer bij Veerle en Mildred die als 1e en 2e dame over de finish waren gekomen. We waren het er allemaal over eens. Wat een pittige maar mooie trail was die Kamikaze trail. Met veel plezier wisselden we ervaringen uit. We kregen een heerlijke wok-maaltijd en natuurlijk een Schoefke (of hoe je het ook schrijft) het welbekende lokale donker biertje…

Kamikaze Trail 2013 - Trailrunning Nederland
Foto: Peggy en Michael Desmet

Conclusie

Ik hou van uitdagingen en afwisselingen. Nou, die heb ik dit weekend in Nisramont kunnen vinden. Als  eerste bij de Nisraman, alle respect voor de deelnemers, wat een enorme zware tocht. En dan als tweede mijn deelname aan de voor mij relatieve korte trail van 10km, de Kamikaze trail. Hij was dan wel kort, maar in die 10km zijn we getrakteerd op enorm veel afwisseling. En dan heb je nog de mensen en de gezelligheid. Deze combinatie maakte dit weekend voor mij erg bijzonder. Alle dank aan Wim de Doncker voor zijn perfect georganiseerde events en alle dank voor de gezelligheid van de deelnemers en de vele vrijwilligers.

En daarom de titel: Een geweldig weekend in Nisramont.

Tot de volgende keer

Chris
chris@trail-running.nl


Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account