fbpx

Trailrunning, iets voor jou? Info voor beginners.

Trailrunning, iets voor jou? Info beginners

Simpel gesproken is ‘trailrunning’ lopen over paadjes. Een vorm van (hard) lopen dus, maar in oneindig veel varianten voor wat betreft de route en de zwaarte ervan.’

De meeste trails zijn voor 90% ‘off road’, hetgeen betekent dat je op paden door de natuur loopt. Sinds een jaar of zes beoefen ik deze tak van sport. Aanleiding was het feit dat het lopen van wedstrijden me steeds minder trok en ik niet langer fysiek in staat ben om redelijke tijden weg te zetten. Bovendien raakte ik uitgekeken op alle loopjes die elk jaar weer hetzelfde parcours kennen. Aangezien ik het nog steeds leuk vind om aan duursport te doen en het niet erg vind om af en toe eens goed af te zien, kwam ik via Google uit bij ‘De Koning van Spanje’, een trail in de buurt van Gulpen (Limburg) en schreef in voor de 19 kilometer met 450 hoogtemeters.

koning-van-spanje-gulpen-37-km-waterpassage-2015-312-bordermaker kvs-2In het verleden heb ik een aantal triatlons gedaan waarbij ik regelmatig 3, 4 of 5 uur in de weer was, maar dit was toch heel anders. Het was ruim 2 uur bikkelen, maar een geweldige ervaring. Met de wijsheid van nu zou ik een beginnende trailer, zonder ervaring in de duursport zeker adviseren om eerst maar eens een korte trail te lopen van 10-12 kilometer, zonder al te veel te klimmen en te dalen. Als je daaraan hebt geproefd en het smaakt naar meer, dan ligt er wereld van mogelijkheden aan je voeten om ermee door te gaan.

Start to trail: Een 10 kilometer op de weg is anders dan een 10 kilometer trailen. Trailrunning kent een andere vorm van belasting. Weliswaar loop je vaak op zachtere ondergronden (zoals bos) wat minder belastend is voor je lichaam. Daar tegenover staat dat het slingeren over ‘single tracks’, (smalle paadjes) de oneffenheden in de ondergrond en het stijgen en dalen weer heel veel vraagt van je lichaam.

Kies dus allereerst een afstand die bij je past. Loop je doorgaans maximaal 5 kilometer, bereid je dan voor op een trail van maximaal 10 kilometer. Kies voor een realistisch doel, zodat je daar gericht en verantwoord naar toe kunt trainen en laat je niet verleiden tot alle mooie verhalen om je heen over lang, langer, langst. Je wilt je eerste trail natuurlijk wel met een big smile uitlopen en  hongerig worden naar meer in plaats van een trauma op te lopen door halverwege uit te moeten stappen of een blessure op  te lopen.

Afstand: De afstand is eigenlijk het makkelijkst te trainen door je omvang geleidelijk toe te laten nemen. Vuistregel hierbij is: wekelijks je omvang niet met meer dan 10% toe laten nemen. De basis van alle trainingen is de langzame duurloop in je lage hartslagzone. Een tempo waarop je nog makkelijk hele gesprekken met je (denkbeeldige) loopmaatje kunt voeren. Middels deze training kun je geleidelijk je omvang toe laten nemen en zo toe trainen naar de afstand van jouw trailrun.

st-pieter-2015-001

Afstanden St PietersBearTrail (Maastricht); keuze uit 10 (300)- 19 (500) – 32 km (750). Tussen haakjes de hoogtemeters die je ook in je keuze mee moet nemen.

Heuvels:   Heb je je ingeschreven voor je trailrun, ontdek je op de site ineens een hoogteprofiel! Een kaartje met daarop per kilometer de stijging of daling in het parcours. En die hoogtemeters kunnen best fors zijn! Nu zijn Nederland en België (op de Ardennen en wat glooiende heuvelruggen na) behoorlijk vlak. Woon je in heuvelachtig gebied, dan heb je geluk. Gebruik regelmatig een training om hoogtemeters te maken. Dus klimmen én dalen! Maar heb je die niet in de buurt, wat dan?

