fbpx

Dag 5: Trailrunning in Kaprun

Zonet even lekker ontspannen op het balkon van het appartement… Geen blauwe lucht maar het is droog. Ik kijk naar de toppen van de bergen en die zijn goed te zien… Ongelofelijk, wat kan het weer in de bergen eenvoudig omslaan. Vanaf ongeveer 7:30u. ben ik gaan trailrunnen en ik ben ruim 8 uur onderweg geweest. Meer dan 7 uur heb ik in de regen gelopen. Het was nat, vies en het spookte boven de 1800 meter hoogte. Ik had het koud bovenin, terwijl ik in mijn T-shirt op het balkon heb kunnen zitten. Mijn dag was goed, al heb ik vele mooie panorama’s vandaag niet kunnen zien onderweg.

De eerste lus

Gisteren had ik heel enthousiast een mooie route uitgestippeld. Ik moet namelijk altijd een plan hebben, want anders kan ik er niet vanaf wijken onderweg… Ja, het is bijna standaard geworden tijdens deze vakantie. Maar gek genoeg heb ik er vrede mee… ook dit keer kon ik onmogelijk verder…
Zonet even lekker ontspannen op het balkon van het appartement... Geen blauwe lucht maar het is droog. Ik kijk naar de toppen van de bergen en die zijn goed te zien... Ongelofelijk, wat kan het weer in de bergen eenvoudig omslaan. Vanaf ongeveer 7:30u. ben ik gaan trailrunnen en ik ben ruim 8 uur onderweg geweest. Meer dan 7 uur heb ik in de regen gelopen. Het was nat, vies en het spookte boven de 1800 meter hoogte. Ik had het koud bovenin, terwijl ik in mijn T-shirt op het balkon heb kunnen zitten. Mijn dag was goed, al heb ik vele mooie panorama's vandaag niet kunnen zien onderweg. De eerste lus  Gisteren had ik heel enthousiast een mooie route uitgestippeld. Ik moet namelijk altijd een plan hebben, want anders kan ik er niet vanaf wijken onderweg... Ja, het is bijna standaard geworden deze vakantie. Maar gek genoeg heb ik er vrede mee... ook dit keer kon ik onmogelijk verder...   De eerste kilometers liepen volgens plan. Het klimmen ging lekker en ik voel mijn benen sterker worden. Met regelmaat heb ik foto's gemaakt, dat is een teken dat ik me prima voel. De paden zijn echt geweldig. Dit keer waren de paden erg nat van de gevallen regen en mijn hoop dat de regen zou stoppen heeft niks uitgemaakt. Volgens plan kwam ik bij route 7, een route die voorzien was van de GR-Markering (rood-wit-blauw) en die was overal aangebracht. In de stromende regen liep ik door een beekje, want aan de overkant ging de markering verder. Ik liep tussen de bergen omhoog over een groot weiland. Geen koe te zien, maar wel de vele diepe voetafdrukken die allemaal gevuld waren met water. En er viel nog meer water uit de hemel. Zeik nat werd ik daar in de open vlakte. Ik liep naar boven en keek om me heen. Een geweldig uitzicht, zo het dal in. Ik keek naar links, rechts en naar voren.... Huh,... geen enkele markering meer te zien. Ik keek achter me,... ja hoor,... genoeg vlaggetjes op stenen geschilderd. Ik besloot naar links te gaan en nog eens 100 meter omhoog te klimmen.... 3x ben ik bijna een schoen verloren... ze zogen helemaal vast in de blubber... Toen was ik het zat... Toch maar weer omdraaien en terug zoals ik gekomen was. Na 10 minuten kwam ik weer terug bij het beekje... maar,.. het beekje was door de regen ondertussen een aardig groot beekje geworden... Sjezuss... in 20 minuten tijd stroomde er 2x zoveel water naar beneden... en met een rotgang ook nog is. Ik keek naar links en daar denderde het water verder naar beneden. Zucht... Ik moet er doorheen... Met gepaste voorzichtigheid (en dan zijn je Poles helemaal niet handig)... ging ik voetje voor voetje naar de overkant. De schoenen waren al een paar uur nat, dat gaf niet... maar ik wilde zeker niet wegglijden. Ik haalde de overkant natuurlijk wel... maar dit was weer typisch een voorbeeld hoe snel de bergen kunnen veranderen door de weersomstandigheden. Ik besloot terug te lopen (ik kon niet anders trouwens) en vervolgens richting de Glocknerblick te gaan voor een warme kop koffie... Change of plans for today. Route 5  De koffie smaakte prima... Ik zat helemaal alleen in de hut en de dames kwamen erbij zitten... Of ik route 5 probleemloos kon lopen was natuurlijk 1 van mijn vragen. 