fbpx

Blog: deelname aan Trans Gran Canaria (deel 1.)

De inschrijving: 
Na lang denken heb ik besloten mijn week in Gran Canaria vorig jaar nog eens te gaan herhalen en een plaatsje vrij de maken in het wedstrijdschema 2017. De inschrijving was zo gedaan, yes weer een weekje hobbelen met goed gezelschap in het verschiet! Winter 2016: alles stond in het teken van korte snelle wedstrijdjes in Nederland en daarbuiten. Nog niet helemaal met mijn gedachten bij TGC. Dat begon (pas) in januari 1,5 maand voor de wedstrijd. Na een compleet andere trail (wintertrail chartreuse VK en 28 KM ) te hebben gelopen. Hierna stond alles voor mij in het teken van ‘lang en veel’. Heerlijk ik ben weer in mijn element. Snelle, korte wedstrijden zijn wel leuk maar toch zijn de lange afstanden iets meer mijn ding. Weken van training op skipistes, hoogtemeters maken én tempo duur intervallen op het vlakke begon ik weer het gevoel te krijgen wat ik altijd krijg in de laatste weken van de voorbereiding: zenuwen. Het begint altijd met tijden van vorig jaar opschrijven en doelen stellen over de tijden die ik zou willen lopen. Constant het weer checken hoort daar natuurlijk ook bij.  (Dat is een tik van mij wat ik voor elke wedstrijd doe). De week voordat ik ga staat vooral in het teken van ‘lang lopen’ en een niet zo hoge intentie,  kortom wat meer genieten.

De heenreis:
20-2-16 In het vliegtuig naar Gran Canaria. Nu ik in het vliegtuig zit en deze blog schrijf komt alles van vorig jaar weer terug. De moeilijke momenten, de makkelijke én vooral ook de mooie momenten. Je gaat met een groep trailrunners die je grotendeels niet kent lekker naar de zon om een rondje hard te lopen. Iedereen met zijn persoonlijke uitdaging en vaak ook met de zelfde gedachte. Ben ik er wel klaar voor. Die gedachte heb ik nu zelf ook ‘heb ik voldoende getraind om mijn doel te halen’?  Heb ik wel alle verplichte spullen? Is die verkoudheid van vorige week al over? Kan ik wel goed uitrusten en hoe moet ik de dager ervoor nog trainen? Ga ik slapen tijdens de wedstrijd en zo ja, hoeveel? Dat ene pijntje komt weer terug… of komt dat door de zenuwen? Als ik maar niet weer last van mijn buik krijg.. Maar stel je zelf ook de vraag; ben je ooit klaar voor een wedstrijd want je zal altijd het gevoel hebben dat je beter kan trainen, slapen en voorbereiden.

tDie zenuwen en gedachten gaan door het hoofd van iedere atleet en iedereen gaat er anders mee om. Ik vraag vaak hoe andere atleten zich voorbereiden, maarja punten zoals slaap en eten zijn tijdens een wedstrijd toch heel persoonlijk en daar moet je echt zelf achter komen. Een trail wedstrijd waar ik moest slapen heb ik nog nooit gehad maar door de ervaring bij het fietsen blijkt dat ik genoeg kan hebben aan ‘powernapjes’ van 10-20 minuten dus zo zou ik dat ook aanpakken.

De dagen voor de wedstrijd: iedereen kent dat wel de dagen voor de wedstrijd, de spanning stijgt trainingen en loopjes worden drastisch naar beneden geschroefd. Tapering modus gaat aan, je heb het idee dat je ontploft van energie. En dan komt de dag dat je je startnummer ophaalt en je het gevoel heb dat je eigenlijk niet langer wilt wachten. Een paar dagen van te voren ben ik aan het bedenken wat doe ik aan en wat ga ik eten. Allemaal punten die elke loper zich wel een keer heeft afgevraagd. Hoe ga je om met de spanning/stress die je daardoor krijgt. Ik voel dat altijd als positieve stress, als je je spullen van te voren al goed heb uitgedacht en je het rustig aan klaar legt creëer je een rust voor jezelf. De rest van de spanning over je heen laten komen, thats part of the fun. Maak je geen zorgen over de voorbereiding zie het als een lange training, doe het zelfde als wat je dan ook doet en laat je niet gek maken door wat anderen doen.

Dit weekend start mijn avontuur. Binnenkort laat ik jullie weten hoe het mij is vergaan.
De deelnemers volgen? Dat doe je hier. 

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account