Wees creatief: trappen – dijken – viaducten – duinen – heuveltjes in een MTB parcours. Werk met herhalingen, zodat je aan je trekken komt. Klim met korte pasjes en neem na elke klim rust (2x zo lang als de klim was of duurde) Bij afdalingen mag de pas langer zijn en ga niet ‘remmen’ of  ‘achterover hangen’. Jezelf laten gaan kost minder spierkracht en energie. Bij steile afdalingen ga je niet als een ‘baksteen’naar beneden, maar liever in een (lichte) slingerbeweging. Een heuveltraining duurt aanvankelijk 15-20 minuten. Als dat vlot gaat bouw het dan uit tot 30 -35 minuten en zorg voor eerst een goede warming up. Kijk of er in je omgeving regelmatig trailtrainingen of clinics gegeven worden waarbij dit thema behandeld wordt.

Kracht:  Om de heuvels zonder al te veel moeite te overleven is het handig dat je wat kracht in de benen hebt. Het kan echt geen kwaad om  krachttraining te doen. Niet alleen bouw je zo kracht op in je benen, die in je trailrun goed van pas komt, maar het kan ook blessures voorkomen. Hiervoor hoef je echt niet met zware gewichten in de sportschool aan de gang. Heel veel kun je thuis doen met je eigen lichaamsgewicht, zoals squats in alle verschillende variaties, kikkersprongen, etc. Zegt dit je niets? Kijk dan maar eens verder op ProRun. www.prorun.nl Hier vind je veel artikelen en filmpjes over kracht. Dan weet je meteen hoe je ze uit moet voeren.  Vergeet overigens ook de rompstabiliteit (core stability) niet! Hoe sterker de spieren in je romp, hoe gemakkelijker je je over de trails begeeft.

3-7a 3-11a.jpgClinic 3 kracht en stabiliteit op de Rucphense hei.

Licht voetenwerk.  Het klinkt misschien gek, maar licht voetenwerk is tijdens het trailen een groot voordeel. Een kort grondcontact geeft je de mogelijkheid assertief op een situatie te reageren en vermindert de kans op zwikken en struikelen. Een loper die ‘zwaar’ loopt, door het bekken heen zakt, en een lang grondcontact heeft, loopt de kans eerder de enkel te verzwikken dan een loper die een kort grondcontact heeft en weet hoe het gewicht te (ver)plaatsen.

Basis om dat lichte voetenwerk onder de knie te krijgen ligt in de loopscholing. Voor veel lopers niet het leukste onderdeel, maar o zo functioneel. Skipping (knieheffen), kaatsen, pendelpassen, etc. Begin met gemakkelijke oefeningen en bouw dit op. Vraag hulp aan je trainer als je er zelf niet uitkomt of de uitvoering van je techniek wilt laten checken. Elke geschoolde looptrainer heeft kennis over loopscholing en oefeningen voor kracht en enkelstabiliteit. Deze onderdelen ondersteunen jouw trailtraining,

Enkelstabiliteit.  Eigenlijk hangt dit een beetje samen met de loopscholing en krachttraining. De spieren, pezen en gewrichten krijgen tijdens trailrunning veel te verduren. Vooral je voeten en enkels moeten flink wat klappen en bijna-zwikkingen doorstaan. Met specifieke oefeningen om de stabiliteit in de enkels te verbeteren maak je die net wat sterker en kun je ongelukken voorkomen. Als je alles zo bij elkaar bekijkt kost dat trainen voor een trailrun nog best wat tijd en toewijding. Maar wat je er voor terug krijgt is onbetaalbaar!

