fbpx

De Dirk Trail

Sinds een paar maanden is mijn respect voor organisatoren van trails skyhigh gestegen…. Wat een enorme puist aan werk gaat daaraan vooraf! Zoals met heel veel dingen in het leven moet je ze soms eerst zelf ervaren hebben om er een zinnig oordeel over te kunnen vellen. Nou, sinds gisteren kan ik een beetje meepraten over eerder genoemd onderwerp.

Nu kun je erover discussiëren of je onze “Dirk-Trail” van Canicross Hardenberg een serieus evenement kunt noemen. Nee, denk ik, dat niet (valt meer in de categorie “ voor liefhebbers door liefhebbers”) maar als het paard die de kar van de trail trok heb ik toch hier en daar kunnen snuffelen aan de geneugten ervan.

 

Om eerlijk te zijn: ik ben maar een puppie GPX-loper. Sinds vorig najaar hiermee begonnen dus een route uitzetten was best een ambitieus plan :-D. Omdat ik, ondanks uren vogelen en heel wat gemopper verder (nog) niks kan met online programma’s zoals Movescount of afstandmeten.nl, ben ik er afgelopen winter met Dirk op uit getrokken. Gewapend met mijn Suunto Ambit. Nu woon ik al best een tijdje in het prachtige Vechtdal en ken bij mijn huis redelijk goed de weg in bossen, heide, landerijen en ander heg en steg. Mijn achtertuin moest het worden als trailplace to be.

Nou, ik heb het geweten! Uren hebben Dirk en ik gedwaald, best gezellig tot op bepaalde hoogte, maar soms had ik geen stunning idea waar we ons bevonden op de wereldkaart. Zo kreeg de brave Suunto niet zelden de opdracht “navigeer terug naar startpunt”. Dat vernuftige apparaatje heeft meerdere keren ons vege lijf gered!

In sommige gevallen heb ik de lastige eigenschap de lat hoog te willen leggen. In deze had ik mezelf dus een aantal eisen gesteld waaraan de route moest voldoen. Een bomenwal die erin moest, het stuk heide in het midden, de klimmetjes aan de westkant, bepaalde single tracks en ga zo maar door. Het aan elkaar plakken van al deze wonderschone stukkies was het lastigste van alles. Na tig keren onderdelen los verkend te hebben uiteindelijk de hele zwik aan elkaar kunnen plakken en voila: de Dirk-Trail was geboren. Een route van 24 km en eentje van 14 km. Samen met mijn loopmatties van CC Hardenberg beide routes nog een keer nagelopen en die waren enthousiast. Erg grappig dat Dirk exact aanwees welke kant we op moesten. Waarschijnlijk had hij in zijn kop die route allang voor elkaar, maar wilde uiteraard het plezier voor mij niet bederven…(rolling eyes).

Heel naïef dacht ik het toen voor elkaar te hebben. Tuurlijk Lian…. Volgende obstakel: het prikken van een datum. Naast het tussen alle andere loopevenementen die plaats vinden door walsen, was ook het navigeren in de agenda’s van medeleden lastig. Uiteindelijk is de route in de 1e plaats voor hun uitgezet. Maar onder het mom, we kunnen niet alles hebben kwam de datum er uiteindelijk. Zondag 10 juni, de 1e editie van de Dirk-Trail werd grootscheeps aangekondigd op jawel, het altijd gezellig Facebook.

 

Ik geloof dat ik het al eens eerder heb gemeld, maar wij als canitrailers worden bij veel reguliere trails geweigerd. Soort van discriminatie vind ik persoonlijk 😉 maar ongetwijfeld hebben die organisaties daar hun lijstje gegronde redenen voor. Naast de bekende Natte Neuzen Trails op de Veluwe (gericht op alleen lopers met hond) en Trail-runnig.eu die een aantal trails open stelt voor canitrailers, zijn er een handjevol individuele, kleinschalige initiatieven. Hieronder vallen bv de CTTG GPX fun4all-trails en de Dirk-Trail, de 2e georganiseerde trail van CC Hardenberg.

Deze initiatieven gaan voor het delen van een gave route en een leuk samenzijn van hondengekken. Omdat wij verder niet thuis zijn in het woud wat de “Nederlandsche Regelgeving” heet en we in onze gewone banen al geld zat verdienen J, is deelname aan deze trails gratis. Daar tegenover staat dan dat je al je zooi zelf mee moet nemen en je hulp bij het navigeren in de vorm van lintjes of bordjes wel op je buik kunt schrijven.

 

Anyway, gisteren was het dus zover. Nadat alle perikelen van (mogelijke) deelnemers; te ver, te warm, te zwaar, te zweterig, tegeblesseerd en alle andere varianten de revue gepasseerd waren bleven er zo een 16 lopers, een huisfotograaf en ik over. Prachtig ploegje! Veel van mijn clubmatties waren stralend aanwezig en ook van buiten hadden zich een kanjers van canitrailers verzameld. Een aantal ervan had ik nog nooit ontmoet, dus ook nog een verrijking van mijn sociale leven J.    In verband met het warme weer werd er vroeg gestart. Nog geen 100 meter van mijn huis af. Ik had de 24 km lopers gewaarschuwd dat de route halverwege een paar keer zou kruisen en of ze een broodkruimelspoor op hun horloge hadden. Een aantal niet, maar vol goede moed werden de sokken erin gezet na een soms gezellig luidruchtige start. Uiteraard bleef des route-uitzetters grootste nachtmerrie mij ook niet bespaard: verdwaalde zielen op de route L. Met behulp van geappte foto’s kon ik iedereen gelukkig terug naar de stal loodsen. Het koppel met de meest gelopen kilometers hebben hun record verbroken met iets meer dan 30 km op de teller! De route van de 14 km was een stuk makkelijker te navigeren en door iedereen prima te volgen. De kleine afterparty was gezellig en al met al een reuze geslaagde dag!!

En al was dit dan simpel te runnen (geen vergunningen, geen gemeentelijk gezever en alle andere zooi waaraan je dient te voldoen bij het organiseren van een evenement) het is best je handen vol hebben in aanloop naar, en op zo een trail zelf. Maar die blije koppen van mens en dier na die tijd zijn fantastisch, echt! Dus wie weet gaan we van CC Hardenberg voor een wintereditie van de Dirk-Trail.

Mochten er doorwinterde route-uitzetters zijn die dit lezen en spontaan medelijden met me gekregen hebben: graag hou ik me aanbevolen voor een workshopje route uitzetten :-D.

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account