fbpx

Mijn terugblik op 2015, een ultra trail van 365 dagen

Het jaar 2015 zal ik niet snel vergeten. Zoals ik er nu naar terugkijk is het een bewogen jaar geweest waarbij vele hoogtepunten afgewisseld werden door punten die fors dieper lagen… Een metaforische ultra-trail van 365 dagen, waarbij ik toppen beklom, keihard naar beneden gleed en toch weer verder ging. Daar waar gedurende het gehele jaar over het algemeen de zon straalde passeerde ik enkele stortbuien in met een hevige storm en waarbij er momenten voorbij kwamen waarbij ik heb moeten nadenken over dingen waar oplossingen nodig waren. Goh, voor nu genoeg vergelijkingen. Ik wil terugkijken op een zeer leerzaam bewogen jaar op alle vlakken en waarbij ik heb mogen ervaren wat echte uitdagingen en vrienden zijn.

De kilometer feiten

Dus,.. ook ik loop ook met een GPS horloge… en daarmee worden mijn gelopen trails bijgehouden. In Movescount kan ik precies zien hoeveel kilometers ik heb afgelegd. Ga ik kijken naar een totaal voor 2015, dan zie ik wel iets bijzonders. Het was een jaar met weinig trail-kilometers voor mij. In totaal heb ik slechts 1.343,6km gelopen. Kijk ik naar mijn deelnames aan de georganiseerde trails dan kom ik daar op een kilometer totaal van 610km, waarbij de langste trail de TDS is met 120km. Nooit eerder heb ik zo weinig getraind… In totaal 45 trailrun-sessies waarbij ik in totaal 23.340 D+ hoogtemeters heb geklommen. Wel ben ik op de Festa Trail na bij alle deelnames aan de finish gekomen. Een snelle samenvatting: Veel te weinig kunnen trailrunnen dit jaar. Wel veel mooie trails kunnen uitlopen en,… met mijn basisconditie is niks mis… Verder als prettige afsluiter: Mentaal zit het wel goed bij mij,… het op ‘karakter kunnen lopen’ heeft een aardig trainingsjaar achter de rug… Ik zeg maar zo:

Zolang de wil er is om te finishen ben je al halverwege…

Momenten

Een paar momenten wil ik toch even benoemen. Momenten die me bijgebleven zijn, momenten die me zullen bijblijven. Hieronder komen ze:

Thamespath 100Miles – Engeland
Dit jaar ben ik samen met Carlo Pappot naar Londen afgereisd om Carlo te ondersteunen op het tweede gedeelte van zijn 100Miler, van Londen naar Oxford langs de Thames. Ik heb daar verschillende dingen geleerd. Ik werd me bewust wat het voor begeleiders betekende om (ultra)trailrunners te ondersteunen bij de gekozen uitdaging. Het support bieden, het regelen van verschillende ondersteunende zaken en vooral het begeleiden onder het lopen. Met Carlo onderweg zijn naar en tijdens een extreem evenement is geweldig om te doen,.. met sommige mensen heb je nu eenmaal zo’n klik waarbij het klopt.
Het was nieuw voor me om iemand uit te zwaaien in Londen en vervolgens alleen snel richting Oxford te rijden om daar de auto te parkeren en op zoek te gaan naar het treinstation. Daarna snel terug waarbij ik 4x van trein moest overstappen om naar het midden van het parcours te komen, van waar ik de laatste 80 kilometer samen met Carlo kon afleggen. Ik was uiteindelijk veel te vroeg daar en zo ongeduldig als ik ben, ben ik letterlijk Carlo 4x 3km tegemoet en terug gaan gelopen… Dus,.. voor ik aan mijn Mee-Loop-Buddy-Tocht begon had ik er al 24 heen-en-weer-kilometers op zitten, haha. Ruim 6 uur heb ik moeten wachten,…. in de regen,.. tot diep in de nacht.
Maar, wat een bijzonder moment… De 4e keer liep ik weer rechts van de Thames in het pikdonker, op zoek naar een Nederlandse trailrunner, mijn maatje… In de heldere avond zag ik verschillende halogeenlampjes dansen op het tempo van de lopers. Daar, ergens langs de Thames liep ik mijn maatje straal voorbij. ‘Well Done!” riep ik bij het passeren… ‘Huh,… Chris bij jij dat?!’, was de reactie… En vanaf dat moment liepen we eindelijk samen. Geweldig om je maatje te zien die dan al 80km in de benen heeft. Daar, ergens in Engeland aan de oever van de Thames… Daar In een donkere Engelse regennacht, met slechts enkele lichtjes in de verte afkomstig van de nachtverlichting in de dorpen en af en toe de lichtbundel van een verdwaalde (ultra)trailrunner,… Carlo was een beetje aangeslagen van het alleen lopen, van de regen en natuurlijk van de 80 kilometer hardlopen. Maar het samenkomen en het “Vanaf nu samen verder gevoel” was heerlijk, voor ons allebei.
Vanaf dat moment heb ik er alles aan gedaan om deze monstertocht van Carlo te ondersteunen. Uren heb ik voor-gelopen langs de Thames, af en toe omkijkend of hij nog volgde… Samen in het donker over de brede bruggen, over de vele sluizen en over de natte blubberige paden. Toch blijven rekenen om binnen de Cut-Off tijden te blijven, al hadden we achteraf tijd genoeg… We aten samen bij de posten en hebben ongelofelijk veel lol gehad. Met een Amerikaanse deelnemer die oorlogsveteraan te zijn, waar we onderweg mee gepraat hadden zo rond kilometer 100. Die we steeds opnieuw zagen en waarbij hij volmondig ‘Hey The DUTCHIES again’ riep… Bijzonder was de gewaarwording dat deze zelfde Amerikaan zo rond de 130km al halicunerend Japans tegen ons aan het praten was… Maar,… hij bewoog nog vooruit en redde het tot de verzorgingspost.
Een onvergetelijke ultra-trail met Carlo… met zware momenten, mooie momenten en ontroerende momenten… Ik zie hem nog over de finish komen met zijn handen in de lucht. Zijn eerste 100Miler en ik was erbij… Op dat moment bedankte Carlo me, voor mijn steun en support… Al terugkijkend wil ik hem bedanken… Deze tocht ga ik echt nooit meer vergeten!

