fbpx

Happy Winter-Trail Season

De kalender geeft aan dat het weer Winter is… ook is deze wat de temperaturen aan gaat nog een beetje ver te zoeken. Maar toch, er is de laatste weken in de bergen een beetje sneeuw gevallen en deze is op de hogere gedeelten blijven liggen. Gisteren (21/12/14) heb ik dat ook “officeel” het winterseizoen geopent met een Winter-Trail over de pistes van de het Skistation La Masella. Vrouw en kinderen hadden voor het eerst weer de ski’s onder en ik mijn “Yaktrax”, een soort sneeuwkettingen voor onder je hardloopschoen (https://www.yaktrax.com/). Deze werken heel goed, ook al moet ik ze af en toe even terugplaatsen op de schoen als ik een steile helling afdaal (categorie: zwarte piste). Ze hebben een goede grip, zitten confortabel en je kunt er zelfs mee over gemengd terein, dwz met wat stenen. Voor het rennen over skipistes heb je verder niet meer materiaal nodig dan voor een gewone trail. Zelfs buiten de pistes is het hier in de oostelijke Pyreneeën vaak voldoende om alleen die sneeuwkettingen bij je te hebben. Door het grote contrast in temperaturen tussen dag (veel zon) en nacht (lage T) vormt zich vaak een harde bovenlaag op de sneeuw, zodat je in de morgenuren niet door zakt. Voor specifieke (alpine) beklimmingen moet je met stijgijzers werken. Mocht de sneeuw echter vers zijn of de temperaturen (in de middag) zijn hoog, dat kun je beter op sneeuwschoenen lopen (http://www.tsloutdoor.com/). Rennen met sneeuwschoenen is een beetje lastig, ook al er zijn hier sneeuwschoen-trail kampioenschappen. Deze gaan over aangestampte sneeuw (type langlaugpiste), en dat is niet hetzelfde als ploeteren door een pak sneeuw waar je tot je knieën in weg zakt…zelfs met sneeuwschoenen. Verse/zachte sneeuw is er voor mij dus een ander avontuur, maar op de pistes en harde sneeuw…rennen!!!

Omhoog rennen is hetzelfde als bij een normale trail… ritme houden en genieten van de omgeving. Het verschil is dat afdalende skiërs je voorbij razen, maar er is genoeg ruimte en er is respekt voor elkaar. Verder is het leuk om de ‘mountain’-skiërs in te halen. Deze gaan met hun ski’s in een trager tempo omhoog. Maar goed… bij hun afdaling later hebben zij weer een voordeel.

Rennend afdalen over skipistes is een spektakel… De emoties die een afdaling op een zwarte piste opwekt komt het dichts in de buurt bij die van een afdaling op één van die hoge zandduinen aan de kust toen ik klein was…zoals die bij Schoorl. Ik ren me af en toe de benen uit mijn lijf om niet te vallen. Er zijn geen opstakkels en je kunt je laten gaan, en vallen en opstaan is bijna hetzelfde. Deze afdalingen zijn totaal anders dan over een ‘normale’ berggrond bij een ‘normale’ trail, waar stenen, boomwortels en kuilen op de loer liggen, waardoor je uiters geconcentreerd, en af en toe behouden, moet afdalen. Hier heb ik vrij spel en ik bereik op sommige pistes een afdalingsnelheid gemiddeld 70 m/min. Neem van mij aan dat je dit ’s avonds en de volgende dag nog in je bovenbenen voelt. In totaal heb ik zo’n 14 km bij elkaar gerend met 1250 m op en neer.

Het seizoen is dus geopent, en de volgende evenementen waar ik aan mee ga doen zijn dan ook verbonden aan de sneeuw. Eerst de winter-marathon van Font Romeu (http://www.traildefontromeu.com/) en daarna de winter-marathon van Campdevanol (http://www.hivernal.cat/).

Happy Winter-Trail Season allemaal!!!

Barend van Drooge

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account