fbpx

Zomaar een andere (trail)training

Zo,.. even mijn hoofd leeglopen. Een gekke hectische dag sloot ik af door mijn portier van de auto dicht te gooien op mijn oprit. Even eten en dan omkleden… dat was het plan...

Het voordeur-dichttrek-moment

Tegenwoordig gaat het vinden van mijn loopspullen niet meer vanzelf. Komt natuurlijk door die spaarzame loop en trainmomenten van de afgelopen periode. Maar dat geeft niks, vol vertrouwen besloot ik vanavond dat ik alle had en dan is daar het voordeur-dichttrek-moment. Klaar om te gaan! Helemaal compleet sta ik daar dan. Met de lantarenpaal verlichting in de straten vertrek in na de Suuntopiep richting de bossen… Ik hobbel een beetje ritmeloos en ongemakkelijk richting de donkere paadjes bij de IJzeren Man, waar de meren liggen. De lantarenpalen maken plaats voor een lullig bundeltje licht wat vanaf mijn voorhoofd komt, zucht… batterijen van de hoofdlamp leeg… Dat is best lastig door de bossen… En nu? Ik besluit niet om te draaien maar gewoon door te lopen. De o zo mooie volle maan geeft geweldig licht, maar de harde wind duwt met alle gemak in enkele minuten een dik wolken dek eronderdoor. Ik loop ondertussen over de LOGO Geldrop trimbaan, die in een rondje van 1,4km (volgens mijn Suunto) helemaal rond de meren van de IJzeren Man gaat. Het begint te regenen en de wind gaat best wel tekeer. Ok, na het eerste rondje nam ik het besluit… Dan maar rondjes blijven lopen tot ik geen zin meer heb. Geen risico van gekke obstakels in het bos, na 2 rondjes wist ik precies waar de takken en ander gekke dingen onderweg zaten, het werd lopen op gevoel vanavond.

Ritme onderweg

Wat doe je als je energie haalt uit diversiteit. Dan bedoel ik mooie uitzichten, bossen, smalle paadjes, natte voeten, obstakels, gekke dieren onderweg, afwisselende paden, dus…. natuurlijke omstandigheden. Nou, in mijn geval ga ik dan opzoek naar ‘Ik doe het net even anders’ dingen. Ik besluit alleen water te drinken dus geen voeding en ik besluit vooral eens op mijn looptechniek te letten. Ook besluit ik bij het derde rondje minimaal een halve marathon in rondjes te lopen. Oersaai, dus ik zal me extra moeten motiveren… Dan,… toch maar het tempo wat omhoog om mijn uitdaging wat dieper te zoeken…. Normaal loop ik langere afstanden rond de 10km/uur… Bij het derde rondje had ik 10,8 gemiddeld, dus dat tempo moest ik maar zien te houden… Ik maakte al die afspraken met mezelf, hopende dat ik ergens onderweg mezelf wel kon vervloeken.. Ik hoopte op dat moment,… want vanaf dat moment volgen mijn waardevolle trainingsmomenten elkaar op. Het mentale gedeelte wil dan het fysieke onderuithalen en andersom.

Rondjes rond het water

Terwijl ik daar loop wordt aan het ene uiteinde van de ronde de route opgelicht door een enorme M van Mac Donalds en aan de andere kant door de schittering van de volle maan in het water, tenminste… door de regenbuien door. Af en toe wat knipperende halsband-kermislampjes met een hondje erin op de route en wat mensen die ik vervolgens drie keer passeer, aangezien ze de tegengestelde richting in wandelen. Ik moet zeggen dat het rondjes lopen niks voor mij is… ik raak zelfs de tel kwijt. Ik heb voor 20 minuten een soort van heerlijke flow ervaren, waar het eigenlijk vanzelf ging… Dat was precies voor de laatste 3 rondjes. Daar was het ritme helemaal zoek en daar mocht ik het onverwachte omslagpunt weer eens ervaren. Met een nieuwe mindset van; ‘Nog 3 rondjes en dan terug’ begon ik wat meer moeite te krijgen met het tempo… ‘Gek hè Chris, na zo’n drukke dag’, — ‘Mafkees’… dacht ik daar… Daar besefte ik maar weer eens dat ik soms rare afspraken met mezelf maak…. Maar… mooi is dan het moment dat het laatste rondje eigenlijk weer heerlijk ging… Niks mis met het maken van afspraken en zeker een goed gevoel als je je eigen afspraak kan nakomen, dan is extra moeite een versterker van het fijne gevoel als het lukt.

Leermomenten

Ook vandaag had ik enkele leermomenten… Hoewel ik tijdens mijn trailrunning tochten nooit met muziek loop heb ik dat hier wel gedaan. Ik denk te weten dat ik zonder de muziek van ‘A State of Trance’ van Armin van Buuren meer moeite zou hebben met de vele rondjes. Ik weet ook dat ik de volgende keer de ‘Auto Repeat’ moet aanzetten bij Spotify, het werd ineens namelijk erg stil. En,… ik ben ook weer herinnerd aan het goed controleren van de batterijsterkte van mijn hoofdlamp en ik zal mijn standaard reserve-set batterijen weer eens in het racevest stoppen.

Goh, een halve marathon in rondjes van 1,5km… Ik weet ook dat ik dat voorlopig niet meer ga doen… Die halve marathon natuurlijk wel,… maar rondjes lopen is echt helemaal niks voor deze jongen…

Tot de volgende keer.

Chris van Beem
chris@trail-running.eu

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account