Genoeg te doen,… waar een wil is is een weg

Donderdagavond,… straks mijn tas pakken om morgen richting Zeeland af te reizen. Een Kustmarathon Zeeland begint weer op zaterdagmiddag klokslag 12 in Burgh Haamstede. Vandaag kwam ik erachter dat ik in 2008 mijn eerste marathon liep,… het wordt dus mijn 7e editie en niet de 9e. Het vooruitzicht dat ik niet in 2015 mijn 10e editie loop maar in 2017 is een nieuwe waarheid voor me. Voor mij een kwestie van mijn doel verlengen met nog eens 2 jaar…. want mijn 10e editie staat vast in de eerste week van oktober in het jaar 2017. Op de website van de Kustmarathon Zeeland zag ik nog iets. Gek genoeg liep ik mijn eerste marathon in mijn snelste tijd. 3:57u. Haha,… al die vele andere marathon deelnames heb ik nooit sneller dan in 2008 gelopen. Ja,… het overgeven na de finish en de verplichte herstelperiode van 3 maanden (nogal geblesseerd daarna) kan ik me ook nog herinneren. In april 2008 was ik begonnen met hardlopen…. in 6 maanden tijd heb ik mezelf getraind voor die marathon. Met mijn langste duurloop tot dat moment van 32km begon ik aan mijn avontuur…. Ook 7 jaar geleden zocht ik al mijn uitdagingen. Tegenwoordig ben ik nog steeds op zoek naar nieuwe dingen en zijn de proporties wat anders. Maar, zonder uitdagingen geen doelen voor mij. Ik blijf dit schitterend jaarlijks terugkerend evenement trouw, immers…. voor mij is deze marathon het begin geweest van al het mooist op hardloopgebied wat daarna gekomen is…

Een goede basis geeft mogelijkheden

Is het niet geweldig… een goede basisconditie geeft echt mogelijkheden. Ondertussen ken ik mezelf aardig tussen de oren en ken ik ook de grenzen van mijn lijf. Het ‘Kan ik dit’ spel blijft voor mij een van de leukste uitdagingen. Net als iedereen plan ik enkele deelnames aan trails zorgvuldig, maar het merendeel van mijn trailrunning avonturen ontstaan uit een impuls of tijdens wat gekkigheid tussen Maarten, Marek en mezelf. Nieuwe nog niet gedane trails of zelf verzonnen selfsupporting trail-avonturen. Door de jaren heen heb ik gemerkt dat de basisconditie in een bepaalde vorm wel aanwezig is. De wat langere trails vergt wel een opbouw in periode ervoor, maar dit zijn geen jaren voorbereiden meer, dat heb ik achter me kunnen laten. Ach,… voor mij is trailrunning naast het lichamelijk aspect een mind-set… een spel van de weg naar het doel bijstellen naar de mogelijkheden van het moment. Het kunnen accepteren van een off-day en mezelf daarna weer herpakken om vervolgens door aanpassingen in het plan alsnog over de finish te komen… Ja, dat geeft me een echte voldoening achteraf. Al zijn er wel veel momenten geweest waarbij ik achteraf ben gaan beseffen dat ik daar mijn grens aan het te lang aan het verkennen was. in 2010 liep ik bijvoorbeeld de Kustmarathon Zeeland met een dubbele longontsteking… daar kwam ik de dag erna achter… Dat verklaarde voor mij een heleboel erg zware momenten tijdens de marathon.  Maar, mijn wil die dag om te finishen zorgde ervoor dat ik na 5:30u. ook daadwerkelijk binnen kwam. Het bezoeken van mijn grenzen heeft me wijzer gemaakt. Tegenwoordig merk ik (metaforisch) wanneer ik in dezelfde straat beland ben, dan pas ik mijn plan aan, zodat ik niet opnieuw dezelfde fout maak.

Waar een wil is is een weg,… en in mijn geval gaat die regelmatig over die geweldige paden door de natuur,… die ook wel trails genoemd worden…

Tot de volgende keer…

Chris van Beem
chris@trail-running.eu

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account