fbpx

Barend van Drooge: Een Barcelona-Trailrun

Ik had een paar over-uurtjes bij elkaar gespaard om op een door-de-weekse dag een lekkere lange trailrun te kunnen ondernemen in Barcelona en haar omliggende bergen, waarvan de hoogste toppen 500 m reiken. Het plan voor vandaag was om 35 km te rennen en de nodige hoogtemeters (1300 m D+) te overbruggen. In de rugzak zit een broodje met ham en kaas, wat gels, en een bidon met zoutoplossing, die ik onderweg bij de waterbronnen kan aanvullen.
Trail Barcelona - Barend van Drooge
Kaart van de 35 km trail vanaf het ‘centrum’ van Barcelona via La Serra de Collserola (Google earth)

Ik begin vanaf huis…, welke zich in de buurt van Plaça Espanya bevindt. Ik zal dus eerst een gedeelte over asfalt moeten. Maar ik vind het niet nodig om met één of ander vervoersmiddel naar een ‘startpunt’ te gaan wat meer in de bergen ligt, zeker als ik weet dat ik in een klein half uurtje rennen al in de bossen en bergen ben. De kortste hardlooproute naar de bergen, dus. De eerste 4 kilometer gaan langzaam omhoog (100 m D+) door de verschillende woonwijken, onder Diagonal door, via de wijk Sarrià, tot aan de voet van Collserola… Na 25 minuten heb ik zand, modder en stenen onder mijn voeten, bomen om me heen, en is het zelfs niet vreemd om slangen, en wilde zwijnen op mijn pad te vinden. Op een nachtelijk-trail ben ik zelfs ooit een genetkat (Genetta genetta) tegen gekomen. Collserola is het natuurgebied wat ten westen van de stad ligt. Door het relief en onstabiele ondergrond is het nooit bebouwd geweest en heeft het een vrij natuurlijke status behouden, hoewel het hoogste punt van deze bergketen gesierd wordt door de kerk van Tibidabo, een pretpark, en een even verderop staande televisie-mast. Maar ondanks het feit dat er een miljoenen-stad naast ligt, is de min-of-meer wilde natuur in het 8.000 hectare tellende park altijd weer verrassend. Genoeg ruimte om lekker te kunnen rennen, ook al is het in het weekend uitkijken geblazen met oog op de vele MTB-ers. Vandaar dat het ‘relax-ster’ is om er door de week te rennen. Dit doe ik dan ook bijna dagelijks, omdat het vanaf mijn werk (aan de voet van Collserola) gemakkelijk is om daar een uurtje te rennen over een afstand van 10 km met 500 m D+. Maar vandaag wordt het een langere ‘aanloop’ tot het gebied. Hierna wordt het afwisselde stijgen en dalen van zo’n 200 m over single-tracks aangevuld met vlakkere stukjes bospad. Door het chaotische karakter van het gebied kent het vele micro-klimaten met zeer afwisselde vegetatie. De contrasten zijn dan ook groot…; zo loop ik door een bijna woestijnachtig ruig landschap, dan weer door een bijna oerwoudachtig bos. Vanaf de antenne van Sant Pere Martir (380 m), aan het eind van de eerste klim, heb ik een prachtig uitzicht over stad en de Middellandse zee, en als ik me omdraai zie ik alleen maar bossen en bergen. Door die bossen vervolg ik mijn pad naar beneden en weer omhoog over glibberige ondergrond tot de Planes de Pascual (470 m).
Trail Barcelona 2 - Barend van Drooge
Foto: Panorama vanaf Sant Pere Martir, met aan de éne kant Barcelona en de Middellandse Zee en aan de andere kant het natuurgebied van Collserola

De route is afwisselend, maar het vergt weinig moeite om een gemiddeld ritme van zo’n 9,5 km/uur aan te houden, waarbij de langzamere beklimmingen worden gecompenseerd door snellere afdalingen. Ik zweet veel, want ondanks dat het al halverwege oktober is, is het nog steeds boven de 20 ºC en is de vochtigheidsgraad hoog. Dit heeft me deze hele afgelopen half jaar heel wat leed opgeleverd in de vorm van ‘schaafwonden’ op mijn onderrug. Bij de kortere afstanden (<15 km) heb ik geen last van het schuren van de rugzak, korte broek, of T-shirt op de huid, maar bij langere afstanden wel. Als als de luchttemperatuur onder de 15ºC zakt is het probleem min of meer opgelost. Vandaag heb ik er dus weer eens last van.

Maar goed, we gaan verder. Via het meertje van ‘Vallvidrera’ (240 m) klim ik richting de ‘Coll de Vinyasa’ (460 m) en steek ‘Rabassada’-weg over om af te dalen in het dal van ‘La Font Groga’. In dit dal is het altijd vochtig en hebben zich naast autochtone plantensoorten zich ook exotische soorten gevestigd…welcome to the jungle, babe!!!.Na de afdaling tot het kleine kerkje van Sant Medir (220 m) ga ik weer omhoog richting Tibidabo (510 m), langs de antenne van Collserola en door de woonwijk van Vallvidrera. Hierna begint de afdaling richting huis,…waar ik na 3 uur en drie kwartier aan kom.

Het was een heerlijke run, al is het nog steeds een beetje té warm (voor mij). Binnenkort zal ik wat meer routes in en rond Barcelona plaatsen voor diegenen die de stad bezoeken en er ook willen gaan rennen.

Vriendelijke groeten en tot gauw.

Barend

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

Gegevens vergeten?