fbpx

“Romeufontaine”(Pyreneeën) winter-trail

Sneeuw is wonderlijk spul, en je in een besneeuwde omgeving bevinden is nog wonderlijker, het heeft iets betoverend. Eén van de beste beschijvingen van Sneeuw is voor mij dan ook het gedicht “Neve” van Maxime Fermine… In het italiaans klinkt het misschien iets mooier dan in het nederlands, maar het komt op hetzelfde neer:

Fotocompositie (Barend van Drooge voor Trail-running)

…en gelukkig sneeuwde het vrijdag, zodat ook deze editie van de Romeufontaine (http://www.traildefontromeu.com/romeufontaine/ ) in een winterdecor mocht plaatsvinden. Vrijdagmiddag was ik met de familie al afgereisd naar de Pyreneeën en kwamen we in een sneeuwbui bij ons kleine appartementje aan.

De volgende dag lag alles onder een laagje verse sneeuw. Om van de drukke werk/schoolweek bij te komen en om morgen lekker ontspannen van start te kunnen, deden we zaterdag lekker niets anders dan spelen in de sneeuw en een bezoekje brengen aan het natuurlijke warmwater baden van Dorres. Hier stroomt al millenia lang zwavelhoudend water met een temperatuur van zo’n 50⁰ C de berg uit. De Romeinen bouwden er wat eenvoudige baden om heen, en zo is het nu nog steeds… heerlijk warm water en een uitzicht op besneeuwde bergen. Total Relax.

Die middag bij het afhalen van mijn dorsaal werd mijn rugzak nog gecontroleerd op een fluitje, deken, jas, handschoenen, muts… en sneeuwkettingen, want deze laatste waren door de organisatie verplicht gesteld, omdat de verse sneeuw op veel plaatsen op het parcours op ijsplakken was gevallen…; het had sinds eind december niet meer gesneeuwd en de oude sneeuw was verandert in ijs.

Foto: De 255 deelnemers aan de 40 km Trail staan klaar voor de start om 7:30 uur.

De volgende dag stond ik vroeg op om naar de start te gaan. Het is koud, met een temperatuur van -5⁰ C op 1800 m hoogte. Om 7:30 uur zou de 40 km trail van start gaan en daarna de andere 12 km en 25 km trails. Gelukkig is er een lokaal open waar de temperatuur aangenaam is. Velen blijven dan ook binnen tot 10 minuten voor de start… maar voor 7:30 uur staan de 255 trailrunners in het donker als pinguïns klaar voor de start. De eerste kilometers gaan door het donker en het ochtendschemer, dus heb ik een hoofdlamp op, zoals velen. De sneeuwkettingen knarsen op het asfalt op de eerste meters door het dorp, maar dit gaat over in gedempt geknars als we het besneeuwde bos in gaan … sneeuw, lampen, voetstappen en ademhalingen…  In totaal gaat het parcours 1600 meter op en neer, maar een andere aardigheid is dat de race op een gemiddelde hoogte van zo’n 2000 m plaats vindt en dat de gehele race niet beneden de 1750 m komt. Rennen dus met zo’n 20 % minder zuurstof dan op zeeniveau… Ik neem dan ook rustig drafje aan en adem vandaag gewoon door mijn mond.

Foto: Het eerste daglicht schijnt op Pic Carlit vanaf de hoogvlakten boven Font Romeu.

Het parcours is technish, en vermoeiend… met name door het verradelijke ijs onder de sneeuw en door de sneeuwduinen, waar je af en toe tot je knieeën in weg zakt. Maar dat het vermoeiend zou worden hoopte ik ook. Een sneeuwtrail moet niet te vergelijken zijn met een “gewone” bergtrail…als zo’n gewone bergtrail al bestaat? Nee, bij een wintertrail wil ik ijs, sneeuw en kou…  en dat alles is er vandaag. De ijspegels hangen aan mijn snor en baard en ik heb weinig gevoel in mijn gezicht. De rest van het lichaam is echter warm door het rennen. Verder eet en drink ik regelmatig, ook al is de zoutoplossing in mijn bidon vandaag een soort Slush Puppy.

Foto: Het landschap rond het meer van Bulloses is ruig en bevroren met mooie vergezichten op Pic Carlit en Puig Peric.

Via het bos en de hoogvlakte 500 meter boven Font Romeu dalen we een zwarte skipiste af naar de hoogvlakte rond het meer van Bulloses. Hier volgt een bizarre klim van 200 meter door diepe verse sneeuw. De vergezichten zijn geweldig… Pic Carlit, Puig Peric en Petit Peric… pieken die tegen de 3000 meter reiken. Het landschap is ruig en bevroren. Klauterend, vallend, en lopend door de diepe sneeuw kom ik aan bij het meer van Bulloses. Dit is min of meer de helft van de race. Het moment voor mij om extra energie bij te tanken bij de controlepost. Ik neem het er dan ook even van om de hartige taart die mijn vrouw voor me had klaar gemaakt op te eten bij een beker hete thee.

Foto: Het is genieten geblazen tijdens deze mooie winter-trail.

En dan weer verder… Er volgt een heerlijke afdaling van 300 meter over een besneeuwde weg waar het hoofd rust krijgt; even gaan opstakels om op te moeten letten. De mensen om me heen zijn ondertussen vrienden geworden. Het is een groep die vanaf het begin weinig verandert is en we houden elkaar in de gaten… het is hier niet de plek en de dag om iemand achter te laten als het niet meer wil. We spreken Frans, Spaans, Catalaans tegen elkaar… en er zijn er zelfs twee die Baskisch spreken. Maar we komen er wel uit. Ik geef een renner een halve bidon water met zoutoplossing tegen zijn krampen en een ander een energiereep als hij aangeeft dat hij moe is. Het aantal renners met deze klachten neemt toe bij de beklimming van 300 m door het bos en de laatste steile klim van 200 m over de zwarte skipiste. Ik voel me echter nog prima en in een licht reggea-pasje haal hier dan ook veel renners in.

Vanaf de top op 2200 m volgt er nog een afdaling tot de finish. Deze laatste 5 km naar beneden over skipistes en door het bos is een feest voor mij. Ik heb vermoeide benen, maar de gedachte dat de finish op korte afstand op me wacht geeft me vleugels. Nog even het onderste uit de kast halen. Bij de laatse bergweide hoor ik de trommels en commentator al. Nog even aanzetten en blij ren ik de hal binnen waar voor mij al 44 hardlopers over de finisch zijn gegaan. Mijn eindtijd is 4:40 uur; 45ste in het algemene klassement en 20ste bij de veteranen. Ik ben leeg, blij en vol mooie ervaringen. We feliciteren elkaar, maar ik blijf niet te lang hangen. Door de vermoeidheid en de bezwete kleding begin ik het snel koud te krijgen. Mijn kleren liggen in de auto… omkleden, eten en drinken… en dan richting de skipistes, want daar zijn Ingrid, Bernat en Isaac al een paar uur bezig met skiën. Bij elkaar aan de eettafel in het knusse appartementje eten en drinken we nog meer en vertellen we elkaar onze avonturen.

Find your rhythm and enjoy your run…

Barend van Drooge
barend@www.trail-running.eu

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account