'Kein Probleem', 'Es ist sehr schon!'... Nou, dat wilde ik horen. Mijn plan was op dat moment omgezet naar route 5 en dan via het 'Alpine Center' weer terug over de route 711. Ik kreeg nog vele ander mooie routes ingetekend op mijn kaart en toen ik vertelde dat ik een trailrunner was en het liefst hardloop tracks zocht, kreeg ik er nog een paar.... Ze keek trouwens wel even raar,... toen ik dat zag zei ik', 'Ja es gibt keine bergen bei uns,... darum bin ich hier...'. Ik pakte mijn natte racevest, deed mijn jas goed dicht, greep naar mijn poles in liep zo de regen weer in...  Bergkammen  Route 5 begint eerst met een stevige klim door de bergwei van enkele koeien... Ik maakte geen onderscheid meer in blubber en koeienvlaaien, daar was van allebei namelijk genoeg van aanwezig. Met mijn poles in een lekker ritme wist ik al (redelijk) snel de eerste top te bereiken.... Daar keek ik eens goed. Ik weet nu dat een goede bergkam zowel links als rechts veel open ruimte heeft. Ik weet nu dat een extra spitse bergkam een heel dun trailtje bovenop de bergkam heeft.... en,... ik weet nu ook dat als de Oostenrijkse bewoners het zelf te gek vinden worden er een staalkabel op palen over de bergkam gemaakt wordt... Ik denk dat dit een geweldige route is als er geen regen, geen wind en geen wolken zijn... Gedurende een paar uur heb ik letterlijk mijn beste beentje voor gezet... en dat heel veel keer achter elkaar... De kam is begroeid met gras en dat is natuurlijk nat, dus glad... en,  daar war geen gras was, waren er scherpe stenen of modder.. Dit stukje moest ik even door,... want achter de kammen begonnen de echte trails... en in kon niet wachten om daar aan te beginnen. Het hele pakket  Ik heb mezelf wat regels opgelegd, regels die ik moet blijven nakomen, anders kan ik deze solo-trails door de bergen niet verantwoord doen. Zo zorg ik dat ik regelmatig eet en drink. Ik controleer mijn gear en check met name mijn schoenen regelmatig. Voel ik me onzeker voor het komende stukje trail, dan stop ik en beoordeel ik de risico's. In risicovolle situaties ga ik geen dingen proberen... ik weet voor ik begin of ik het kan, of ik doe het niet. De piep van de Suunto na iedere kilometer hoor ik niet met zulke weersomstandigheden, dus ik verplicht mezelf regelmatig om mijn horloge te kijken... Met namen voor het drinken en eten heb ik dit nodig... Dit alles houd me allert en geeft me vertrouwen... Doe ik dit niet, dan kan het zijn dat ik me ineens flauw ga voelen, minder focus en dus meer risico.. En, dat,..... dat kan ik niet gebruiken op een bergkam in Kaprun. Richting de Krefelder Hutte  Aan het einde van de kam werd ik verwelkomd door een hoop geblaat... Trailrunnende schapen hier in Kaprun.. En handig dat ze zijn op die paden. Dan kom ik er aan en dan springen ze zo van de trail, 3 meter omlaag om vervolgens zo weer verder te wandelen. Ik moet er niet aan denken, die gekke sprong. De paden werden beter en de boomgrens was weer lager dan waar ik liep. Veel stenen, veel beekjes,.. nog steeds heel veel water. Een bordje met 'Krefelder Hutte 30min' gaf me een goed gevoel. Hardlopend dus 10min.   De Krefelder Hutte was lekker warm... 'Ein koffie und ein suppe bitte',... was eigenlijk het eerste wat ik vroeg... Heerlijk even opwarmen. Zo lang in de regen lopen maakt je doorweekt, mijn handen hadden rimpels en daar waar de pole-handvaten zitten was het vel weg... (dus,... tapen als het regent bij de UTMB). De soep was super en ik keek de route nog eens na... Al verschillende keren ben ik verkeerd gelopen dus dit keer vroeg ik de dame waar de 711 te vinden was... Ik rekende af, bedankte en liep de eerste 300 meter door de regen... maar niet op de 711. Zucht... weer terug... Dit is het gebied waar ik een rondje met mijn dochter wilde gaan lopen... Dat ga ik dus niet doen... De omgeving is kil, grauw en alleen maar stenen.... De