fbpx

Dag 3: TRAIL-10-DAAGSE

Vandaag traildag 3… Vannacht gaat het uur naar voren en ik weet niet wat er aan de hand is maar het weer is waanzinnig! De paden zijn droog en de zon staat zo hard te schijnen dat het gewoon 20 graden is hier in regio Geldrop. Zo rond 14:30 stapte ik in de auto met een rugzak, 2 liter water, verschillende geeltjes, druivensuiker en enkele Innerme repen. Het MTB-pad van 18km in Mierlo. Een mooie uitdaging met schitterende paden.

Op zaterdag zijn er meer natuurliefhebbers in de bossen. De bankjes zijn bezet en vele honden snuffelen rond hun baasjes. Dit baasje begon zijn trail op het gemakje. De benen waren wat stijf en  moesten zeker de eerste kilometers even wennen aan opnieuw een trail. Vandaag opnieuw met de X-Kross bril op door de bossen. Het is even geleden dat ik met een zonnebril had gelopen maar gisteren beviel prima. De glazen zijn boven wat donkerder en onder volledig transparant. Voor mij ideaal aangezien ik het pad het liefst helder zie. Wat een superbril is dit. Geen druk op je hoofd en het grip is stevig genoeg om ook bovenop je hoofd goed te blijven zitten. De bril weegt bijna niks.

Een ontspannen training, dat ging het worden. Na enkele kilometers wat rekken, drinken en eten. Eigenlijk ging het voor geen meter in het begin. Een honger gevoel en zware benen. Maar, de paden waren geweldig en het op en neer over de smalle paden zorgde ervoor dat mijn ritme snel terug kwam. Ik weet het gewoon zeker, de afwisseling houdt mijn lichaam allert en soepel. Rond de 8km besloot ik opnieuw nog even rekken en opnieuw eten en drinken. Op een of andere manier ging het vandaar weer super lekker. Het is echt een waanzinnig MTB-pad daar in Mierlo. Het eerste gedeelte technisch met wat hoogteverschillen en vele single-tracks. Je loopt van Mierlo tot aan Geldrop en steekt vervolgens de provinciaalse weg over het ander bos in.

In een lekker tempo vervolgde ik mijn weg. 18km, toch wel weer een lekkere afstand. Ik volgde de groene bordjes en kreeg nu regelmatig wat langere rechte stukken. Regelmatig passeerden vriendelijke MTB-ers, ja… we waren het met elkaar eens…. het was genieten in de bossen. In een lekker ritme passeerden 3 MTB-ers me vlak voor een open veld. We schoten letterlijk samen de bossen uit en zij gingen links… ik volgde zonder na te denken. Ik liep langs een industrieterrein en daar kwam ik tot de conclusie dat dit eigenlijk niet hoorde bij het pad. Zucht… en nu, omdraaien? Ik wist waar dit heenging…. ik volgde op dat moment de zwarte pijlen en ja,… we weten allemaal dat dat een verbindingsstuk is tussen twee routes. Ik liep nu richting Geldrop naar het Geulberg MTB-pad. Ik heb een hekel aan omkeren dus ik besloot mijn route te vervolgen richting het kanaal van Geldrop. Super-saai. Asfalt, beton en lange rechte stukken langs het kanaal. Maar goed, eventjes een pittige klim op de Geulberg is altijd leuk. Hoewel de benen zwaarder werden voelde ik me na zo’n12km nog prima. Dus,…. daar ging ik,… in een soort van draf, in een lekker tempo naar het hoogste punt regio Geldrop. Wel zwaar zo in de zon, maar een zwaar goed gevoel daar bovenaan de Geulberg. 2 MTB-ers kwamen langs de andere kant naar boven en ik wees aan waar ik naar toe moest met de vraag of ze een andere route daaraantoe wisten. NEE, was het antwoord. Je zal gewoon dezelfde route terug moeten lopen om weer aan te sluiten waar je verkeerd liep…. Zucht, dus toch teruglopen. En dat deed ik.

Na een paar kilometer liep ik rechtdoor langs de plek waar ik rechts uitgesprongen was. Het parcours had hier lange stukken met af en toe een afwisseling van een mooie single-track. Ik liep en ik liep en buiten enkele stijve spieren had ik geen pijntjes. Na ongeveer 22km kwam ik terug bij de auto. De 2 liter water bleken genoeg en ik had aardig bij gegeten onderweg.

De dag van vandaag koste meer moeite dan gister, maar bij stage lopen is de 3e dag vaak het zwaarst. Morgen ga ik dan toch maar wat rustig aan doen. Ik denk dat ik wacht tot het donker is en er een Nacht-Trail van ga maken. Ontspannen 10-15km lopen dwars door de bossen over de smalle paden. Peter had me uitgenodigd om naar IJmuiden te komen maar een afstand van 25+ is even niet handig nu. Ik ben blij dat ik mijn ritme teruggevonden heb. Ik ben blij dat ik weer blessure-vrij kan hardlopen. Maar, ik ben vooral blij dat ik een sterk zelfvertrouwen aan het opbouwen ben om door te kunnen trainen voor de UTMB in augustus. Want, in 3 dagen heb ik nu zo’n 60km gelopen….. in augustus zal ik in 1 trail ongeveer 3x zoveel moeten lopen. Het mooie is het woord moeten…. zolang het voor mij een willen is en geen moeten kan ik veel meer. Dus,…. ik wil gewoon die 168km lopen straks en daarvoor wil ik veel over de paden in Nederland en Oostenrijk oefenen.

Tot morgen….

Chris
chris@trail-running.nl

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

Gegevens vergeten?