fbpx

De essentie van het trailrunnen..

Op Prorun.nl verscheen vandaag een artikel waarin de schrijvers de essentie van het trailrunnen onder de loep nemen. Volgens hen wordt de scheidslijn tussen natuurliefhebbers en trailrunners met prestatiedrang steeds dunner.

De essentie van het trailrunnen lijkt steeds verder en verder naar de achtergrond te verdwijnen. Een paar jaar geleden werd trailrunning nog gedefinieerd als: het rennen en hiken over off-road paden (trails) en door de natuur, waar je mogelijk natuurlijke hindernissen zoals slootjes, rotsen, bergen, etc. tegen kunt komen met als kenmerken ‘rust’, ‘vrijheid’, ‘zelfvoorzienend’ en ‘los van tijd’. Tegenwoordig lijkt de prestatiedrang ook in trailrunning de overhand te krijgen. Verder, sneller, technischer, moeilijker, mooier. Dat is niet verkeerd, als je het tenminste vanuit een intrinsieke drijfveer doet. Maar het draait voor (te) veel lopers niet meer om de eigen ervaring en het beleven van een mooi avontuur, maar om het uitsteken van de ogen van de mensen in je omgeving en het pochen met het eigen kunnen. Net zoals dat veel hardlopers het gevoel hebben niet mee te tellen als ze nog nooit een marathon gelopen hebben (en dat wellicht ook helemaal niet van plan zijn), of tegenwoordig: je de marathon niet onder de 4 uur hebt gelopen, zo voelen veel trailrunners zich tegenwoordig niet goed genoeg. Gingen we juist niet trailrunnen om van dit soort sociale druk af te komen en gewoon lekker te genieten van de natuur in combinatie met hardlopen (of niet zo hard lopen)? (bron: http://www.prorun.nl/borntorun/columns/trailrunnerto-be-or-not-to-be-/)

Wij vragen ons af hoe jullie hier over denken? Wellicht heb jij als trailrunner nog steeds de drang om te presteren maar waar ligt de grens?

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account