fbpx

Nieuwe communityblog: loopjes en koopjes.

Zo leuk die trails maar wil natuurlijk wel lekker lang genieten en de uitdaging aangaan met de kilometers. Als ik dan lees over “trans alpine” en verhalen over trailrunners die de hele dag onderweg zijn, dan kriebelt het. Dat wil ik ook. Dus mooi die 15 km maar ik ga echt wel voor meer.

Dat lukt natuurlijk niet van de een op andere dag. Het lopen, en zeker op een trail, heeft naast conditie ook nog een ander aspect nodig. Je lichaam, en daarmee wordt bedoeld je pezen, spieren, gewrichten en banden, hebben gewenning nodig. Gewenning aan de belasting die je vraagt van je lichaam. Doe je dat niet dan ontstaan er blessures. En aangezien ik er al 2 heb, links een nieuwe kruisband die inmiddels uitgelubberd is en rechts sinds kort een kapotte kruisband waar ik mij niet aan wil laten opereren, wil ik het graag daar bij laten. Het gaat prima maar wil toch zuinig zijn met mijn lichaam. Het moet nog wel ff wat langer mee. Maar goed de een heeft daar meer tijd voor nodig dan een ander.  Duidelijk is dat het dus niet lukt in een week of een maand, was natuurlijk mooi geweest maar helaas. Uitdaginkje zeg ik tegen mijzelf. En anders is de lol er ook wel snel af denk ik zo.

Dus trainen en aan de loopjes dan maar. Opbouwend van 5 naar 10 km en naar 15 km en verder. Fanatiek en een beetje competitief ben ik ook nog wel dus wil ook een beetje tempo. Gemiddeld 10 km per uur kan ik aan en loop dan ontspannen en lekker. Dat tempo wil ik graag vasthouden op de lange afstanden zover dat mogelijk is. Naast mn gezin, werk en bootcamp houd ik zo hier en daar nog wel tijd over om te trainen. Door de bootcamp, wat voornamelijk interval is, maak ik lange duurloopjes wat mij prima af gaat. Omdat zo af en toe de verveling nog wel eens toeslaat, win ik in gedachten de loterij. Complete vakanties worden verzonnen en mn hele huis staat op de kop van wat ik allemaal wel niet wil verbouwen. En ik blijf het steeds maar herhalen want het kan steeds anders, beter en mooier. Gelukkig is het allemaal  verbeelding maar het maakt heel wat meters.
In de buurt doe ik mee aan alle loopjes die mogelijk zijn. Vooral als training. Om te meten wat kan ik en wat ik vol houd. Om te wennen aan de mensenmassa en om mijn eigen tempo vast te houden. Ik merk dat ik vaak te hard van stapel ga en meeloop. Ik haal het wel maar zou liever constanter willen lopen. En ik merk ook dat als ik er bijna ben mentaal het nog wel eens moeilijk heb. De kilometers kan ik aan en het tempo ook maar op zo een laatste km kan ik vanalles verzinnen : waarom is het zo zwaar, waarom doe ik het in vredesnaam, het is nog veel te ver dat ga ik niet halen en ga zo maar door. Daar wil ik van af want eenmaal gefinished overheerst de euforie en is er niks aan de hand. Misschien een beetje moeie benen maar meer ook niet. En of de afstand nou lang of kort is het maakt niet uit. Het laatste stukje kan ik vaak mentaal niet lekker lopen. Terwijl de finisch toch ook een mooi stuk is van je loop.
Loopjes zoals de  Stationsloop (oeps 10 mijl is geen 10 km), Twenterandrun, Tot de nek in de drekloop, Singelloop (wat een hitte op dat asfalt), Alleeloop (niet blij met mn tijd totdat iemand zei joh het is bijna 12 km),  Adventurun (2 loopjes in 2 dagen is misschien een beetje te gek ),  Aquacrossloop ( crossen door het water en mulle zand), Strongsisterrun, Herfstloop ach ga zo maar door. Allemaal leuk, allemaal gedaan.

Natuurlijk merken mijn schoenen en kleren het ook. Dus inmiddels aan het zoveelste paar trailschoenen begonnen. Een aantal geprobeerd van Reebok tot Salomon maar op Kalenji van de Decathlon loop ik het lekkerst. Nadeel is dat ze “op” zijn met een kwartaal, de zool slijt en voordat ik het weet is de onderlaag verdwenen en loop ik op gladde schoenen. Voel dan ook elk steentje en elk hobbeltje. Voordeel is dat ze niet duur zijn en ik steeds op nieuwe schoenen loop. Weer lekker stevig om de voet, fijne demping en goede grip van de grove zool.  Ondertussen heb ik een ook flipbelt aangeschaft want ik kon nergens mn sleutels kwijt. De gelletjes, hydrate tabletten en energierepen met veel proteinen heb ik ook ingeslagen, nu ik toch bezig ben. Ook maar eens ontdekken wat lekker is of goed valt. Ooit een slechte ervaring gehad, compleet met overgeven, uitdroging, spieren die niet deden wat ik wilde,  hyperventilatie en uiteindelijk de bezemwagen. Tot 15 km kan ik redelijk zonder maar als ik verder wil zal ik toch moeten. Daarnaast vlogen de sokken er ook doorheen en met zoveel lopen waren extra sportbh’s, shorts, broeken, hempjes en shirts ook van toepassing. Je hebt zo je favoriete setje maar ik bleef eindeloos veel wassen. Het werd eigenlijk een beetje te gek.  Aangezien de donkere tijd er weer aankomt heb ik tevens lichtbandjes gehaald voor armen en schoenen en een reflectievestje. Een bodywarmer om in hard te lopen leek mij ook niet verkeerd dus die heb ik ook in de pocket. En ik vond ergens in de aanbieding ook een rugzakje, speciaal om mee hard te lopen. Voorsluiting, onder en boven, verstelbaar, regenkapje erbij. Snelle ritsjes en van binnen 2 vakjes.Overal zakjes om wat in te stoppen.

Trailrunning here I come !!!!

Tot de volgende keer!
Martine Somberg

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

Gegevens vergeten?