paden zijn zwaar en je kan of stijl omhoog of (nu in mijn geval) stijl omlaag.... Ik passeerde het volgende liftstation en zag de eerste mooie groene paden verschijnen... En ja,... het duurde niet lang of ik kon mijn ding doen. Afdalen over wat mij betreft een van de mooiste paden die ik ooit gelopen had. Het was helder geworden en de regen nam iets af.. Minder wolken dus je kon tot in het dal kijken... Kilometers single track tot in het dal. Geweldig. Zonder pijntjes en in een lekker tempo van boven de 10km/uur ging ik omlaag. Af en toe een foto en natuurlijk blijven eten en drinken. Ik kwam een verdwaasde MTB-er tegen, die helemaal stuk ging bij het omhoog fietsen... Hij vroeg of hij de goede richting in ging om bij Kaprun te komen... Toen keek ik hem verdwaast aan. Ik zei dat ik naar Kaprun ging, maar ik ging omlaag... Hij baalde, maar was ook blij... We lachte wat en hij vloog omlaag over de weg en ik over de paden. Uiteindelijk komt dan het moment dat je in het dal bent... uit met de pret... In het tempo van de rivier rechts van me liep ik richting Kaprun... Daar kwam ik weer in de bewoonde wereld... Toch bijzonder... in die 35km in de bergen ben ik vandaag slechts 9 mensen tegengekomen op de paden... Ik vond het niet erg... misschien heeft iedereen een hekel aan nattigheid hier in Kaprun... Om 17:00u. stond ik zeiknat weer binnen in het appartement... Geen spierpijn, gewoon zin om te zitten en wat te eten.   De 5e dag in Kaprun heeft voor mij goed uitgepakt. Ik heb mijn derde training met veel plezier kunnen volbrengen. Ik zit nu op 90km in de bergen en heb ruim 6.000 D+ hoogtemeters kunnen trainen. Morgen een rustige dag.... een korte trail in een groene omgeving rond het dal met mijn dochter. Verder even rust... een soort van vakantie houden...   Tot de volgende keer...  Chris van Beem chris@trail-running.eu
De eerste kilometers liepen volgens plan. Het klimmen ging lekker en ik voel mijn benen sterker worden. Met regelmaat heb ik foto’s gemaakt, dat is een teken dat ik me prima voel. De paden zijn echt geweldig. Dit keer waren de paden wel erg nat van de gevallen regen en mijn hoop dat de regen zou stoppen heeft niks uitgemaakt. Volgens plan kwam ik bij route 7, een route die voorzien was van de GR-Markering (rood-wit-blauw) en die was werkelijk waar overal aangebracht. In de stromende regen liep ik door een beekje, want aan de overkant ging de markering verder. Ik liep tussen de bergen omhoog over een groot weiland dat omhoog ging. Geen koe te zien, maar wel de vele diepe voetafdrukken die allemaal gevuld waren met water. En er viel nog meer water uit de hemel. Zeik nat werd ik daar in de open vlakte. Ik liep naar boven en keek om me heen. Een geweldig uitzicht, zo het dal in. Ik keek naar links, rechts en naar voren…. Huh,… geen enkele markering meer te zien. Ik keek achter me,… ja hoor,… genoeg vlaggetjes op stenen geschilderd. Ik besloot naar links te gaan en nog eens 100 meter omhoog te klimmen…. 3x ben ik bijna een schoen verloren… ze zogen helemaal vast in de blubber…
Kaprun Dag 5 - Trailrunning 02
Toen was ik het zat… Toch maar weer omdraaien en terug zoals ik gekomen was. Na 10 minuten kwam ik weer terug bij het beekje… maar,.. het beekje was door de regen ondertussen een aardig groot beekje geworden… Sjezuss… in 20 minuten tijd stroomde er 2x zoveel water naar beneden… en met een rotgang ook nog is. Ik keek naar links en daar denderde het water verder naar beneden. Zucht… Ik moet er doorheen… Met gepaste voorzichtigheid (en dan zijn je Poles helemaal niet handig)… ging ik voetje voor voetje naar de overkant. De schoenen waren al een paar uur nat, dat gaf niet… maar ik wilde zeker niet wegglijden. Ik haalde de overkant natuurlijk wel… maar dit was weer typisch een voorbeeld hoe snel de bergen kunnen veranderen door de weersomstandigheden. Ik besloot terug te lopen (ik kon niet anders trouwens) en vervolgens richting de Glocknerblick te gaan voor een warme kop koffie… Change of plans for today.