Tips voor beginners:

Het afgelopen jaar hebben verenigingen en ervaren trailers trailruns en clinics aangeboden. Zoek niet alles zelf uit. Met het volgen van enkele clinics worden, als het goed is, de eerste kneepjes goed overgebracht. Springend over boomstronken, klauterend een rots op, zwoegend door het mulle zand, slingerend over een pad met losse stenen. Trailrunning is zwaar, kost wat moeite, maar de voordelen maken trailrunning zo waardevol. Met hardlopen op oneffen terrein verbrand je meer calorieën, verbeter je je balans, uithoudingsvermogen en coördinatie.

Draag de juiste schoenen. In Nederland kun je in de meeste bossen en op off road paden vaak goed uit de voeten met de ‘gewone’ hardloopschoenen die je ook op de weg draagt. Maar hoe zwaarder en meer oneffen de trails en hoe geaccidenteerder het terrein, hoe meer baat je zult hebben bij trailschoenen. Deze bieden net wat meer ondersteuning en bescherming (voor en achter) en de zool is voorzien van een aangepast profiel, zodat je veel meer grip op de oneffen ondergrond hebt. Steeds meer hardloopspeciaalzaken kunnen je goed adviseren over trailrunschoenen. (en eventueel inlegzooltjes)

Hielcup, grip en versterkte neus zijn van groot belang op oneffen terrein – let er tevens op dat het vetersysteem veilig is (aanrijgen of opbergvakje voor de lus).

Kleding. Er zijn tegenwoordig veel sport- en speciaalzaken die kleding voor trailrunning aanbieden. Overwegend zie je in de lage landen trailshirts met opbergvakjes, korte, midi en lange tights met opbergvakjes, compressie sokken of kousen voor extra ondersteuning en jacks voor verschillende weersomstandigheden. Laat je adviseren aan de hand van je wensen en omstandigheden waarin je gaat lopen. De een wil 1-laags strakke compressiekleding, terwijl de ander in een slobberbroek loopt.Veel trailers hebben een ‘buff’, een naadloze, elastische multi functionele doek. (foto Shutterstock / Buff is een merknaam)

buff

Langzaam en vlakke paden.  Trailrunning vraagt veel meer van de beenspieren dan het hardlopen op de weg of loopband. Het constant ontwijken van boomstronken op het pad voor je, het balanceren en het soms scheef plaatsen van de voet door de oneffenheid van het terrein geeft een hele andere spierbelasting. Net als dat je begint met hardlopen, doe je er goed aan het trailrunnen ook langzaam op te bouwen. Begin met een kort stukje (bijvoorbeeld combinatie van weg en trail) en bouw dit langzaam op (maximaal plus 10% ten opzichte van de week er voor).

Pas je pas aan.  Je kunt je op trails niet permitteren om je voeten (dus ook je tenen!) niet ver genoeg op te tillen. Waar je op asfalt nog al eens ziet dat de voeten nauwelijks van de grond komen en de tenen naar beneden wijzen is het noodzakelijk om je bij trailrunning bewust te zijn van je pas en je voetplaatsing op de ondergrond. De gevolgen als je dat niet doet? Een mooie ‘flat face’ landing omdat je over dat stronkje of steen gestruikeld bent. Denk dus aan het eerder genoemde korte grondcontact; dat is van groot belang om overeind te blijven.

Kijk vooruit.   Trailrunning is net hardlopen in 3D.  Je moet dan ook goed alert zijn op je omgeving en de trails. Kijk een stukje vooruit naar waar het pad je naar toe leidt, zodat je obstakels tijdig ziet en veilig kunt passeren.  Beter kijk je niet naar de grond vlak voor je: je hebt dan minder tijd om te anticiperen op obstakels die in eens voor je verschijnen. Ga je straks je tempo verhogen, dan zul je helemaal merken hoe belangrijk het is om goed vooruit te kijken. (5 tot 7 meter)

