fbpx

De Zandenbostrail

Ik zit met mijn MacBook op schoot terwijl het stormt als een malle en de regen met bakken uit de hemel komt. Het lijkt alweer seizoenen geleden, maar als ik op de kalender kijk was het toch echt pas ruim een week geleden…. De Zandenbostrail!

Wij van canicross Hardenberg hadden handwrijvend uitgekeken naar dit pareltje. Vorig jaar waren we aanwezig op de najaarseditie en dat is uitstekend bevallen. Voor mij toen de eerste keer dat ik als canitrailer meeliep met een “gewoon” loopevenement tussen “gewone” hardlopers, keigezellig gehad. Wij waren er helemaal klaar voor. Maar wie, echt wíe had kúnnen bedenken dat op 22 april 2018 de weergoden ons zó gunstig gezind zouden zijn dat het voor een gemiddelde hond niet te doen was om uberhaupt een kilometer te rennen! Dus een aantal dagen van de tevoren brak op social media de onrust al enigszins los….

Ter verduidelijking voor diegene die alleen weten dat een hond 4 poten, een staart en een bek tanden heeft waarmee hij behoorlijk wat schade op allerlei vlakken kan aanrichten: honden kunnen niet zweten, niet zoals wij dat doen. Je kent dat wel: die fijne stroompjes over je voorhoofd, je rug en tussen de bilnaad. Of als een snelle jongen je inhaalt op het parcours; dat penetrante zweempje in je neus 😖, da’s zweet. Een hond kan zijn warmte alleen maar kwijt door te hijgen en via de zweetkliertjes in zijn voetzolen. De kans om oververhit te raken is dus een stuk groter. Dit is ook waarom een hond in een hete auto in no-time ten dode is opgeschreven. Door de oververhitting krijgt het dier uiteindelijk te weinig zuurstof en zijn stolling wordt om zeep geholpen, wat de dood als gevolg heeft. Een proces wat enorm snel kan gaan. Dus: zie je ‘s zomers een hond in een afgesloten auto (ook met ramen op een kier): aarzel niet om je eens lekker uit te leven op de ramen van die betreffende bolide! Je redt er een leven mee….

Anyway, terug naar de reuring op Facebook: begrijpelijk maakten veel mensen zich zorgen over het welzijn van hun hond. Starten om 12.15 uur, een beetje het heetst van de dag zag men, begrijpelijk, niet zitten en veel canitrailers overwogen de trail af te blazen. Mijn dikke complimenten voor de organisatie die dit probleem onmiddellijk en zonder morren oppikten en: hoeraaaah er kon vervroegd gestart worden. En zo stonden wij met een canicross Hardenberg-delegatie om 08.30 uur op de parkeerplaats bij Bezoekerscentrum Nunspeet. (Overigens ook voor alle loophaters een tip om eens te gaan kijken en de ‘Veluwe te beleven’.) Enfin, ik stond op de parkeerplaats in mijn korte broek en shirtje te blauwbekken als een gek, man man ik had het ijskoud en betreurde het dat ik mijn wintertight, buff en thermoshirt thuis had gelaten 😕. Na het ophalen van de startnummers was het tijd om ons op te stellen voor de start. Altijd toch weer een spannend moment, de honden zitten vol met adrenaline en dat resulteert nog al eens in korte lontjes, zo ook Dirk…. Gillen, springen en snauwen naar honden die niet bij ‘zijn’ loopgroepje horen. (Als je een Duitse herder hebt herken je dit gedrag vast!).

Voorafgaand aan de start deed Chris een manmoedig poging tot een briefing, hier werd duidelijk dat het bij de canitrailers toch een beetje anders gaat bij het reguliere trailvolk. Chris was met zijn megafoon onverstaanbaar door alle blaffende honden die kak hadden aan die briefing maar wilden gáán! Niks geen gelul, gas op de plank baas!!! Ik rolde bijna om van de pret bij Chris die middels een soort van “Hints” de hoofdlijn van de spelregels probeerde uit te leggen. Of het over is gekomen? Ik twijfel nog steeds 🤣

De 10 km en 20 km gingen gelijk van start en na een km of 5 zouden we afsplitsen. Leuk, want ons cluppie bestond uit zowel 10 als 20 km lopers. Tot ons grote plezier was ook Herman II met zijn baas weer bij ons aangeschoven (waarvoor hulde, want zij moesten écht onmeunig vroeg hun bed uit!) en waren we compleet. Een aantal trainingsmaatjes hadden ingezet op de 20 km maar besloten uiteindelijk gezien de weersomstandigheden het te houden bij de 10 km omdat hun honden het zwaar hadden. De route was fantastisch, de vogeltjes zongen hun longen uit hun lijfjes en het jonge groen knalde uit de bomen en de aarde. Dit is waar je het voor doet…. Tot groot plezier van de honden zat er vooral in het 1e stuk van de route behoorlijk wat water. Menig hond heeft zijn baas natte voeten bezorgd in een enthousiaste run om zo snel mogelijk een bad te nemen. Een behoorlijk stukje venijn kwamen we tegen in een onbegaanbaar pad waar we flink moesten manoeuvreren tussen bomen, takken en ander weelderig in het wild groeiend groen. Met Dirk is dit soms een uitdaging, met een vastomlijnd plan in zijn dikke zwarte kop vergeet hij soms dat mijn postuur net iets anders is gemaakt als het zijne, waardoor ik soms onvrijwillig in een omhelzing kwam met een boomtak🙄.

Al met al was het weer 20 km lang Genieten met de hoofdletter g. Qua weer bleek het prima te doen. Nu schatte ik in dat Dirk, ondanks zijn zwarte bontjas, behoorlijk goed tegen de warmte kan en dat bleek inderdaad zo te zijn. Rond de 17 km begonnen we wel te merken aan de honden dat ze het zwaarder kregen en hebben we ons standje op “kalm an” gezet. Al met al kwamen we allemaal voldaan over de finish. Wederom een dikke pluim voor het team van Trail-running.eu. De flexibiliteit waarmee we vroeger konden starten en de extra waterpunten ivm het warme weer, TOP! Heel fijn dat jullie met ons canitrailers meedenken, meeluisteren en een warm hart toedragen.

Wat mij betreft en ik spreek hierbij ook namens canicross Hardenberg: tot snel canitrails!
In juli zien we elkaar bij de Leenderbos Trail! Niet bij de deur voor ons, dus de camping is al besproken 🙃. Of we heel fit aan de start zullen staan is de vraag 😬, maar aanwezig zijn we zeker!

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account