fbpx

Trail Namur op 25 mei 2015

30km en 990 hoogtemeters.

Twee dagen ervoor deed ik mee aan de Sinksenjogging in Kasterlee. 12,4km over zeer heuvelachtig terrein. Peeke, Luc en Steven liepen deze ook. Peeke zou ons in het kader van Chinese vrijwilligheid hazen opdat wij niet te snel zouden lopen. Dit was immers bedoeld als 1ste in een rij van 3 loopjes voor mezelf. Eén ding geleerd. Elke zin die begint met “ja maar ik ben al 62 jaar dus…” is compleet te negeren. Mijnheer dacht dat zijn wedstrijdtempo voor ons traag zou zijn. Nu ik er terug aan denk draaien mijn oogbollen spontaan weer omhoog in een blik van bedenkelijkheid . Ik kon hem niet volgen. Mezelf compleet leeg gelopen. Daar stond hij dan grappend  aan de finish: “awel, waar bleven jullie?” Hij glunderen. Ik glunderen.  Peeke dacht oprecht dat hij ons zou vervelen met zijn “traag” tempo. Ik zei het aan de finish en ik zeg het hier opnieuw, ben trots op zijn prestatie!

Die dag trouwens nog een toffe discussie gehad. Wat is het verschil tussen een trail en een natuurloop? Voor mij is er geen enkel verschil, het is gewoon een vertaling van elkaar. Voor Peeke is een trail zonder hoogtemeters echter geen trail  maar een natuurloop. Conclusie: sommige lopers voelen de nood om een wedstrijd zonder hoogtemeters apart te klasseren, anderen niet. Wat vinden jullie?

Mijn loopnummer 13, op impulsief verzoek gekregen, straalt hoe dan ook in mijn looppapiertjesdoos.

Een dag later een loopje zonder nummer want Luc en ik liepen een wandeltocht. In Oud-Turnhout werd een wandeldag gehouden dus verschillende routes werden bewegwijzerd. Wij kozen voor 25km. De snelle hoogtemeters van de dag voordien en een te klein ontbijt zorgden vanzelf voor de moeilijkheidsgraad. Ik kan pagina’s vol schrijven over deze training maar ik hou het even op de hoogtepunten: een zure bewoonster klaagde toen wij de auto parkeerden “staat het hier nog niet vol genoeg?”. Wij vonden van niet dus de auto bleef daar staan tot wij terug waren. Veel wandelaars bleken zelf ultra-lopers die Luc kenden. Paard en koets stoven voorbij. Er was een red bricked road. Fantastisch zonnig weer. Bij terugkomst erg leuke babbel gehad met een andere bewoner die hout aan het kappen was terwijl wij picknickten onder een boom. En als Luc het over een hersteldrankje heeft, bedoelt hij een halve liter Tsjechisch bier.  Dank u Luc, die koolhydraten zouden mijn lege en vermoeide benen alvast beginnen opladen voor de volgende dag.

De Trail van Namen.

http://trailnamur.be

Wat een mooie route. Starten en finishen aan de citadel. Ronny en ik hadden vooraf niet ingeschreven dus we betaalden ter plekke de 18 euro. Ons loopnummer ging meteen een tomboladoos in om na de wedstrijd kans te maken op onder andere een Go Pro action camera. En laat ik benadrukken dat Namen erg de moeite is om digitaal vast te leggen. Had ik al gezegd dat dit een heel mooie route was? Single tracks door hoog gras, open velden en dichte bossen. Om de trail een extra dimensie te geven, besloten wij onderweg spontaan om te zien hoeveel planten wij bij naam kenden. Ronny zijn bijdrage: beukenhaag en koolzaad. Mijn bijdrage: weegbree, boterbloem, brandnetel, kleefkruid, paardenbloem, distel, klaver. Yes! I won!

Ondanks de hoogtemeters en de langere afstand, liep ik toch een pak makkelijker dan daags voordien. Daar zal een goed pak koolhydraten wel voor iets tussen gezeten hebben. Over eten gesproken. Hoewel wij enorm genoten van deze prachtige trail, viel het wel op dat er aan de finish weinig gezonde voeding te kopen viel. Ik dacht voor een hamburger te gaan omdat de foto een aardig pak sla beloofde. Zoals vaak bleek het echter slechts om een (heerlijk!) stuk vlees tussen een broodje te gaan. Deze keer wel met geroosterde uitjes maar groenten bleven uit.

Uniek in deze trail was de bergprijs. Op zijn Tour de France kreeg de snelste klimmer van de dag ook een prijs naast de gebruikelijke podiumpaarden. In de laatste kilometer chipte de organisatie 500 meter van het fel stijgend parcours af. De snelste klimmer won de bergprijs. Aangezien midden in die klim een adembenemend zicht op de Maas werd geboden, beslisten wij een korte fotosessie te houden. Anders hadden wij zeker die bergprijs gewonnen. En hoe harder ik bij deze uitspraak knik, hoe meer ik het zelf ga geloven…

De tombola heeft ons ook niets opgeleverd. Onderweg vond ik wel een ongebruikt gelletje (dank u oh onbekende sponsor), en een erg tevreden gevoel. Naast de 30km is er ook de 15km. De organisatie neemt ontzettend veel foto’s en alles is goed verzorgd. Een beetje aan de commerciële kant maar niet op een storende manier. Deze wil ik nog eens doen!

Door: Anita Maes

You ask you get
De ingelopen schoenen van Peeke
de start
Inschrijving in Kasterlee
Steven die in Kasterlee zijn eigen naam vergat
als je goed kijkt zie je de stofwolk die Peeke achterliet
Fantastische duiktechniek
Oud Turnhout
Oud Turnhoutse eendjes
paard en koets
red bricked road
Zo zie je nog eens wat
Anita aan de ruïne
Cake en snoepjes
de eerste klimmetjes
En klaprozen
het gras is overal even groen
Het uitzicht dat ons de bergprijs kostte echt waar
Ja ook dit is Namen
Megaschildpad op weg naar de citadel gespot
Oh ja er waren ook boterbloemen
Ronny aan de ruïne

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

Gegevens vergeten?