Bear Trail 2013 – een bijzondere dag

Laat ik beginnen met te zeggen dat dit een bijzonder mooie dag was. Een trail door een geweldig gebied en van start tot finish een avontuur met bijzondere momenten. Trailrunning, het blijkt maar weer dat je tijdens je route veel moois om je heen kunt zien en ervaren. Het was weer even geleden, maar mijn (onze) finish zo’n 7 uur na de start was voor mij erg bijzonder. Ik heb veel voldoening gehaald uit deze 57km trailrunning…. En, ik was al die tijd niet alleen. Samen met Peter Mooij de Bear trail, het was zogezegd een Mooij(e) Bear Trail.


Toch begint zo’n trail-dag over het algemeen vroeg. Of de trail begint zo vroeg dat je op locatie gaat overnachten, of de trail begin niet echt vroeg en je reist vroeg af naar de trail. Dit keer met een uurtje rijden vertrok ik rond 7:00u. via Leende en samen met Mildred kwamen we om 8:00u. in Voeren aan. Net als vorig jaar was het gezellig druk. Met een uur voor de start was het gezellig bijpraten. Dit keer kregen we een band voor om de enkel, waarmee de tijdswaarneming gedaan werd. Ja,… tijdswaarneming… wat zal het gaan worden vandaag? Ik plofte neer naast Peter en het plan was voor mij al direct duidelijk. Samen met Peter zijn eerste 57km Ultra trail lopen, dat ging het worden. Niet net als 2 weken geleden eerst samenlopen en daarna 4 uur alleen verder, nee…. vandaag weer eens van start tot finish met iemand samen lopen.

De start

Start Bear Trail 2013 - Trailrunning Nederland

Zo’n 10 minuten voor de start zie je iedereen richting de start schuifelen. Geen gekke dingen dit keer, ik was er helemaal klaar voor. Ik praatte wat, schoot wat foto’s en keek is goed om me heen. We stonden ergens in het midden en de stemming goed. We gingen de blubber tegemoet onder begeleiding van de zon… het kan slechter zo eind oktober. Al pratend en lachend gingen we van start en gewoontegetrouw wilde ik mijn Suunto aanzetten… Haha, weer vergeten…. Het GPS-signaal was nog niet zo ver en 4km later heb ik hem toch maar aangezet. Een sliert van trailrunners liepen rond het veld, over de weg zo links de eerste paden op. Toch een mooi gezicht. Raymond Beeren stond bij het verlaten van het veld te kijken en wenste iedereen een fijne trail. De dag was begonnen, op weg naar 7 uur avontuur door de Voerstreek…

Hollen en dollen

De eerste kilometers… met nog 55km te gaan. Samen met Peter liepen we al pratend en dollend over de paden. Zo langzaam wordt de sliert met lopers dunner en ontstaan er kleinere groepjes die met elkaar verder lopen. Peter en ik liepen samen en we haalden regelmatig anderen in. We liepen heuvels op en af en genoten van de trail. Al vrij snel kwam de eerste verzorgingspost. Wat fruit en water was voor mij voldoende. Het was wel duidelijk,… opletten geblazen op de trails. Stenen bedekt met bladeren, technische afdalingen en bochtjes voorafgegaan met modderpaden. Even niet opletten en je lag onderuit. Wij beiden gelukkig niet. Maar wat een blubber…. Voor mij geen grof profiel  schoenen, daar loop ik eigenlijk nooit op. Ik vind het wel bijzonder om te zien. In het begin lopen vele trailrunners om de plassen heen en het liefst ook om de modder heen… Soms zelfs met bijzondere sprongen… haha… Ik niet. Ik ben er ondertussen wel achter dat dit voor mij niet werkt. Juist met dit soort sprongen kun je aardig lelijk uitglijden. Over het algemeen loop ik het liefst zo recht mogelijk op de paden en natte voeten krijg je sowieso. Op deze manier ben ik tijdens deze trail geen enkele keer uitgegleden en dat met het profiel van mijn NothFace Hayasa schoenen.

Bear Trail 2013 - Chris van Beem

Een zwaar stuk

Vanaf de 20km begon de trail voor Peter pas echt. Het ging niet meer vanzelf en af en toe kwam er een terugval. Heel normaal natuurlijk maar, dan is de finish op 57km toch nog 37km verderop. Vanaf dat moment hebben we elkaar wat beter in de gaten gehouden. We gingen wat gedoseerder lopen en de gekke harde afdalingen en snelle klimmetjes beleven even achterwegen. We waren samen opzoek naar Peter’s ritme van de dag. Een vochtige dag met 18 graden en een heldere lucht met een zonnetje, dat was het decors van nog 4 uur trailrunning. Het was wel duidelijk dat de 3 verzorgingsposten op de 57km voor Peter te weinig waren voor voldoende vocht. Op ruim 10km voor de 2e post was zijn water dan ook helemaal op. Geen probleem, ik had nog genoeg. Alleen,.. toen dat ook op was moesten we toch even creatief zijn… De eerste boerderij had wel 2 hele waakse honden achter de hekken, die werd het dus niet. Een volgende boerderij met vele koeien geluiden een kilometer verderop was een betere optie. Met een vriendelijke vraag van ons en 2 woorden en een glimlach van de boeren zoon waren mijn beide bidonnen in 5 minuten weer gevuld. De jongen ging terug naar binnen en wij vervolgden onze trail.