Route 5

De koffie smaakte prima… Ik zat helemaal alleen in de hut en de dames kwamen erbij zitten… Of ik route 5 probleemloos kon lopen was natuurlijk 1 van mijn vragen. ‘Kein Probleem’, ‘Es ist sehr schon!’… Nou, dat wilde ik horen. Mijn plan was op dat moment omgezet naar route 5 en dan via het ‘Alpine Center’ weer terug over de route 711. Ik kreeg nog vele ander mooie routes ingetekend op mijn kaart en toen ik vertelde dat ik een trailrunner was en het liefst hardloop tracks zocht, kreeg ik er nog een paar…. Ze keek trouwens wel even raar,… toen ik dat zag zei ik’, ‘Ja es gibt keine bergen bei uns,… darum bin ich hier…’. Ik pakte mijn natte racevest, deed mijn jas goed dicht, greep naar mijn poles en liep zo de regen weer in…

Kaprun Dag 5 - Trailrunning 03

Bergkammen

Route 5 begint eerst met een stevige klim door de bergwei van enkele koeien… Ik maakte geen onderscheid meer in blubber en koeienvlaaien, daar was van allebei namelijk genoeg van aanwezig. Met mijn poles in een lekker ritme wist ik al (redelijk) snel de eerste top te bereiken…. Daar keek ik eens goed. Ik weet nu dat een goede bergkam zowel links als rechts veel open ruimte heeft. Ik weet nu ook dat een extra spitse bergkam een heel dun trailtje bovenop de bergkam heeft…. en,… ik weet nu ook dat als de Oostenrijkse bewoners het zelf te gek vinden worden er een staalkabel op palen over de bergkam gemaakt wordt… Ik denk dat dit een geweldige route is als er geen regen, geen wind en geen wolken zijn… Gedurende een paar uur heb ik letterlijk mijn beste beentje voor gezet… en dat heel veel keer achter elkaar… De kam is begroeid met gras en dat is natuurlijk nat, dus glad… en,  daar waar geen gras was, waren er scherpe stenen of modder.. Dit stukje moest ik even door,… want achter de kammen begonnen de echte trails… en in kon niet wachten om daar aan te beginnen.
Kaprun Dag 5 - Trailrunning 04

Het hele pakket

Ik heb mezelf wat regels opgelegd, regels die ik moet blijven nakomen, anders kan ik deze solo-trails door de bergen niet verantwoord doen. Zo zorg ik dat ik regelmatig eet en drink. Ik controleer mijn gear en check met name mijn schoenen regelmatig. Voel ik me onzeker voor het komende stukje trail, dan stop ik en beoordeel ik de risico’s. In risicovolle situaties ga ik geen dingen proberen… ik weet voor ik begin of ik het kan, of ik doe het niet. De piep van de Suunto na iedere kilometer hoor ik niet met zulke weersomstandigheden, dus ik verplicht mezelf regelmatig om mijn horloge te kijken… Met namen voor het drinken en eten heb ik dit nodig… Dit alles houd me allert en geeft me vertrouwen… Doe ik dit niet, dan kan het zijn dat ik me ineens flauw ga voelen, minder focus en dus meer risico.. En, dat,….. dat kan ik niet gebruiken op een bergkam in Kaprun.

