SallandTrail, een bijzonder stukje natuur

Opnieuw een mooie dag in Nijverdal… dat zei ik tegen mezelf toen de wekker om 05:00u. een zacht maar duidelijk signaal begon te geven. Gek,.. ik had om 01:00u.-02:30u. de getallen op de wekker beken, maar was toch weer in slaap gevallen. Toch een beetje nerveus voor het 75km avontuur? Ja,.. dat was mijn conclusie terwijl ik wakker werd onder de douche.

Carpoolen

Vanuit Brabant is het toch nog 161km richting het mooie Nijverdal. Dat vraagt om een planning van Maarten. Al eerder verschenen er wat WhatApp berichten in de Salland groep met de carpool-plaats waar we zouden verzamelen om 7:00u. Het werd Ravenstein. Ook wel een standaard momentje,.. het verwelkomen op een carpoolplaats en het overladen van de spullen. Met zijn vijven vervolgden we onze weg… Marco voor zijn 25km trail en Lineke, Marek, Maarten en ik voor de 75km. En dan,… na zo’n 30km toch maar even de navigatie aan… Het adres wordt geplaatst en wat zien we daar heel klein, rechts onderin… NOG 75km te gaan… We kijken elkaar aan en denken allemaal hetzelfde… De afstand van het komende stuk tot aan de het Zwembad de Ravijn in Nijverdal is gelijk aan de afstand van onze tocht door de natuur… Wat kan het leven toch simpel zijn…

Thuiskomen bij de SallandTrail

Ik ga voor de derde keer deelnemen aan de SallandTrail. De eerste 2 edities heb ik de 50km gelopen en nu een keer de 75km. We worden verwelkomd door Bertus en zijn vriendelijke team en het is een weerzien van vele enthousiaste trailrunning liefhebbers. De sfeer die hier wordt neergezet vind ik geweldig. De trailrunners zijn ontspannen, gemoedelijk, vriendelijk en ik voel een tintelende lichte trail-spanning voor de uitdaging van de afstand en voor het toch wel zware parcours van deze mooie trail. Bertus wil er een feestje van maken en daar gaan we met zijn allen voor zorgen. Het duurt niet lang of we kunnen naar buiten, naar buiten om over enkele minuten van start te gaan,…. mijn eerste 75km van dit jaar… en weet je, ik ben zo blij dat deze uitdaging op de Sallandse Heuvelrug plaatsvindt,.. genoeg te zien, genoeg afleiding,.. en de hele route samen met Marek.

Wat brengt de dag vandaag?

‘Geloof in jezelf Chris’, dat waren de wijze worden die ik mezelf bij de start zei… De laatste dagen vroeg naar bed, ik had een soort ruzie met wat bacillen die me graag ziek hadden gekregen.. Rustig achteraan beginnen en kijken wat de benen willen vandaag. De eerste kilometers samen met Lineke, de rest liep vooruit…. Al vrij snel liep ik lekker maar gaf Lineke aan wat af te willen remmen. Op dat moment verscheen Marek aan de kant, die had Maarten even uitgezwaaid. We liepen een tijdje samen maar het duurde niet lang voordat Marek en ik in de gaten kregen dat we begonnen waren aan onze urenlange gezamenlijke loopsessie over de paden. En dat voelde goed vandaag. De dag bracht veel moois. Zeker de eerste 30km liepen eigenlijk bijzonder goed. Het tempo zat er prima in en we passeerden verschillende bekenden, maakte een praatje en liepen in ons eigen tempo weer verder. De opmerkingen; ‘Lekker paadje’ of ‘Heerlijk stuk hier’ werden uitgewisseld en door het kijken-klimmen-hardlopen en NIET OPLETTEN waar ik mijn voeten neerzette wist ik in dit gedeelte 2x over de uitstekende wortels te struikelen. Beide keren geen pijntjes… wel was de beginnende stijfheid in de benen direct verdwenen.
Chris van Beem - SallandTrail 2015Chris van Beem - SallandTrail 2015

Na de 40km

Ja,… toch ben ik altijd wel aan het rekenen onderweg. Het overschrijden van de helft doet mentaal toch iets met me. Marek zei tegen me,… ‘Nu begint het ergens op te lijken’, en daar heeft hij gelijk in. Alles onder de helft van de afstand is toch iets van net nog niet… Ook vandaag begon ik met het verdelen van de 75km in blokken van 5km. Ik was dus eigenlijk vanaf het begin al aan het aftellen van 15 omlaag richting de 7, dat betekende dat ik dan over de helft zou zijn. Ieder zo zijn manier, maar deze werkt bij mij erg goed bij ultra’s. Hoe verder we kwamen, hoe meer moeite de benen kregen met het afwisselende parcours. Geeft niks, dat is normaal… Je zou denken gezien het voorafgaande dat ik blij was met de eerste 40km, en dat klopt dan ook wel,… alleen… vanaf kilometer 41 had ik toch wel even een dingetje… De benen werden zwaarder, het lijf werd opeens ontzettend moe… Geeft helemaal niks… de vrijwilligers zaten al klaar met suikerbrood, warme thee en sinaasappels… Niks mis met een rustmomentje…
Chris van Beem - SallandTrail 2015

Rust geeft nieuwe mogelijkheden

Een paar minuten maar, dat is wat ik daar nodig had. De energie kwam weer terug en we zeiden tegen elkaar… ‘Op naar Bertus’…. die stond namelijk bij de finish van de 50km, waar wij ook weer uit zouden komen om vervolgens het laatste lusje van 25km te gaan maken door het prachtige beschermde natuurgebied. Onderweg wisselden Marek en ik elkaar af over de single tracks… Marek liep ontspannen maar kan (normaal) zeker wat harder dan onze 10km/u loopsnelheid gemiddeld, maar was ook niet helemaal fit vandaag… ik liep ook ontspannen en liep het tempo wat ik kon en dat was prima voor vandaag.