Peter Mooij en Chris van Beem - Bear Trail 2013

Doorzetten

Echt bijzonder om een te zien hoe iemand stuk kan gaan en daarna de kracht heeft om er doorheen te komen en de draad weer op te pakken. Ik heb het zelf regelmatig meegemaakt maar dat is anders. Nu zag ik Peter in een snoeihard gevecht met zichzelf zware periodes overwinnen. Dan werd het stil en kwam er af en toe een droge opmerking… Ik probeerde een tempo te pakken waarbij we samen konden lopen. En af en toe pakte we onze rust. We waren nu over de helft en hadden ongeveer 35km afgelegd. De zon scheen aardig en we moesten nog zeker 8km tot de 3e en laatste verzorgingspost. Dat gingen we weer niet halen met ongeveer 1 liter water. Dus,… opnieuw op zoek naar water of beter wat cola voor de energie. Zo rond de 40km besloten we een terras op te duiken. We liepen naar binnen en stonden ineens in de keuken met 2 Chinese dames. Achteraf hadden we wel onze schoenen uit kunnen doen,… De dames waren vriendelijke en bovendien konden we cola kopen. In de keuken vulden we onze RaceVests bij en deze 15minuten waar goed besteed! Nog even een plaatje met een mooi paard en we waren er weer klaar voor.

Bear Trail 2013 - Peter Mooij

De laatste 17 kilometer

‘Gaat het Peter?’, vroeg ik hem direct na onze stop. ‘JA, Chris het gaat wel weer’ was het antwoord. Haha, Peter was weer terug en de grappen en lachmomenten wisselden elkaar af. We werden niet meer ingehaald en haalden zelf regelmatig verschillende lopers in. Op 14km voor de finish kwamen we bij de laatste verzorgingspost. Geen cola maar water. Das balen, maar we lieten ons niet kennen… We maakte een praatje en lieten ons naar het laatste deel van de trail sturen. Ik genoot van deze trail. Ok, ik had harder kunnen lopen, ik had alleen verder kunnen gaan,… ik had,… ik had… nee,. ik heb die dag zonder te hadden veel genoten. Het zijn die kleine momentjes. De signalen van Peter dat hij je aanwezigheid waardeert. Het idee dat je met iemand samen deze zware tocht kan lopen. Die fotomomentjes waar dan tijd voor is en de praatjes over van alles. Ik heb heerlijk gelopen, al liet ik dat tijdens de trail zo min mogelijk merken aan Peter, die maakte kennis met een scenario dat je alleen zelf kan ervaren. Zo eentje waar je niet op zit te wachten, maar o zo belangrijk bij het Ultra-lopen. Het niet kunnen, toch willen en daarna wel weer kunnen. Ik zwaar onder de indruk hoe hij zich na de wat te snelle start heeft kunnen herstellen. En ja, daar viel af en toe een #4%&7&..domme, haha, best vaak… Maar hij ging gewoon door.

Bear Trail 2013 - Trailrunning Nederland 2

De laatste kilometers gingen bijzonder soepel. ‘Het paard ruikt de stal’. Het ging niet vanzelf maar in een lekker tempo zijn we richting de sportvelden gerend. Ik kende het parcours en bij de laatste bocht hield ik Peter tegen. Ik wees naar recht en zei, ‘Kijk, de sportvelden’.. En dan dat gezicht.. geweldig. Een smile en een bepaalde glans in zijn ogen. Hij zat stuk onze Peter maar we waren bijna binnen. Nog een paar slokken water uit mijn bidon, de 1,5 liter van Peter waren allang weer op en daar gingen we. In een soort eindsprint vervolgden we onze laatste 600 meter. Ik kon hem bijna niet bijhouden…. Net als iedereen werden we voor de 2e maal om de velden geleid, alleen nu in tegengestelde richting. De laatste bocht en bij de finish stonden vele vrienden ons te verwelkomen. Met een heuse sprong gingen we over de finish. Wat een moment. Leuk, gaaf en geweldig. We waren binnen en dat gevoel was bijzonder!

Conclusie

Mijn dag was goed. Ik heb mijn ding kunnen doen. Ik heb heerlijk gelopen en wat is de Voerstreek toch mooi. Ik bleek meer dan 100 foto’s te hebben gemaakt, dat zegt eigenlijk al genoeg. Verder ben ik blij dat ik mijn maatje heb kunnen helpen door er te zijn. Alle eer aan Peter want bij dit soort dingen kun je wel aanwezig zijn, je moet het allemaal zelf doen en dat deed hij. Met een prima herinnering ben ik de auto ingestapt. Samen met Mildred zijn we teruggereden richting Eindhoven.

Toch heb ik Peter nog een keer ingehaald deze dag,… dat was op de A2 waarbij we allebei onderweg waren naar huis… Peter bedankt!

Chris van Beem - Bear Trail 2013

Tot de volgende keer….

Chris van Beem
chris@trail-running.nl


Fotoboek: Bear Trail 2013


Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account