Richting de Krefelder Hutte

Aan het einde van de kam werd ik verwelkomd door een hoop geblaat… Trailrunnende schapen hier in Kaprun.. En handig dat ze zijn op die paden. Dan kom ik er aan en dan springen ze zo van de trail, 3 meter omlaag om vervolgens zo weer verder te wandelen. Ik moet er niet aan denken, die gekke sprong. De paden werden beter en de boomgrens was weer lager dan waar ik liep. Veel stenen, veel beekjes,.. nog steeds heel veel water. Een bordje met ‘Krefelder Hutte 30min’ gaf me een goed gevoel. Hardlopend dus 10min.
Kaprun Dag 5 - Trailrunning 05
De Krefelder Hutte was lekker warm… ‘Ein koffie und ein suppe bitte’,… was eigenlijk het eerste wat ik vroeg… Heerlijk even opwarmen. Zo lang in de regen lopen maakt je doorweekt, mijn handen hadden rimpels en daar waar de pole-handvaten zitten was het vel weg… (dus,… tapen als het regent bij de UTMB). De soep was super en ik keek de route nog eens na… Al verschillende keren ben ik verkeerd gelopen dus dit keer vroeg ik de dame waar de 711 te vinden was… Ik rekende af, bedankte en liep de eerste 300 meter door de regen… maar niet op de 711. Zucht… weer terug… Dit is het gebied waar ik een rondje met mijn dochter wilde gaan lopen… Dat ga ik dus niet doen… De omgeving is kil, grauw en alleen maar stenen…. De paden zijn zwaar en je kan of stijl omhoog of (nu in mijn geval) stijl omlaag…. Ik passeerde het volgende liftstation en zag de eerste mooie groene paden verschijnen… En ja,… het duurde niet lang of ik kon mijn ding doen. Afdalen over wat mij betreft een van de mooiste trails die ik ooit gelopen had. Het was helder geworden en de regen nam iets af.. Minder wolken dus ik kon tot in het dal kijken… Kilometers single track tot in het dal. Geweldig. Zonder pijntjes en in een lekker tempo van boven de 10km/uur ging ik omlaag. Af en toe een foto en natuurlijk blijven eten en drinken. Ik kwam een verdwaasde MTB-er tegen, die helemaal stuk ging bij het omhoog fietsen… Hij vroeg of hij de goede richting in ging om bij Kaprun te komen… Toen keek ik hem verdwaast aan. Ik zei dat ik naar Kaprun ging, maar ik ging omlaag… Hij baalde, maar was ook blij… We lachte wat en hij vloog omlaag over de weg en ik over de paden. Uiteindelijk komt dan het moment dat je in het dal bent… uit met de pret… In het tempo van de rivier rechts van me liep ik richting Kaprun… Daar kwam ik weer in de bewoonde wereld… Toch bijzonder… in die 35km in de bergen ben ik vandaag slechts 9 mensen tegengekomen op de paden… Ik vond het niet erg… misschien heeft iedereen een hekel aan nattigheid hier in Kaprun… Om 17:00u. stond ik zeiknat weer binnen in het appartement… Geen spierpijn, gewoon zin om te zitten en wat te eten.
Kaprun Dag 5 - Trailrunning 06
De 5e dag in Kaprun heeft voor mij goed uitgepakt. Ik heb mijn derde training met veel plezier kunnen volbrengen. Ik zit nu op 90km in de bergen en heb ruim 6.000 D+ hoogtemeters kunnen trainen. Morgen een rustige dag…. een korte trail in een groene omgeving rond het dal met mijn dochter. Verder even rust… een soort van vakantie houden…

Tot de volgende keer…

Chris van Beem
chris@trail-running.eu

>> Ga voor de foto’s naar mijn Facebook pagina

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account