fbpx

Trailrunning: Eenvoudig (h)eerlijk

Zondagmorgen, wat een heerlijke zonnige dag hier in Brabant. Een regel-dag met vanalles en gecombineerd met een mooie trail van 30km, dat was het idee. Want, aanstaande woensdag ga ik met mijn jongste dochter mee op kamp, ja… we moeten 40km op de fiets. Die MTB fiets zat onder het stof in de garage en die heb ik afgelopen week laten repareren in Eindhoven. Dus,… op de MTB vanuit Eindhoven naar Geldrop (voor het kamp) en dan van uit de garage van mijn te koop staande woning de paden op in-door-over-langs de voor mij o zo bekende bossen. Niet op zoek naar eitjes maar op zoek naar de mooie single tracks… wat een vooruitzicht.

Ik kan dat niet,.. rustig op de MTB fietsen. Op een of andere manier wil ik het idee hebben dat ik er moeite voor moet doen. Onder het motto: ‘Als het vanzelf gaat is het niet interessant genoeg’ fietste ik op 23km per uur gemiddeld vol met tegenwind over de paden richting Geldrop. Okay, dat viel vies tegen…. andere conditie zullen we maar zeggen. Ik was deze explosieve MTB inspanning niet gewend, ik was een soort van gesloopt en zeker blij dat ik er was! En dan na slechts 9 km ploeteren… tja,.. dat MTB-en…. Toch even iets anders.

Geen Armin van Buuren tijdens mijn trail (hoewel het wel lekker knallen was op de MTB). De gekke koptelefoon stopte ik in een plastic zak zo in mijn racevest. Ik vertrok met mijn BIFI-worstjes, wat repen en 1 liter water voor mijn volgende 30km. Gek is dat,.. gewoon een plan in mijn hoofd dat zich beperkt tot: ‘Ik ga 30km over de paden lopen’… verder helemaal niks. Geen route, geen orientatie-punten, gewoon beginnen met lopen en in de ‘Ik zie wel’ modus.

Ik liep de 500 meter door de straten over het viaduct zo de bossen in. Vanuit de drukte zo in de serene rust. Boven me in de lucht waren er lichte en donkere wolken en af en toe werd er een heerlijke eerlijke warme zonnestraal doorgelaten, dat maakte de dag alleen al heerlijk. De paden waren nat, glad maar mooi. Het was nog te vroeg in het jaar voor de vele insecten maar toch was daar weer een beetje het zomer-gevoel waar ik zo veel plezier van heb. Even voor de duidelijkheid. Kou gaat het bij mij nooit winnen van die heerlijke warmte. Ik voel me gewoon vrijer in de warmte. Minder gear nodig, minder kleding nodig en die warmte die zorgt voor een glimmende huid in de zon. Lopen tot het zweet in je ogen prikt, tot je de verkoeling van de wind voelt in je natte bezwete shirt, waarbij je niks hoort dan je adem en de verschillende geluiden van je schoenen die de verschillende paden over schieten…. Dan weer uitgeput tot stilstand komen en al hijgend om je heen kijken…. Heerlijk die natuur, heerlijk dat hardlopend er doorheen rennen…

Het lopen ging eigenlijk wel lekker. Af en toe een foto afgewisseld door een praatje met andere natuurliefhebbers die ook al fietsen of lopend aanwezig waren. Maar, grotendeels was ik daar alleen, helemaal op mezelf met mijn gedachtes. Ik weet niet hoe het met jullie is, maar dit soort momenten zijn voor mij onbetaalbaar…. Ik noem er eentje van mijn run….
Training 30km - Trailrunning - Chris van Beem 2
Ik besloot op de terugweg via de visvijvers te gaan lopen, zo richting de golfbanen van Valkenswaard. Een beschermd gebied met ontzettend veel pure natuur. In een enorme stortbui liep ik daar… ik keek over de vijvers een zag verderop de omgeving verlicht in de zonnestralen. Zelf liep ik in de stortbui…. op dat moment besloot een groep van 14 reigers tegelijkertijd uit de rietkant van de vijver rechts van mij weg te vliegen… Wat een prachtig gezicht… Op nog geen 50 meter verderop zag ik de groep zo de zonnestralen in vliegen… Het lopen ging vanzelf, al waren de paden nat en zwaar…. Het duurde niet lang of de warmte van de zon veranderde de omgeving in een prettig zonnige ervaring. Ik liep naar het uiterste punt en besloot daar een oversteek te maken richting het riviertje ‘De Tongelreep’…. Er was geen pad, alleen de voetstappen van de dieren die daar eerder hadden gelopen… Met mijn schoenen zakte ik tot mijn knieen in de blubber en de gedachte sprong in mijn hoofd omhoog dat verder wegzakken toch wel een probleem zou zijn…. Ik pakte wat takken, trok mezelf omhoog, spong over wat takken en omgevallen bomen en een paar meter verder stroomde het riviertje. Een met veel groen mos begroeide omgevallen boom was mijn brug naar de overkant… ja,… aan de andere kant liep het pad wat enkele kilometers langs dit riviertje liep…
In slechts 10 minuten, zoveel impressies…. ja,… dat zijn toch de ervaringen die me bijblijven…. Zoals ik al begon met de titel,… dit is voor mij ‘Trailrunning, eenvoudig en (h)eerlijk’.
Training 30km - Trailrunning - Chris van Beem 3
Ach, het uur is ondertussen vooruit geschoven… de dagen worden snel weer langer en de avondtrainingen in het licht kunnen weer beginnen. Het was een heerlijke ontspannen trailtraining van 30km. Ik ben ondertussen echt wel klaar met de kou en de donkere avonden. Ik ga me weer opladen,… de trainingen gaan weer beginnen want er is nog een hoop te doen! Al snel het Helipad (145km), de FestaTrail (120km), daarna de Race to the Stones (100km) en als hoofddoel van 2016 in augustus met Carlo de T184 (295km) van Londen naar de oorsprong van de Thames… En ja,… dan moet er natuurlijk getraind worden….

Goh, wat vervelend… 😉

Tot de volgende keer,…

Chris van Beem
chris@www.trail-running.eu

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account