Ultra loop Berg en Dal, een mooi evenement

Vandaag was het weer een soort van feest. Nog net geen slingers maar een prima organisatie, een geweldige omgeving en gezellige gasten. Bijna 80 deelnemers stonden om 9:00u. in Berg en Dal klaar om aan deze 60km tocht te beginnen. Het weer was prima, geen druppel regen en af en toe de zon. Ik heb tijdens de tocht genoten. Hieronder mijn verhaal.


De start

Om 8:30 kwamen Mildred en ik de kantine van de lokale loopvereniging binnen. Een grote groet aan Willem en Annemarie en verder natuurlijk aan vele andere bekenden die allen met gymschoenen ‘ready-tot-go stonden. Ik niet, ik wilde nog met vele vrienden praten en was ondertussen bezig met van alles. Van Annemarie kreeg ik een geplastificeerde deelname kaar die ik met 2 t-rips aan mijn RaceVest moest bevestigen. Even bijpraten en voor ik het wist greep Willem Mutze de speaker en legde de regels uit. Iedereen naar buiten, behalve ik…. ik was nog niet klaar. Hup, RaceVest om, veters strikken en … ‘Start’ hoorde ik toen. Daar ging de groep, zonder mij… haha. Ja, ik ben nu eenmaal snel afgeleid. Ik liep de groep achterna en besefte dat ik mijn Suunto nog niet had aangezet. Het GPS signaal liet al lopend op zich wachten, en dat was lastig want ik wilde de ingeladen route aanzetten. Geeft allemaal niks. Ergens 1km verderop was ik het zat en bleef bij een open vlakte net zo lang wachten op de verlossende PIEP. Ja, 5 minuten later was het zover. Goed, weer een leermomentje.

Lopen in de groep

De eerste 15km ben ik ontspannen met de groep gaan inlopen. Ik was niet stijf, maar ik moet de laatste tijd nu eenmaal even lopen om mijn ritme van de dag te pakken. Altijd gezellig samen lopen. Het tempo is een soort praat-tempo en de nieuwtjes werden uitgewisseld. De natuur rond Berg en Dal is echt geweldig. En regelmatig werden we getrakteerd op prachtige zonnestralen die langs de bomen de weg vonden naar de grond. Erg bijzonder om daar doorheen te lopen.

Berg en Dal 2013

Ik merkte na een kilometer of 10 dat ik mijn tempo van de dag gevonden had. En ja, dat lag iets hoger dan het tempo van de groep. Rond de 13km kwamen we aan bij de verzorgingspost. Een grote groep deelnemers pakte daar compleet ontspannen dat was ze nodig hadden. Wat een ontspannen sfeer. Dit zijn zo van die dingen waarom ik graag deelneem aan kleinschalige evenementen. Er is tijd voor elkaar en de vrijwilligers hebben tijd voor jou. Top! Nog even een gekke foto van Carlo en mij gemaakt door Julia en we vervolgden onze weg.

Berg en Dal - Carlo Pappot en Chris van Beem

40km alleen verder

Het ging lekker. De heuvels omhoog in een lekker looptempo en mijn ademhaling bijna alleen door mijn neus. Dus, ik voel me prima. Op een gegeven moment kijk ik achter me en het groepje waar ik mee samenliep is niet meer te zien. Ok, dan maar alleen verder. Ja, dan is het praten ineens afgelopen. Dan begin je te denken. Goed, het is nog 40km…. ga ik niet te snel? Ben ik niet te enthousiast aan het worden op het moment? Ach, ik besloot mijn Suunto-scherm in te stellen op de route en de snelheid en het aantal kilometers weg uit het gezichtsveld te halen. Ik ga maar eens verder op gevoel. Een knorrende maag los ik op door wat te eten en ieder kwartiertje neem ik wat drinken. Zo simpel eigenlijk. Ik wordt niet ingehaald en zelf passeer ik enkele deelnemers, tot… ik een periode van 35km in ga waar ik eigenlijk helemaal alleen loop. Ergens rond de 30km (dat vertelde een PIEP van de Suunto me) kwam ik op een best wel lang stuk asfalt. Tja, daar had ik even een dingetje. Onbewust werd me verteld dat ik dit niet leuk vind, met als gevolg dat het opeens een stuk minder lekker liep. Ok, het liep helemaal niet meer. Ik was op dat stuk zo gefocust om het wel te laten lukken dat ik gewoon de verzorgingspost bij de boerderij voorbij liep op zoek naar de bossen. Dus, bij het volgende asfalt stuk zeg ik; ‘Aha, na asfalt heel snel weer bossen’, in plaats van ‘Klote asfalt’.

De bossen lieten even op zich wachten maar prachtige open vlaktes met mooie panorama’s vervingen het asfalt. Ik was weer in mijn element. Wat ik zelf echt bijzonder vind is het gemak waarmee ik weer een heerlijk ritme oppakte nadat ik over de mooie paden tussen de bomen liep. Het tempo ging weer onbewust omhoog, het ging weer vanzelf. Dan kom je uiteindelijk bij de laatste verzorgingspost. Daar werd me verteld dat het nog slechts 6km was terug naar de kantine en dus de finish. Huh… dus al 54km gelopen.

Het laatste stuk

Bij het laatste stuk begreep ik mezelf eigenlijk niet. Hoe is het mogelijk dat ik ontspannen in 8 dagen 123km kan lopen. Een week met teveel dingen in te weinig beschikbare tijd. Korte nachtrust en enkele dingen waar je niet om vraagt en zeker niet op zit te wachten. De laatste klimmetjes werden soepel omhoog gerend en de bossen maakten plaats voor de laatste lange rechte weg richting finish. Ik rende het terrein op en Willem kwam naar me toe… Ik bleek als 14e binnen te zijn gekomen en hij vroeg direct of ik genoten had. Haha, ja Willem, het was goed!.

Berg en Dal 2013 - oorkonde

Bij het schrijven van dit blog ben ik blij. Geen stijfheid, geen blessures en de dag was leuk. De Ultra loop Berg en Dal is een echte uitdaging. Een serieuze afstand met toch 1.100 D+ hoogtemeters. Willem en Annemarie, bedankt voor deze mooie dag. We hebben mazzel gehad met de weercondities maar de route was mooi en het evenement was top geregeld.

Tot de volgende keer…

Chris
chris@trail-running.nl


Foto Rinus - Chris van BeemFoto door Rinus


Enkele foto’s van het evenement op de Facebook Pagina van Trailrunning Nederland


Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account