fbpx

Trailrunning in Aalst-Waalre

Het is gelukt! Met een glimlach zit ik op de bestuurdersstoel van de auto met de deur geopend mijn veters te strikken. Ik besef dat ik 75 minuten de tijd heb, daarna moet ik weer door. De lucht is blauw en het vriest, heerlijk! Ik gebruik geen Racevest dit keer, het wordt een relatief korte trail waarbij genieten in een ontspannen tempo centraal staat. Ik neem slechts mijn mobiel en een (#voordezekerheid) lampje in mijn belt mee om mijn middel. Om 16:45u doe ik de auto op slot en start ik met de eerste meters. De paden zijn bevroren en de damp van mijn adem is duidelijk te zien. Ik vind de combinatie vrijheid-creativiteit met de veelzijdigheid van de natuur zo heerlijk. In mijn korte broek begroet ik de verschillende wandelaars met mutsen, sjaals en handschoenen. Op een ontspannen tempo passeer ik ook hier de vele omgewaaide bomen, maar dan over de nieuwe paadjes, nu rond de bomen die het oude pad versperren.

Al lopende, ineens na zo’n 2 kilometer, weet ik hoe ik hoe de route eruit komt te zien. Ik weet niet zo goed hoe ik dit moet omschrijven maar het is altijd wel grappig hoe zo’n route ontstaat. Onbewust hou ik toch rekening met aardig wat situaties van het moment. Ik voel me goed dus op 10km/u kan ik in 75min ongeveer 11/12km lopen. De ondergrond is prima dus alle paden zijn goed te belopen. De zon gaat rechts onder, dus op het eind wat meer open vlaktes, dan zie ik de zonsondergang en heb ik het langste daglicht. Eigenlijk heb ik de route in mijn hoofd al gelopen en komt mijn lijf erachteraan.

Wat zal trailrunning me dit jaar voor nieuwe momenten gaan brengen? Zo’n lekker vraag die ik mezelf stel onderweg. Ik ga verschillende keren naar de bergen om mooie (ultra)trails te lopen. Een soort verlengstuk van mijn wekelijkse activiteiten in zoveel verschillende mooie natuurgebieden door heel Nederland. Het hele jaar door ben ik bezig met sport. Fit blijven om de uitdagingen in de bergen aan te kunnen gaan. Ik vraag me af of ik nu aan het trainen ben dan? Nope, ik besluit van niet. Ik doe wat ik leuk vind en daarbij vind ik het lopen in de natuur leuk genoeg dat ik het zo vaak doe dat ik uiteindelijk genoeg doe en gedaan heb om mijn langere trails ook te kunnen doen. Lekker (ultra)trails lopen in de Dolomieten, de Frans – Italiaanse Alpen, ergens bij de Middellandse Zee, nog iets in Spanje en natuurlijk op verschillende plaatsen in de Belgische Ardennen. Ik weet dat ik maar een paar doelen nodig heb in een jaar. Zodra ik die duidelijkheid heb weet ik uit ervaring dat de weg ernaartoe bijna net zo bijzonder kan zijn. Mijn doelen voor 2018 zijn gelukkig binnen nu en een maand helemaal duidelijk en dat is erg prettig.

Bij het vallen van de avond loop ik de laatst kilometer terug naar de auto. Toch bijzonder. In 75 minuten ben ik terug, waarbij ik 11,5km in een rondje heb kunnen lopen. Ik loop veel samen met anderen, maar zo alleen op pad kan echt heerlijk zijn. De zon is onder, de kou van de avond is direct aanwezig, en ik,… ik kijk met een voldaan gevoel enkele foto’s die ik onderweg heb genomen.

Tot de volgende keer.

Chris van Beem
chris@trail-running.eu

 

 

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account