Wandelen is geen schande.  De eerste de beste heuvel zo snel mogelijk boven?? Een grote beginnersfout.Bij trailrunnen draait het om doseren. De meer ervaren trailrunners zullen zulke beklimmingen vaak wandelend afleggen. Kijk niet gek op als ze dat doen met de handen op de bovenbenen, waarbij ze zichzelf iedere pas afduwen op het bovenbeen. Het spaart energie en vooral veel spierkracht in de benen, omdat de krachten deels door het bovenlijf worden geleverd.
Ook als je op onbekend terrein bent is het vaak slimmer om even een stukje te lopen in plaats van blindelings door te rennen. Achter die ene boomstam waar je overheen springt kan zich zomaar een gat in het pad bevinden, of de regen heeft een grindpad veranderd in een glijbaan. Kies voor veiligheid, zeker als je alleen loopt.

bovenbenen.jpg

Trailen is delen.  Niets heerlijkers dan alleen door de bossen te dwalen en nieuwe paden te ontdekken. Maar we zijn niet de enigen in het bos. Wandelaars die de hond uit laten, andere hardlopers, ruiters en ook fietsers genieten van datzelfde bos. Houd dus rekening met elkaar. Zeker bij paarden even voorzichtig zijn. Niet alle paarden zijn even rustig en het is nog altijd een vluchtdier dat ook hard kan uithalen. Even met de ruiter contact zoeken om te kijken of het veilig is om te passeren. Als je op een mountainbike parcours loopt, geef de mountainbikers dan de ruimte (ze mogen al op zo weinig paden fietsen) en loop, zo mogelijk, tegen de fietsroute in zodat je ze aan ziet komen.

Zelfvoorzienend. Als je gaat voor de langere trails (meer dan 20 km) zul je merken dat je vaak op jezelf aangewezen bent. Neem dan water, eventueel koolhydraten, ID, wat geld en een telefoon mee. Zelf loop ik de langere afstanden het meest comfortabel met een rugzakje met waterzak en wat bergruimte. Overige accessoires worden hier niet besproken.

Tips, ongeschreven wetten en regels:

* Langzame trailers blijven zoveel mogelijk rechts lopen, zodat snellere lopers makkelijk kunnen anticiperen en passeren
* Trailers zijn ‘verplicht’ om anderen te helpen als er zich iets voordoet met een mede trailer
* Op ‘single tracks’ is het sterk aan te raden om minstens 3 meter achter je voorganger te blijven i.v.m. je overzicht; je ziet dan die ene wortel of steen ook op tijd om te ontwijken
* Als je merkt dat iemand ruimte voor je maakt, dan bedank je die trailer
* Je volgt altijd aanwijzingen op van veiligheidsmedewerkers en als je adem voldoende hebt, bedank je deze vrijwilligers
* Organisatoren van trails zijn voor hun parcours vaak afhankelijk van instanties of personen die hun gebied ter beschikking stellen; geen troep op de trails dus, maar gebruik van een waterzak of opvouwbare beker en bewaar je verpakking in een van de zakjes van shirt of tight
* Houd er rekening mee dat, vooraf aangekondigde, afstanden lang niet altijd hoeven te kloppen; soms worden kort voor een trail routes nog aangepast of zijn ze bewust bij benadering aangegeven
* Loop je dus niet ‘kapot’ op een trail van 18 km, die in de praktijk 19,5 km blijkt te zijn; die laatste 1500 meter zijn loeizwaar als je alles hebt gegeven met je focus op de 18 km

4. Klimmen.

Iedere trailrunner krijgt er vroeg of laat mee te maken. Een steile klim, waarbij je wel móet wandelen. Sterker nog, de geoefende trailrunner zal vaak wandelen verkiezen boven keihard omhoog rennen om zo de krachten te sparen en te doseren. Want vaak blijft het niet bij die ene klim. Trailruns heb je in vele soorten en maten. Zo heb je bijvoorbeeld ook de tot de verbeelding sprekende ‘vertical kilometer’ waarbij 1000 stijgende hoogtemeters in een korte afstand (maximaal 5 kilometer) moeten worden overwonnen. Het record bij de heren staat momenteel op 29.42 minuten en bij de vrouwen is het record 36.04. Gelopen in Zwitserland op een parcours van 1.920 meter lang en een gemiddeld stijgingspercentage van 27,5!!!