De laatste 25km

Dus,.. het werd kouder en we hadden de finish al geroken… Dat was wel even een dingetje. Een hoop gezelligheid aan de andere kant van de verzorgingspost van blije trailrunners die klaar waren. De 75km moest door dus moest rechts van de finish langs de achterkant van de verzorgingspost. We maakten wat praatjes met vrienden en we keken elkaar aan. ‘Zullen we dan maar?’, en daar gingen we,… opnieuw vanuit de startlocatie terug op zoek naar de trails aan de andere kant van het spoor,… richting de Sallandse Heuvelrug.

Ik weet niet hoe vaak we het tegen elkaar hebben gezegd,… maar best vaak…. “STILL RUNNING”. Rond de 60km kreeg Marek het eventjes zwaarder… dus besloot ik die 2 woorden maar regelmatig te herhalen… en ja,… we bleven maar hardlopen. Regelmatig de heuvels op, regelmatig even pas op de plaats… Ultra running blijft bijzonder. Ik kan me ineens zo intens moe of slecht voelen… en dan,… niet veel langer daarna kan dat gevoel ineens verdwenen zijn. Even van tempo wisselen, wat extra drinken of eten… Net even die goede voeding zoeken…. Bij deze trail heeft een BIFI worstje 2x me terug gebracht in het ritme van de dag. Lekker zout en voedzaam. Ik moet wel een stalen buikwand hebben, maar dat soort afwisseling werkt bij mij prima.

Het laatste gedeelte was zwaar, maar niet te zwaar. Gewoon blijven lopen en om je heen kijken… echt genoeg te zien in dit prachtige natuurgebied. “STILL RUNNING”, bleef maar terugkomen en na een lekkere warme thee met extra suiker op de voorlaatste verzorgingspost begonnen we te beseffen dat we het laatste stukje ontspannen terug gingen lopen. Wat een geweldige dag tot nu toe, en wat een vooruitzicht voor straks. “We lopen gewoon naar de finish”,.. en we zijn wel moe, maar niet gesloopt. We bleven praten en kwamen op 8km voor de finish erachter dat we het nu wel zat waren. Het regende, de open vlakte maakte het koud en we konden niet wachten tot we de bossen weer indraaiden. Fijn is dan het moment als je inderdaad omlaag door de bomen heerlijk 1 kilometer omlaag kan lopen… de benen kwamen weer een beetje los. Het laatste blokje van deze UltraTrail begon direct na de laatste verzorgingspost. Nog 5km te gaan,… haha,… het horloge van Marek was leeg en ik moet eerlijk zeggen… ik heb km 70-71-72-72-74-74,5 ja zelfs 75 heb ik op mijn horloge gezien. Op kilometer 75 kwamen we in de buurt van de finish… Nog een extra 500 meter was nodig om beneden bij het zwembad te komen.  Goh, we keken elkaar aan en we voelden ons geweldig. We liepen zonder blessures, pijntjes,… maar wel met stijve benen richting de finish.. Eerst kwamen we Maarten tegen,.. die was natuurlijk al binnen. En verderop stond Bertus daar in de regen,… trouw alle deelnemers te feliciteren met de binnenkomst… En zo ook ons. “Ik ben blij dat ik binnen ben Bertus”, zei ik… “Maar wat was het mooi daar in de natuur!”.
Finish Salland Marek en Chris

Gezelligheid, de vierde lus.

Eenmaal over de finish was ik bijzonder verrast. ‘We kunnen meer dan we denken, we proberen het alleen niet altijd!‘…. die ging vandaag voor mij echt weer op. Onder het schrijven van de blog voel ik me prima… De benen wat stijfjes maar niet vervelend. Gedoseerd lopen afgewisseld met goed drinken, goed (gevarieerd) eten en af en toe rustmomentjes geven me de ruimte om toch deze pittige SallandTrail te kunnen lopen.

Nog enkele uren zijn we bij de SallandTrail blijven hangen. Alle reisgenoten waren binnengekomen en de sfeer was gezellig. Napraten, wat eten, wat drinken en afspreken voor volgende keren. Het is een leuke groep vrienden die trailrunners. Ik zit graag onder deze mensen. We bedankten Bertus voor de laatste maal vandaag en vertrekken dan allemaal terug naar huis.

Deze dag in Nijverdal zal ik niet snel vergeten. Wat een vriendelijke mensen. De sfeer is goed bij de SallandTrail. Een goede formule door de juiste mensen verzonnen en gevormd tot een geweldig evenement. Ik kom graag weer terug naar Nijverdal.

Tot de volgende keer,

Chris van Beem
chris@trail-running.eu

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account