fbpx

De Koning van Spanje – Dag 1 Nighttrail (18k)

En na een lange dag wachten op de camping liepen we vroeg in de avond naar beneden, via de Koning van Spanje uiteraard voor de Nighttrail. Overigens is dat wachten op een camping met goed weer echt geen straf, maar je krijgt toch rond vier uur de neiging een wijntje te drinken, en dat was vandaag natuurlijk niet zo verstandig. ?

Enfin, we zagen nog net hoe de groepsfoto gemaakt werd en toen was het 20:00uur. Eerst twee minuten stilte uiteraard. Ook al kom je voor een trailfeestje, de herdenking is zeker zo belangrijk. Maar goed, eerst maar eens wat startnummers verzamelen. Het duurde even maar ik had hem te pakken. De eerste van dit weekeinde.

Geraldine zou na de start alle overige startnummers ophalen, van haar, van mij en van Dieteke. Dat waren toch nog 6 wachtrijen te gaan voor haar. ? Intussen dronken we een koffie en keken wat rond. Het was niet enorm druk, ongeveer 200 mensen (inclusief de Ultimate lopers). Maar de sfeer was gemoedelijk en de temperatuur aangenaam. Ik zelf was best wel wat nerveus. De afstand zou wel lukken maar hoe zou het me bevallen, zo in mijn eentje op pad in de nacht? Nu ja, het zou toch gewoon gaan gebeuren want het was 21:00 uur. Knal en hup, lopen maar.

We beginnen met een klein loopje rond de koning (huh? gaan we niet naar boven? Dan heb ik de route nu al verkeerd in mijn hoofd) en langs de molen duiken we het bos in. Het eerste klimmetje laat niet lang op zich wachten, het eerste gedrang voor een draaipoortje nog minder lang. Maar goed, we lopen. Ik hang al snel ergens achteraan, blijkbaar heb ik wat wedstrijdstress want mijn hart maakt overuren terwijl het tempo best te doen is. Het eerste uur is het allemaal best leuk, het is een beetje schemerend en ik kan ng wel wat zien her en der. Maar als ik een bospaadje inloop moet toch echt de hoofdlamp aan.

Oei, verraderlijk stukje bos ook nog, heel veel boomwortels en op en afstapjes. Opletten dan ook. Knots! Oh ja, voeten hoog optillen Cor! En uit het bos duiken we weer naar boven langs een veld. De boeren zijn nog druk en met grote machines en felle lampen werken ze nog steeds op het veld. Het lint van trailers met hun hoofdlampjes moet een welkome afleiding zijn voor die mannen.

Na anderhalf uur begin ik er eigenlijk genoeg van te krijgen. Ik krijg het langzaam koud en kan me niet oriënteren en dat irriteert me. Ik probeer te herkennen waar ik zit maar in de nacht is dat nog niet simpel zo leer ik vandaag. Maar goed, mijn Fenix doet het nog en ik zie de kilometers oplopen. De finish komt nu echt in zicht. Nu ja, hij zou hier ergens moeten zijn.

Oh wacht, dit stuk herken ik wel! Aha, dan zijn we vlak bij. Even langs dit bos, afdalen naar het veld en dan die berg op en dan via de Koning naar beneden. Dat is te doen. En zo ren ik na 18km de finish over. Geraldine ontvangt me met een: “Eindelijk…”

En ik geef toe, ik liep wat langzamer dan ik dacht, zo in de nacht is tempo maken toch moeilijk. Ik voelde me af en toe net een olifant en van lopen op souplesse was er vaak geen sprake. Ik denk dat ik vaker moet oefenen in het donker om er echt aan te wennen. Maar ach, de benen voelen nog goed en na een drankje besluiten we terug te gaan naar The Mothership. En om daar te komen moeten we alleen nog maar een berg op… De Koning van Spanje.

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account