In weer en (trailrunning)wind, naar buiten!

De dagen zijn dan wel kort, maar de uren zijn even lang. Vaak is het lastig om na zo’n intensieve dag toch te kiezen voor een training in de natte, gure, donkere buitenwereld. En het maakt het nog iets lastiger als je jezelf moet motiveren… Een run alleen… Vanuit het warme huis… Ja,.. wel herkenbaar denk ik.

Ik begin mijn trainingen weer op te pakken. Vanuit Eindhoven voortaan,… dus niet meer met start vanaf de bosrand. Maar ach, als (ultra)trailrunner kom ik vanzelf een stukje natuur tegen, als ik maar lang genoeg loop… En, ook het dwars door de stad rennen met de leuke paadjes, via parken, bruggetjes, trappen en raar kijkende wandelaars heeft toch ook wel iets bijzonders. Waar ik echt aan moet wennen zijn die rare stoplichten en die omkijkende scooters die opeens voorbij zoeven. En o ja,… die elektrische auto’s die er ineens zijn… Dus,.. zo snel mogelijk de stad uit en dan via zoveel mogelijk onmogelijke, donkere, blubberige paadjes. Ik kan zeggen,… gelukt… er is genoeg te doen, ook in een stad als Eindhoven.

Ik besloot richting de Hut van Mie Pils te lopen. Onder de A2 door zo de donkere natuur in. Eenmaal bij het donker eenvoudig met een klik mijn hoofdlamp aan en met een witte bundel de drassige paden in het bos op. Nieuwe paden zoeken en proberen niet onderuit te gaan. Niet kijken op het horloge, maar kijken wat mogelijk is deze avond. De wind was best stevig maar de regen kwam slechts met vlagen. Geen maan te zien, dus eigenlijk zag ik niet meer dan de witte bundel waar ik keek. Haha, daar in dat bos, alleen met mijn lampje, in de nattigheid met de blubber tot aan mijn enkels moest ik terugdenken aan het moment in mijn appartement. Hoe vreemd kan een gemoedstoestand zijn. Natuurlijk is dit leuk,… dat ik dat daar niet kon bedenken. Het gevoel herinneren is wat anders als je het ondervinden bij het doen… Alleen door de natuur in het donker. Geen muziek, veel stoom van je lichaam rond het zicht van je halogene lichtbundel en het ritme van je adem en je voetstappen. Een heerlijk gevoel.

Bij de start van mijn training had ik enkele punten in mijn hoofd die ik wilde passeren. Bij de Hut van Mie Pils passeerde ik opnieuw de A2 via het viaduct. Daar liep ik met een grote grijns het gebied weer in waar ik 10.000-den kilometers heb rondgelopen… Ja, zo gaat dat in 10 jaar tijd. Er is een breed zandpad wat helemaal doorloopt tot aan het spoor in Geldrop. Een perfect moment om de lamp uit te zetten en in 1 stuk door te lopen. De grote soms diepe plassen gingen niet opzij en ik ook niet. Op een prettig tempo kwam het besef dat het lopen vanzelf ging.. De gedachten niet bij het rennen maar bij andere dingen. Dit is de voor mij lekkerste fase van de training.

Eenmaal in Geldrop bleek ik zo’n 15km gelopen te hebben. Nu via het centrum door naar Nuenen. Weer op zoek naar de mooie paadjes, maar ook via het centrum en de vele kerstversieringen. Toch wat asfalt, toch wat bestrate paden, maar ach… het ging om de duur vanavond. Eenmaal in Nuenen zat ik net over de 2 uur hardlopen en besloot ik terug naar Eindhoven af te buigen. Ik vond nog een soort blubberpad die de weilanden aan elkaar verbond, met vele diepe tractorsporen en een hoop water. Het pad liep vrij dicht langs de autoweg en ik verplaatste me in de bestuurders van de auto’s die over die weg reden. Als die naar links keken zagen ze een donkere schim van gast in een korte broek, met een bos krullen waarbij aan de voorkant van het hoofd een bundel licht recht vooruit geprojecteerd werd. Dat hobbelde daar door de donkere vlakte op zo’n 40 meter afstand. In de regen, met tegenwind en een pad wat niet zichtbaar was… Het is wat…
10 minuten later stond ik weer op het asfalt en liep de bewoonde wereld weer in onder de lantarenpalen.
Route training regio Eindhoven - Chris van Beem
Door de straten, met een racevest voorbij de huizen terug naar huis. De laatste 5 kilometer gingen niet meer vanzelf… Het ononderbroken lopen van meer dan 2 uur zorgde voor wat stijfheid als gevolg van de lange dag. Het was voor het eerst dat ik me een beetje raar voelde na een training. Loop ik daar in het centrum van Eindhoven, met een racevest, lamp en de blubber op mijn lijf tot onder mijn oksels.. Eenmaal thuis ben ik maar met kleren en schoenen onder de douche gaan staan. Haha,.. Ja,.. een 28km rondje met veel afwisseling. 2:45u onderweg en lol met mezelf in de buitenlucht.

Zo’n avond alleen is zo slecht nog niet… Met de trail van zaterdag toch weer op 80km in een week. Nu langzaam naar de 100km/week om de basis steviger te maken voor die gekke afstanden die komen gaan.

Tot de volgende keer,

Groet Chris
chris@trail-running.eu

Klik voor de route hieronder…
Chris van Beem op Movescount

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account