fbpx

Veni Vedi Vici…

Waarom ik hardloop? Waarom we überhaupt hardlopen? We hebben benen!

Wat is de uitdaging
Ik heb in een eerder blog al geschreven dat er verschillende beweegredenen zijn om te hardlopen. Vier heb ik er genoemd… maar volgens mij is er nog een vijfde… the explorer!

Je kunt alleen maar winnen
Mijn vraag is met veel dingen: “wat is de uitdaging”… maar wat als de vraag is: “wat is het risico”? Heb je iets of niets te verliezen?
10 km lopen is voor velen een uitdaging… deze 10 km onder de 30 minuten lopen is een grotere uitdaging… maar wat is het risico… géén! Na 10 km en als je heel goed bent in ongeveer 30 minuten heb je het gehad… dat weet je van te voren!
Om een halve marathon te lopen moet je ook trainen, om deze onder de 1:30 te lopen moet je hard trainen… heel hard…
Om een marathon te lopen moet je zeker trainen en om deze onder de 3:00 te lopen moet je er echt aan trekken… heel hard en heel lang…
Je hebt niets te verliezen en alleen maar te winnen… van jezelf! Dat is het mooie aan deze individualistische sport. Je hebt maar één opponent… jezelf en de invloeden die op dat moment je tegen proberen te houden… wind, regen, kou, warmte, sneeuw, hagel, zand, kuilen, heuvels, bergen, modder… of een verleden… you name it!

Als je de marathon afstand meerdere keren gelopen hebt is het zoeken naar de volgende uitdaging… als je het gevoel hebt dat je het plafond bereikt hebt voor wat betreft snelheid krijgt hardlopen een nieuwe dimensie!
Je bent ooit begonnen met die eerste keer een paar sportschoenen aan te trekken en bij het einde van de straat had je voor je gevoel iets bereikt, de volgende dag weer, en toen weer, en plotseling liep je op de atletiekbaan… snelheid… snelheid… snelheid… iedereen maakte je gek voor een nog snellere tijd… bij je eerste marathon sta je in het startvak… alleen maar rekenen… sta ik ver genoeg vooraan om mee te komen en toch niet tussen de jankende huisvrouwen… heb ik mijn veters strak genoeg gestrikt… dubbel gestrikt… of niet… heb ik voldoende flesjes water in mijn gordel… of niet… heb ik genoeg gelletjes… horloge op standby… wel of niet… wel of niet… wel of niet… wel of niet… is mijn iPod eigenlijk wel opgeladen en zit er eigenlijk wel muziek op… en welke… welke pacer-ballon moet ik volgen… binnenbocht… buitenbocht… weet ik veel wat nog meer…
Niets is natuurlijk en normaal die eerste keer… één grote stresswedstrijd!
Zoveel gedachtes gaan door je heen bij je eerste marathon…
Mijn eerste hele was in Eindhoven. Waarom Eindhoven? Op mijn 15e liep ik al halve marathons en omdat ik daar ooit mijn eerste halve marathon liep (1:32.12) en het gewoon leuk vond om daar dan ook maar mijn de eerste hele te lopen. Wat ik al die jaren gedaan heb tussen mijn 15e en mijn 30ste levensjaar was in ieder geval weinig hardlopen.
Ik ben na Eindhoven in ieder geval snel van het asfalt gegaan en belande op de trails voordat het deze naam kreeg!

De eerste finisher is niet de enige winnaar
De echte trailrunner is een ontdekkingsreiziger! Het gaat niet altijd om de snelste tijd… die tijd is geweest en vaak al bewezen. Tijd is een relatief begrip. Iemand die 30 jaar gerookt heeft en nu de 60 van Texel gaat lopen zal echt niet in 4 uur het eiland rond rennen… maar de uiteindelijke prestatie van 6 uur of meer is net zo groot als de winnaar die waarschijnlijk nooit gerookt en gedronken heeft…
Veel mensen zijn op zoek naar een uitdaging en ontsnapping uit de dagelijkse sleur… met een stuk toewijding kunnen mensen het onmogelijke mogelijk maken!
Iets overwinnen en aanvechten wat iedereen voor onmogelijk hield.

