Nighttrail in Geldrop

Wat kan het leven toch eenvoudig zijn. Het was weer even geleden, maar vanavond heb ik een heerlijke training gelopen. Jaar 2015 telde tot vandaag slecht 33km training over de paden… En met de Trail by the Sea marathonafstand over 12 dagen moest er toch even iets gebeuren. De kuit voelde weer normaal, ik kon zowaar weer ruiken vandaag,… de luchtwegen waren dus weer open..

De eerste kilometers

2 uurtjes lopen,… 2 uurtjes rustig aan en op zoek naar mijn ritme. De avond was helder, een beetje fris maar ik kon ver kijken. Toch maar de leuke paden opzoeken was mijn besluit. Via de IJzeren Man liep ik onder de A67 door zo de bossen in. Het was stil vanavond. Stil, donker, mijn lichtbundel en de regelmaat van mijn voetstappen over de afwisselende ondergrond. Het lastigste is de inschatting maken waar ik mijn voeten moest zetten in de blubber… De uitglijers waren op het randje van omvallen, maar ik viel steeds naar de goede kant,… de kant waarbij ik kon doorlopen. En ja,… wat ging het lekker vanavond.

Wat is dat toch.

Je trekt je schoenen aan, neemt wat water mee op je rug, en besluit 2 uur door het donker in de bossen te gaan rennen… Wat is dat toch,… Moeilijk uit te leggen aan mensen die dit niet doen,… Zelf ben ik iedere keer verbaast over de kleine dingen onderweg die me vrolijk stemmen. De opduikende terugkaatsing van die koe die net zijn hoofd omdraait als je voorbij komt gerend. Of de eenvoud van die stille open vlakte, waar je achter de donkere bomenrand het licht van de bewoonde wereld ziet uitkomen. Het rustgevende geluid van je voetstappen en de spontane richting die je kiest, omdat je daar op dat moment gewoon zin in hebt. Wat is dat toch? Nou, ik denk dat het gevoel van vrijheid en het besef dat je onbezonnen je ding kan doen… Ongestoord en helemaal alleen. Trailrunning maakt me rustig, ik kan heerlijk relativeren en tijdens zo’n training en door eenvoudig gewoon te doen komt dan ook weer het besef dat ik geweldige (ultra)trails ga lopen in de bergen. Dus eigenlijk een mooie investering voor nog iets mooiers. Of,… het besef dat het leven inderdaad eenvoudig kan zijn.

Trailrunning flow…

Gek omschreven, maar jullie weten wel wat ik daarmee bedoel. Vanaf kilometer 7 kwam ik in een ritme wat een lach om mijn gezicht veroorzaakte. De paden werden technisch, maar ik kon ze dromen. Met een moeiteloos gemak schoot ik door het bos en hoewel ik alleen was voelde het compleet. Geen pijntjes, conditie goed en heerlijk genieten in een lekker tempo… Met een liter water op mijn rug precies genoeg voor een halve marathon in het donker… Het was zo’n training die het gevoel achterliet van ‘Morgen weer…’, dus dat is goed. Nu mijn trainingen opbouwen, zodat ik kan genieten langs de mooie Zeeuwse kust, voor mijn eerste marathon van het jaar.

Tot de volgende keer…

Chris van Beem
chris@trail-running.eu

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account