OnderzoekMaar wanneer kies je er nu voor om te wandelen, of in een dribbelpas door te blijven gaan? Wat is nu de meest efficiënte manier om boven te komen? Dat vroegen onderzoekers aan de University of Boulder zich ook af.

Het onderzoek werd gedaan met 15 zeer ervaren trailrunners waaruit naar voor kwam dat bij een bepaalde hellingshoek wandelen meer efficiënt is. Toch was het opvallend dat zij aangaven het liefst te variëren tussen wandelen en lopen. Realiseerden ze zich niet dat wandelen minder energie kost? Of is er iets anders? Tijdens wandelen gebruik je andere spieren dan tijdens lopen. Deze afwisseling zorgt ervoor dat je de belasting over je spieren kunt verdelen. Vaak is je eigen gevoel daarbij leidend. We voelen zelf het beste aan wat op dat moment het ‘fijnste’ aan voelt. Door af te wisselen kunnen we de pijn die verzuring met zich meebrengt controleren. Ofwel, luister naar je lichaam, jouw gevoel en maak gebruik van je ervaring.

stuwwal-3a

Ook bij de Stuwwal Trail in Doorwerth (dec. 2015/20 km/ 500hm) gaan de handen naar de bovenbenen.

D+   En dan komen we bij de ‘vakterm’. Hoogtemeters worden vaak aangeduid met de letter D en komt van het Franse woord ‘Dénivelée’. Hoogtemeters bestaan uit twee elementen, namelijk stijgende en dalende hoogtemeters. Om duidelijk aan te geven hoeveel stijgende hoogtemeters er in de route zitten wordt dat aangegeven met D+. Als voorbeeld: 450 D+ betekent dus dat je in totaal 450 meter stijgt. Als je finisht waar je ook gestart bent, kun je er vanuit gaan dat je datzelfde aantal hoogtemeters ook daalt (D-, al wordt dan minder vaak vermeld). Soms zie je wel eens trails waar ze de stijgende en dalende hoogtemeters bij elkaar optellen, maar eigenlijk is dat niet juist.

 

Grafiekjes. Heel mooi zijn de grafiekjes, waarin alle bovenstaande informatie grafisch wordt weer gegeven. Zo zie je precies waar de steile klimmen en lastige stukken zich bevinden. Even de verdere omstandigheden buiten beschouwing gelaten natuurlijk. Op deze manier kun jij, zeker bij lange afstanden, je voedingsplan zo samenstellen dat je voldoende energie binnen hebt om weer aan een volgende klim te beginnen.

 

Cyprus 2016: 10 km klimmen / 700 hm; 7% stijgen.

Stijgingspercentage.  Tijdens een trailrun gaat het parcours vaak op en neer en weer op en weer neer. Maar hoe lang duurt die klim nog? Hoe geleidelijker de helling hoe meer kilometers je stijgt of daalt. En uiteraard: hoe steiler het stijgingspercentage, hoe korter de klim is. Tijdens de 11k Hill Run (onderdeel 4-Day Challenge Cyprus) werd er 10 van de 11 km geklommen met een gemiddelde van 7% stijging.

Afstand.   Niet onbelangrijk: de afstand. Trailruns zijn er tegenwoordig in alle soorten en maten. Afstanden langer dan een marathon zijn niet uniek in trailrunning. Sterker nog, het aanbod is enorm. Maar de ene (ultra) trailrun is de andere niet. De hoogtemeters zijn medebepalend voor de zwaarte. Een afstand van 12 km met 450 D+ zal waarschijnlijk zwaardere klimmen hebben dan een 20 km met 450 D+.

