fbpx

Sfeerverslag Terhills Trail 2017

Een goede voorbereiding is half het werk     

 

Massimo America

 

MAASMECHELEN – 9 December 2017, een nieuwe editie van de Terhills Trail in Belgisch Limburg. Vorig jaar heb ik deze trail ook gelopen. Toen liep ik de dertig kilometer, toen had ik goed getraind. Dit jaar loop ik de twintig kilometer. Ongetraind.

 

Het parcours ligt er -net als vorig jaar- weer prachtig bij. Alleen het weer is wat anders. Vorig jaar scheen er een zonnetje en was de temperatuur aangenaam. Dit jaar staat er een stevige bries die het dikke wolkendek snel door de lucht doet verplaatsen. De grijze mijntorens en groene heuvels steken scherp af tegen de lucht. De organisatie heeft een grote tent op het terrein neer gezet met heaters. Dus nadat ik mijn startnummer heb opgehaald is het goed toeven daar. Ik heb zeker nog een uur te doden voor de start, dus drink rustig een kop koffie en maak een praatje met verschillende lopers. De sfeer is gemoedelijk.

De klok slaat kwart over tien. Ik sta nog in de tent als ik de presentator af hoor tellen. TIEN… NEGEN… Ik ren naar de start en kan gelukkig achter aansluiten voor het startschot klinkt. We zijn los! De eerste drie kilometer blijf ik achterin het ‘peloton’ en probeer mijn eigen enthousiasme de baas te blijven. ‘Vooral niet te hard van start. Je hebt niet getraind vergeet dat niet.’ Dat lukt aardig. De eerste klim volgt. Ik voel het meteen in mijn kuiten. Is dit het gevoel voor de rest van de race? Zo ja, dan gaat het nog zwaar worden. Ik weet nog van vorig jaar dat het parcours twee klimmetjes kent aan het einde die stijl omhoog lopen, en zie daar nu al bezorgd tegen op.

Ik stort me van de eerste heuvel af, klimmen is verschrikkelijk, maar dalen blijf ik heerlijk vinden. Er volgen nog een aantal heuvels die me dwingen het tempo te verlagen tot iets dat meer lijkt op lopen dan op rennen. Na iedere heuvel rol ik weer naar beneden. Heerlijk. Dit is genieten. Op weg naar beneden bij heuvel drie maak ik een goede schuiver door een plas modder. Die waarschuwing komt aan, bij de volgende afdalingen doe ik het wat rustiger aan. Mijn tempo is best okay, het ontbreekt me alleen aan ritme. Na iedere klim moet ik mezelf weer herpakken. Normaal gaat alles na een kilometer of vijf op de automatische piloot. Vandaag moet ik er echter constant bij blijven.  Ik sleur mezelf door de volgende tien kilometers heen en kom behoorlijk zuur bij de verzorgingspost op het vijftien kilometer punt aan. Nu neem ik even de tijd. Ik eet wat koek, drink een beker cola en maak een praatje met de (ondertussen bevroren) vrijwilligers bij de post. Het kan weer, de laatste vijf kilometer loop ik op rustig tempo uit. Echt versnellen gaat ook niet meer. Dan volgt de laatste uitdaging: een klim naar de top van de Lange Terhill. Opnieuw wandel ik het grootste deel omhoog. Ik zie ook niemand meer om me heen die de heuvel nog op rent. Ik ben dus niet de enige die het voelt. Gelukkig. Eenmaal boven is het uitzicht weids. Dit is het hoogste punt in de wijde omtrek, kilometers bos en dorpen strekken zich voor me uit. Ik kan de finish zien liggen! Dit geeft me de laatste nodige boost. Ik stort me naar benden en passeer de finish tien minuten later. Eindtijd: 2 uur en 8 minuten.

Tot de volgende trail!

Massimo

 

 

 

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

Gegevens vergeten?