Festa Trail 120km
Samen met Barend van Drooge, Marek Vis en Maarten Schon ben ik dit jaar naar de Festa Trail in Frankrijk geweest. Het was mijn onze eerste gezamenlijke ultra-trail van 120km en tevens mijn eerste ultra-trail waarbij ik niet verder kon… ik stopte. Een mini vakantie van 5 dagen met uitersten. De lol en de energie met de mannen en het leegmoment zonder energie op een van de toppen tijdens de trail. Het rationele nam het daar over van de wil om toch door te gaan,… ik stopte omdat ik uitgedroogd en leeg was… Een leerschool waarbij ik een DNF moest aanvaarden en gek genoeg voelde dat bij het stoppen niet goed maar uiteindelijk wat later die dag toch prima.

TDS 120 – van Courmayeur naar Chamonix Frankrijk
Na de finishen bij de CCC in 2012 en de UTMB in 2014 was het tijd voor de TDS in 2015. Deze trail ging ik samen met Maarten lopen. Deze trail liep ik voor mijn meiden en zonder de trouwring die ik 12 jaar had gedragen. Nooit eerder heb ik moeten zoeken naar energie in het startvak. Nooit eerder ben ik zo ondersteund geweest tijdens een ultra van 100+. Daar waar ik normaal solo liep en mijn eigen tempo koos was er tijdens dit event Maarten… Samen met Maarten hebben we de ultra-trail gelopen zoals hij kwam. Hij had last van zijn knie en ik,… ik was voor het eerst een soort van mentaal geknakt voor ik aan de trail begon. Natuurlijk waren er zware momenten,… best veel eigenlijk… maar toch blijven de mooie momenten me bij. Samen over de vele toppen. Het relativeren van de afstand, de grappen, de afwisseling,.. en natuurlijk de geweldige omgeving daar tussen Courmayeur en Chamonix. Daar op de trails in de Italiaanse-Zwitserse-Franse bergen werd ik me bewust van een nieuwe start, ik was blij dat ik dit soort uitdagingen kon volbrengen en ik was dankbaar dat ik kanjers van mensen om me heen heb. Trailrunning loopt nu eenmaal als een rode draad door mijn leven. Het bepaald mijn leven niet maar ik bepaal wel dat er trailrunning momenten zijn en dat deze sport belangrijk voor me is. Het is mijn ding wat ik wil en kan invullen op mijn manier,.. waarbij ik de intensiteit kan aanpassen naar mijn mogelijkheden van dat moment.

Woord van dank

2015 was een bewogen jaar waar ik veel van heb geleerd. Een jaar waarbij ik zelf verschillende keuzes heb gemaakt. Met mijn eigen bedrijf Ultra Management als basis komen er mooie dingen aan, echt dingen waar ik in geloof. Ik ken veel mensen, maar sommige van die mensen zie ik niet meer of stukken minder. Ik heb met niemand ruzie en gun iedereen het beste. Ik zie wel een grote verandering in de keuzes die ik maak, de keuzes voor wie ik wat doe en met wie ik wil tijd wil delen. We leven maar 1 keer en tijd is niet te koop. Eigenlijk is het heel simpel. Door mensen om me heen te verzamelen waarbij ik me prettig voel ontstaat er ruimte met mogelijkheden en kom ik in mijn eigen ontspannen ritme.

Bedankt vrienden voor het jaar 2015, bedankt voor het lezen van mijn blog en bedankt voor de betrokkenheid. Zoals een vriend Dirk tegen me zei in een zware fase…

“Blijf dicht bij je hart,… dan komt alles uiteindelijk goed!

Op naar 2016, er is nog een hoop te doen en te beleven…

Tot de volgende keer,

Chris van Beem
chris@www.trail-running.eu

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account