Punten.  Trail aller trails is voor velen de Ultra Trail du Mont Blanc. Hier kun je je niet zo maar voor inschrijven, maar je moet je kwalificeren. Een groot aantal trails kent UTMB-punten toe, waarbij een bepaalde formule gehanteerd wordt. Kwalificatie betekent niet dat je plek gegarandeerd is; het deelnemers aantal is gemaximeerd.

Bezint…  Het is bijna overbodig om te zeggen, maar als je nog maar weinig trailervaring hebt, overschat jezelf dan niet. Het is veel leuker om je eerste trail met plezier uit te lopen met het gevoel nog veel energie over te hebben, dan jezelf kapot te lopen op de eerste de beste berg die je tegenkomt. Hier in Nederland heb je ruime keuze uit trails van alle niveaus. Dus vergis je niet, ook in Nederland kennen we hoogtemeters. Zo kun je ook in Limburg UTMB-punten bij elkaar sprokkelen.

Last but not least…de trail-cultuur.

Als je eenmaal je hart hebt verloren aan trailrunnen, ontdek je dat er een hele wereld achter het trailrunnen zit. Het is een soort subcultuur binnen het loopwereldje. Met eigen ‘regels’, eigen afstanden,  eigen gewoontes en bijzondere gebruiken.

Chill.  Allereerst de sfeer op een trailrun event. Want van wedstrijdspanning is nauwelijks sprake. Mensen keuvelen voor de start gezellig met elkaar, (meestal) geen lange wachtrijen bij de Dixies van zenuwachtige lopers die nog even snel wat weg moeten brengen, niet met duizenden lopers opgepropt staan in het startvak en ook niet een half uur voor de start het startvak in duiken voor een goede startpositie. Bij trailrunning is alles veel gemoedelijker en relaxter.

Beleven.   In de basis draait trailrunning niet om het lopen van je allersnelste tijd ooit. Eerder het overbruggen van afstand en hoogtemeters is hier de uitdaging. Lopen in onbekend glooiend/bergachtig terrein vraagt een totaal andere mindset dan het lopen van een marathon voor een PR. Tijdens trailrunning moet je anticiperen op de omgeving, de ondergrond, de weersomstandigheden, etc. Je gemiddelde loopsnelheid zal dan ook een stuk trager zijn dan tijdens een wegwedstrijd, zeker als je een trailrun met flink wat hoogtemeters loopt. Zo nu en dan moet je zelfs wandelen bij een steile klim of op een drukke single track. Deze manier van hardlopen geeft je de mogelijkheid om op een andere wijze de race te beleven. Gun jezelf de tijd om te genieten van de vergezichten, neem uitgebreid de tijd om bij de verzorgingsposten bij te tanken en andere trailrunners te ontmoeten. Maak gerust foto’s en laat vooral de tijd los. Beleef die vrijheid!

Afstand.   Trailruns kennen over het algemeen niet de ‘standaard’ gecertificeerde afstanden, zoals we die van de wegatletiek kennen. De afstand wordt bij trails bepaald door het begin- en eindpunt en de paden en natuurlijke obstakels, zoals rivieren en bergketens, er tussen. Incourante afstanden als een 20 of 34 kilometer zijn normaal. Evenals afstanden boven de 50 kilometer, de ultra’s. Begin je net met trailrunnen? Leg de lat dan niet te hoog. Kies een trail die bij jou past, waarbij je je moet realiseren dat het lopen van trailruns fysiek zwaarder is dan het lopen op de weg. De natuur heeft hier de dikke vinger in de pap: je bent afhankelijk van de weersomstandigheden en hoogteverschil.

