fbpx

Marathon des Sables – Karel Sabbe

De Marathon des Sables. Hij zit er weer op voor dit jaar. De blaren zijn aan het genezen, het genieten van de prestatie kan beginnen. Dit jaar heeft geen enkele Belg moeten opgeven dus proficiat aan iedereen!

De legendarische wedstrijd staat bekend als één van de zwaarste ter wereld. Zelf had ik de kans om hem vorig jaar mee te lopen, en kan dus uit ervaring spreken en zo deze zelf-uitgesproken claim wat nuanceren.

Eerst en vooral is en blijft het toch wel een fantastische wedstrijd. Zeker, er doen veel mensen mee die zich inschrijven in het gevoel van midlife-crisis, hij zal niet de zwaarste ter wereld zijn, hij is héél duur en de organisatie is verre van perfect. Maar het geeft wel de unieke kans om door fenomenale landschappen aan trailrunning te doen, want dat blijft het tenslotte toch wel: een (lange) trailrun.

Zelf had ik lange tijd gedacht nooit deel te nemen aan deze wedstrijd. Te veel zand. Te warm. Volledig uit mijn comfortzone. Maar door te weten dat mijn eerste 1000 kilometer op de Pacific Crest Trail door woestijngebied zouden lopen, begon ik toch te denken dat het zeker niet slecht zou zijn mij hiervoor in te schrijven om bij te leren over hydratatie, voetverzorging in warme omstandigheden, voeding- en zoutopname in extreme omstandigheden, preventie en behandeling van blaren.

Beetje bij beetje kwam dan toch het besef: misschien is het daar toch allemaal zo slecht niet, in het zand daar in de Sahara. Ik kwam te weten dat er uiteindelijk ‘slechts’ 25% in echt losse duinen gelopen wordt, wat voor mij al een geruststelling was. Daarbij kwam ook dat ik toch wel liefhebber van woestijn begon te worden, na een prachtige reis in Namibië. Het is allemaal toch zo dor niet en die desolate landschappen hebben toch echt iets speciaals. En met hoe meer deelnemers ik sprak, hoe meer ik voeling kreeg met de sfeer die rond de wedstrijd hangt, ter plaatse. Hoe je met 7 tentgenoten elke dag uitkijkt naar of iedereen het gehaald heeft voor die dag. Hoe je elkaar probeert te steunen als er nog maar eens een blaar bijgekomen is. Eens iets van eten uitwisselen wanneer je zoals altijd meer zin hebt in hetgeen uw tentgenoten bij hebben dan wat je zelf hebt.

En zo kwam het dat de puzzelstukjes van het concept “Marathon des Sables” toch stilletjes aan ineen begonnen te vallen. De kameraadschap in de bivaktenten, de magnifieke landschappen waar je doorheen loopt, het avontuurlijke aspect van deze wedstrijd (alles zelf dragen, basic omstandigheden). Ik had het nooit gedacht maar ik heb toch een zwak gekregen voor de wedstrijd, en ware het niet van het inschrijvingsgeld ik zou er wel nog enkele keren aan mee doen. Schrijf deze wedstrijd dus zeker niet al te snel af.

Mijn volgende post zal meer in detail gaan over mijn deelname, en hoe ik erin slaagde 37e te worden op 1250 deelnemers, met tips voor lopen in woestijnomstandigheden en algemene trailrunning tips.

Karel Sabbe

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

Gegevens vergeten?