Waarom lopen we zo ver?
Al had ik al genoeg marathons en verder gelopen… eind 2013 nam ik de beslissing een 100 km in de bergen te lopen… ik wist niet wat het was… in 2014 liep ik die eerste 100 km.
Nu in 2015 loop ik er meerdere en nog verder en heftiger! De uitdaging voor 2015 zijn voor mijn gevoel minder dan het jaar ervoor. Waarom, omdat ik weet dat ik het aankan. Dus wat is er te ontdekken als je weet dat je de finish kunt halen. Een uitdaging gaat het pas worden als je niet zeker bent of je de streep gaat halen. Dus wat doe je dan… de grote races met loting schrijft iedereen zich voor in… en met wat geluk en karakter loopt je deze uit! Als je het niet gehaald hebt heb je een blessure opgelopen tijdens de race of ben je gewoon letterlijk tegen je plafond aangelopen als het gaat over doorzettingsvermogen en wil om iets te volbrengen. Bij dit soort races gaat het niet meer alleen om het volbrengen van de race in een bepaalde tijd. Het gaat erom dat je het volbracht hebt. Niemand zal je vragen hoe lang je er over gedaan hebt… dat je het gedaan hebt telt!
En wat eerder iemand schreef… het gevoel als je over de finish komt is niet te beschrijven en de moeite waard van het steeds weer opnieuw lopen van die afstanden!

What’s next
Zo sla ik de komende anderhalf jaar dus gewoon enkele jaren over en ga ik fast forward naar de nog groter doel… De PTL! Lekker 300 km voor de boeg met bijna de hoogte meters die Felix Baumgartner aflegde toen hij vanuit de Stratosfeer naar beneden sprong met zijn parachute! De snelheid helaas niet 🙂

Al heeft Chris de eerste aanzet gedaan voor deze uitdaging… ik ben al erg lang bezig met uitdagingen waarvan ik niet zeker ben of ik het ga halen. Het onbekende verkennen en de uitdaging aangaan met jezelf is iets wat mij al jaren bezig houdt. De aarde blijft plat zolang je in je comfortzone blijft hangen.
De Yukon Arctic Ultra, Marathon des Sables en de Fire & Ice in IJsland staan niet voor niets bovenaan op mijn lijst.
Je bent pas een ontdekker als je het onbekende tegemoet gaat en niet weet wat het resultaat gaat zijn. Alleen al de voorbereiding is een hele wedstrijd waar je alle ondersteuning en begrip van familie en vrienden voor nodig hebt. Zonder dat kun je het eindresultaat helemaal vergeten!
Ze zeggen niet voor niets: “Achter elke succesvolle persoon staat een sterke partner”.
Chris, Marek en ikzelf willen als team de PTL gaan lopen… voor mij is de race nu al begonnen!

De vraag… hoe train je voor zoiets? Gewoon doen wat je altijd doet… lopen, klimmen, etc! Het zit er waarschijnlijk al in… je moet het er alleen uithalen…
Over mijn visie op lopen meer in een eerder gepost blog op Trailrunning Nederland.
Ik ben, laten we maar zeggen, de schoenmaker die bij zijn leest blijft als het gaat om gewoon plezier hebben in het hardlopen in onherbergzame gebieden zonder daarbij overbelasting blessures op te lopen. Deze drive en enthousiasme probeer ik graag te delen met anderen die ook proberen te ontdekken dat ze veel meer aan kunnen dan hun omgeving voor mogelijk houdt.
Niemand weet nu nog hoe lang Columbus erover gedaan heeft Amerika te bereiken… maar dat hij het bereikt heeft weet iedereen!!!

Hardlopen (veel) verder dan de marathon is meer dan sport alleen… het is een groot stuk toewijding en emotie… zeker als je na 100 km of meer over de finish komt ervaar je dit! Niemand begrijpt dit als ze niet eerder zelf zo’n uitdaging aangegaan zijn.

Mensen kunnen je veel afnemen, maar het vermogen je op eigen kracht voort te bewegen is iets wat ze je niet zomaar af kunnen nemen!
Het vermogen van je wil en de samenwerking van het lichaam en je geestelijke gesteldheid is iets wat je moet ontwikkelen en onderhouden.
Leren relativeren is één ding… maar de mainstream perceptie van wat wel of niet mogelijk is moet je heel snel vergeten en overboord gooien en verder kijken dan de maatschappij je voorschotelt.
De aarde is plat tot aan de marathon… daarna is het een wereldbol… veel verder weet ik het ook niet… maar rond is hij misschien ook helemaal niet meer als we nog verder durven te gaan!

Veni… ik kwam…
Vedi… ik zag…
Vici… ik overwon mezelf (onder andere met hardlopen)…
Inventa… ik ontdekte…

Wat ik wil zeggen is dat je je eigen uitdagingen moet zoeken en ondergaan… ook al liggen deze totaal niet meer in de buurt van je comfort zone en de maatschappelijke normen! Een uitdaging waarvan je het resultaat al weet is geen uitdaging.
De vraag van de explorer is dus, niet wat de uitdaging is maar, wat het risico is:

“Only those who will risk going too far can possibly find out how far one can go”.
– TS Elliot –

See you on the trails…

Tot de volgende,

Maarten Schön
maarten@www.trail-running.eu

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account