fbpx

The mental game, door Peter van der Zon.

Mijn fascinatie voor de duursport is begonnen bij het fietsen. Voordat ik lange duur afstanden liep heb ik  veel gefietst. Ik liep afstanden tot de marathonafstand maar geen ultra afstand of tijdloop. Ik fiets nu al een aantal jaren en heb daarin veel uitdagingen gehad op duurniveau. Ik zie veel gelijkenissen tussen het fietsen en het ultra trailen. In onze vriendengroep hebben we een aantal leuke uitspraken met betrekking tot het fietsen en de lange tijd die je onderweg bent. De eerste keer dat ik een lange tocht reed, dat was in dit geval rondje Zuiderzee van 380 km, heb ik direct geleerd dat het eigenlijk allemaal mentaal is. Vandaar deze blog.

Nu ik zo n 2 jaar zeer actief ben in de wereld van de ultra-trail zie ik steeds meer gelijkenissen met het fietsen. De snelheid, de weersomstandigheden, slaap, voeding, emoties, motivatie en het vinden van je uiteindelijke doel. Ben je aan het trainen voor je eerste ultra maar je heb geen of weinig ervaring met lange duur wedstrijden op de fiets of lopend. Dan is het moeilijk om in te schatten wat je nu werkelijk te wachten staat.  Heb je een eerder marathon gelopen of heb je wel eens een lange fietst(dag)tocht gemaakt? Dan kan je naar mijn idee een ultra zeker aan qua conditie maar moet je je mentale factor nog wel trainen.  Dit leer je eigenlijk alleen maar door te doen en je lichaam te leren kennen. Wees niet bang voor de afstand, met een goede voorbereiding op verschillende vlakken is dat geen probleem meer.

 

In deze alinea probeer ik duidelijk te maken over wat je kunt verwachten én wat je moet doen (en vooral wat je niet moet doen). 9 september liep ik de ultra Swiss peaks trail 84 km (6000 hm). Vooraf zat ik niet helemaal lekker in mijn vel omdat ik wat last had van blessureleed. In de 2 weken ervoor slechts 2 keer getraind met het lopen. Mentaal had dat niet de beste voorbereiding, maar opgeven is géén optie. Ik ging de wedstrijd in met het idee dat ik het als een wedstrijd zou kunnen lopen, als een training (als ik last zou krijgen maar het nog niet extreem was) óf dat ik zou moeten uitstappen  als ik teveel last zou krijgen. Gek genoeg gaf mij dit vooral ook de rust om gecontroleerd te beginnen en geen angst te hebben. Ik ken mijn lichaam goed en kan daar ook goed op inspelen. Om 06:00 uur begon de wedstrijd. Nu heb ik altijd een beetje moeite met vroeg opstaan (03:00 deze keer ,we moesten nog een uur reizen) maar deze keer ik had er vooral zin in. Dit voornamelijk omdat mijn doel was om te finishen en ik niet perse voor een klassering wou gaan.

Omdat ik wist dat ik terug kwam van een blessure vond ik het belangrijk om warm aan de start te staan en deed ik een warming up (vaak doe ik voor een 83 km geen warming up) en stond ik ontspannen met Maartje te kletsen aan de start.  Bij het startschot ben ik voor mijn idee rustig aan gestart maar nam ik gelijk de leiding (die ik gedurende de race niet meer af gaf). Dit geeft je vleugels ( je start gaat goed, geen pijntjes, het voelt makkelijk) maar de race is nog lang…probeer voor je gevoel altijd als een diesel te starten. Ik had nog niet vaak vanaf het begin af aan met deze druk op mijn schouders en opgejaagd gevoel gelopen. Hoe ga je daarmee om? Kun je nog goed naar je lichaam luisteren of  laat je de adrenaline de overhand nemen? Na 2,5 uur in de race begon het te regen en dan niet een klein beetje maar zoals een goede herfst storm in Nederland met de stormachtige wind en vallende takken voor je.

Wat een zware omstandigheden maar als je al in dit soort weer getraind heb weet je precies hoe je hier op moet gaan reageren, puur mentale voorbereiding dus. Je voelt je sterk als je weet hoe je moet reageren op de verschillende weersomstandigheden. Je mag je dan best in een voordeel voelen, dat geeft je mentaal een grote motivatie.

Bij de posten is het belangrijk om te eten en drinken, dat weet iedereen. Maar hoe presteer je onder druk?  Eigenlijk moet die druk niet belangrijk zijn voor je, een ultra is lang dus je moet steeds de tank vullen, leg je druk op je zelf ? Ga je te snel door kan het zijn dat je niet goed op je voeding legt en je daarbij langzaam de mist in gaat. Vraag je zelf af wat maakt het uit als je rustig je eten pakt en bijvult maar iemand je in de post voorbij  raast  en geen of maar weinig voeding pakt, grote kans dat die later de negatieve gevolgen daarvan ondervind je hem of haar daarbij weer inhaalt.

Tijdens elke wedstrijd heb je wel diepe dalen en hoge pieken in je mentale/ lichamelijke gesteldheid. Dat kan komen door de punten die  ik hier boven heb beschreven maar ook door bijvoorbeeld te weinig slaap ( bij de extreem lange ultras waarbij je 1 of meerdere nachten doorhaalt)  of dat je gewoon niet helemaal goed in je vel zit. Iedereen weet dat prive omstadigheden moeilijke situaties kan geven en dat je daar de hele tijd over blijft malen.  Wat mentaal natruulijk in een wedstrijd niet altijd goed doet en toch emoties kan oproepen.  Hoe ga je daarmee om ? ,ga je finischen het zou kunnen dat je dan niet je top resulaat gaat behalen.  Bedenk  goed voordat je start of je mentaal in staat bent om te finischen, de druk kan verwerken en goed kan handelen in de wedstrijd. Je hoeft niet altijd te finischen als je maar ervan leert en goed naar je lichaam en mentale gesteldheid te kijken.

Ik heb zelf tijdens deze wedstrijd  meerdere mentale pieken en dalen gehad maar heb daar goed op kunnen inspelen wat uiteindelijk voor een eerste plaats zorgde. Dit was voor mij niet het belangrijkste, ik wou heel aan de finish komen en heb daarbij goed gehandeld tijdens de pieken en dalen die ik in de wedstrijd heb beleefd en dat was voor mij toch echt het belangrijkste.

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account