fbpx

De Koning van Spanje – Dag 3 (12k)

Zondag ochtend. De ochtend dat het voor mij wat minder spannend is, maar voor Geraldine wel. Ik ga zo vrolijk Geraldine coachen op haar 12km trail en heb er zin in. Geraldine iets minder, maar dat is omdat ze het wat spannend vindt. ? Gisteravond hebben we nog een tijdje zitten kletsen met twee mede trailers die we wel kenden via Facebook maar nooit persoonlijk hadden ontmoet. Maar na wat gemail bleken ze op dezelfde camping te zitten, pak ‘m beet 100 meter verderop. De afgelopen maanden hebben Geraldine en ik diverse keren de 12km geoefend. Het parcours zit dan ook in ons hoofd en we weten waar we de lastige stukken zitten, allemaal informatie die we konden delen. Erg leuke avond gehad.

We drinken een koffie, eten wat en lopen dan weer richting start. Bovenop de berg komen we de lopers van de 43km tegen. Dus klappen, joelen, aanmoedigen en hallo zeggen tegen iedereen die ik ken. Super fraai. Nadat de meute voorbij is lopen we de Koning af (zometeen mogen we weer omhoog) en gaan we langzaam richting startvak.

Bij de start zien we al snel Mieke, die loopt vandaag de 23 kilometer. Allemaal als voorbereiding op haar 50km met Start2Ultra natuurlijk. Het weerzien is hartelijk en gezellig kletsend spotten we ook Rob, in zijn nieuwe shirt, die ons vandaag komt aanmoedigen. Super lief.

Tijd om Mieke uit te zwaaien, die vertrekt een half uurtje voor ons. Nog wat kletsen met een alleraardigste meneer die naast ons staat en dan mogen we. Jippie! Door het gras, linksaf, zwaaien naar Rob en de doedelzakspeler en dan… file, het is een beetje druk, maar dat geeft niks, dan wandelen we de berg wel op. Even de adem onder controle krijgen en dan gaan we weer, linksaf en dan naar beneden over een wat technische afdaling vol los zand, stenen en boomwortels.

Geraldine heeft het even zwaar, maar houdt zich goed. Na de afdaling is het parcours een klein beetje anders dan dat we gewend waren maar we kunnen ons nog goed oriënteren. En langzaam begint het wat beter te lopen. We dwalen langs het bos, over de befaamde kruising (waar de eerste loper al weer te zien is op weg terug) en gaan dan richting bos. Dit is best een pittig stuk en we wandelen dit dan ook bijna helemaal. Vals plat is best venijnig. Halverwege staan er een tiental mensen luid te klappen. Ik geef ze allen een high-five en we gaan verder. Klein ommetje nog en dan zijn we bij de VP. Daar is het best druk, want allerlei afstanden komen ook hier langs. Ik klets even met Emanuel (ook deelnemer op de trailrun trainer opleiding) en dan gaan we weer verder.

Nu ja, even snel terug voor een laatste tuc en dan gaan we. De route is nu bekend, en wat volgt is een mooie afdaling door het bos. Links en rechts kletsen we wat maar lopen gestaag verder. Hé daar zijn die zelfde mensen van daarstraks weer. Wat leuk, weer tien high-fives. Mijn knieën doen wat pijn van de afgelopen drie dagen maar het is allemaal goed te handelen. Het is heet maar we drinken genoeg en langzaam maar zeker wacht het staartje al. De lange asfaltklim net voor het einde. Ook wandelen we omhoog, dat is net zo snel en kost veel minder energie. Hetgeen overigens duidelijk te zien is, een dame voor ons probeert telkens te rennen, valt dan weer stil, puft uit (en wij halen haar in) zij rent weer, komt ons voorbij, valt weer stil, puft uit, en wij lopen haar weer voorbij. Uiteindelijk komen we ruim voor haar boven.

Eindelijk boven (dank aan alle applaus en weer high-fives van dezelfde groep wandelaars) lopen we naar de laatste afdaling (weer die Koning). Met een ferme eindspurt gaat Geraldine over de finish, moe maar voldaan. We krijgen onze medaille van Kim. Ik krijg er zelfs een gluten-vrije knuffel bij vandaag. ?

En dan zit het er echt op. We kletsen nog een tijdje met Mieke, drinken een welverdiend biertje en genieten wat van de sfeer. Ik klets nog even met een oud vriendje welke ik al 20jaar niet meer gesproken heb maar plots op de trail zag en herkende. Erg leuk hem hier tegen te komen. Nu ja, nog meer mensen om mee te praten en twee biertjes verder wagen we er ons maar weer eens aan… Terug naar boven, terug naar de Mothership.

Het weekend was geweldig.Het weer was schitterend, de trail fraai en de mensen aardig. Ik was benieuwd of ik drie dagen achter elkaar kon trailen en ook dat is gelukt, zonder al te veel pijntjes of andere gekke dingen. Wederom een morele opsteker voor me. Erg tevreden in elk geval, volgend jaar ga ik voor de Ultimate. Een mens moet zichzelf immers wel doelen blijven stellen. ?

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account