Doelgroep.   Van de 2 miljoen hardlopers die Nederland rijk is, weten zo’n 20.000 lopers de trailruns te vinden, die wekelijks in binnen- en buitenland georganiseerd worden. Deze groep bestaat vooral uit mensen tussen de 40-50 jaar, met net iets meer mannen dan vrouwen. Is dat ‘beleven’ toe te schrijven aan de gemiddelde leeftijd van de trailrunner?  Want waarom is juist deze groep zo graag op de trails te vinden? Op zoek naar innerlijke rust na een drukke werkweek, geen zin om tussen duizenden andere lopers je klem te lopen op een wegparcours, nieuwe dingen willen doen en je grenzen ontdekken? Of heeft het meer met fysieke capaciteiten te maken? Want op oudere leeftijd zijn de pezen en gewrichten in staat zwaardere belasting te doorstaan, mits hier wel jarenlange trainingsarbeid aan vooraf is gegaan.

Natuur.   Dit vind ik het mooiste van trailrunning: het lopen in de natuur. Niet via brede gebaande paden, maar via slingerende single tracks jezelf mee laten voeren naar plekken waar je anders niet snel komt. Je weg zoeken langs de oevers van snelstromende riviertjes, in het donker proberen op de been te blijven, wéér genieten van die vergezichten, de geur van het bos opsnuivend en met een beetje mazzel sta je oog in oog met loslopend wild. 
Omdat veel trails door natuurgebieden gaan, is er vaak een limiet aan het aantal deelnemers.

Niet alleen om drukte op het parcours tegen te gaan, maar ook om de natuur niet te overbelasten. Om gebruik te mogen maken van de natuurgebieden moeten organisaties aan veel voorwaarden voldoen, zoals het niet bevuilen van de trails. En daar hebben wij als traillopers een heel belangrijke rol. Er geldt dan ook een (ongeschreven) regel voor trailrunning: alles wat je mee de trails op neemt, neem je ook mee terug! Gooi dus geen afval in de natuur. Nee…. Ook geen gelletjes… Niet alleen slecht voor het milieu, maar door dit soort acties, die helaas te veel voorkomen, lopen organisaties het risico niet meer welkom te zijn in het natuurgebied.  En wij, trailrunners, dus ook niet.

Zelfvoorzienend Al in een eerder hoofdstuk aangestipt, maar nogmaals: De vrijheid van het trailrunnen brengt nog een ander aspect met zich mee: niet afhankelijk (willen of kunnen) zijn van anderen. Tijdens een trailrun  zul je weinig of geen verzorgingsposten tegen komen en ben je op jezelf aangewezen. De meeste trailrunners staan dan ook aan de start met een rugzakje met daarin een waterzak voor het nodige drinken en koolhydraten in de vorm van gelletjes en repen. Wie ruiger terrein opzoekt zal vaak ook wat extra kleding, een EHBO-setje, thermodekentje, stokken meenemen. Een opgeladen telefoon, geld, fluitje, hoofdlampje, en extra batterijen zijn ook geen overbodige luxe.

Outfit.  Een trailrunner herken je al van verre. De meeste trailrunners lopen met een rugzakje en in de bergachtige gebieden zijn ook de stokken geen uitzondering meer. Tel daarbij op de schoenen, met het grove profiel, die speciaal voor het trailrunnen ontwikkeld zijn. Maar wat bijna iedere trailrunner draagt zijn de neck gaitors, neck tubes, of beter bekend als buffs. (zie ‘kleding’)

buff  bergen-1a

Biertje? Sta niet gek te kijken als je na de finish je medetrailers met een groot glas bier in de hand ziet staan. Zeker bij de zuiderburen is het geen uitzondering dat een bierbrouwer zijn naam verbonden heeft aan een trailrun en je na de finish dit bier gratis, of voor een klein bedrag, geschonken krijgt. Was je nog niet helemaal tot totale ontspanning gekomen tijdens jouw trailrun, dan komt dit wel tijdens het na borrelen met je trailmaatjes onder het genot van een biertje. Of je hersteldrankje.

chouffe-logoa    28

Chouffe trail in de Ardennen en na afloop Koning v Spanje; Erdinger en Vlaai

Tot de volgende keer!
Jos 

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account