fbpx

Een doel…

Ik begeef me in een wereld van allemaal enthousiaste mensen. Het team van Trailrunning.eu is fantastisch en de gedrevenheid enorm. We struikelen bijna over onze eigen ideeënstroom en leggen leuke verbanden tussen allerlei mensen. We rennen ons suf van afspraak naar afspraak maar elke keer weer lopen we met nóg meer energie naar buiten. De tweede Start2Ultra groep is inmiddels vertrokken en ook daar zie ik alleen maar gedreven mensen. Super leuk allemaal. We komen met nieuwe events, en stroomlijnen al wat er al is. De setting is dan ook helemaal goed, het zonnetje schijnt en de wereld ligt voor me open.

En toch merk ik dat ik steeds minder doe wat ik graag doe de laatste tijd. Ik loop nog wel, het blijft leuk, maar mijn eigen schema volgen vind ik wat lastig. Ik merk ook dat ik wat minder kilometers in de week maak. Vooruit, de 40km tik ik nog wel aan maar het kan beter. Ik wandel wel met de hondjes, maar ga toch wat minder vaak die écht lange wandeling met ze maken. Wat is dat nu toch?

Start2Ultra

Nu zou ik een race in de Dolomieten gaan lopen, maar dat gaat me om allerlei redenen niet lukken, ik krijg dat even niet geplooid om het normale leven heen. En ook de geplande trip naar de Ardennen zal ik niet kunnen maken omdat we dan zelf ook een event hebben gepland inmiddels. En ik heb nog wel een trail staan over een paar weken maar dat is 15km en wel heel leuk, maar niet echt een uitdaging. En aangezien ik vorig jaar heb besloten voortaan elk jaar met mijn zwager in het najaar nog een keer een stukje trailen (beginnen zo nieuwe tradities?) staat er ook daar nog wel iets, maar ook dat is niet in de categorie uitdagend.

Soms moet ik het blijkbaar hebben, een doel. Een doel om te lopen. Iets om naar uit te kijken, iets om voor te werken. Dat maakt dat ik bewust en onbewust (het fraaiste gedeelte) zin krijg om te bewegen, te sporten, te beleven en te doen. Ik kan natuurlijk elke week wel ergens iets uitzoeken wat me gemakkelijk af gaat, maar dat is niet genoeg stimulans. Ik zoek iets groters.

En dit alles overdenkend vond ik me gisteren dan ook achter de laptop op zoek naar een mooi event. Liefst een Ultra, liefst met wat D+, en dan ook nog eens tussen al onze events door en dan liefst ook nog matchend met agenda’s, vakanties en nog wat van die zaken. En ik heb het gevonden! Het gaat de Trail des Trappistes Chimnay worden, op 9 September. 48km en 1590 hoogtemeters. 2 UTMB punten ook nog dus het belooft iets moois te zijn. Daar zal ik toch echt mijn best voor mogen gaan doen. En ik heb er zin in!

En zo appte ik Geraldine om 00:40 dat ik me ingeschreven had. Tot mijn grote verbazing reageerde ze meteen. (*Iets mompelend over nachtelijk toiletbezoek). Ze was niet eens verbaasd dat ik me ingeschreven had. Overigens was ze wel wat verbaasd dat ik haar meteen ook ingeschreven had, voor de 11k. Leek me wel aardig, dan hoeft ze niet zo lang te wachten op mij en heeft ze wat leuks te doen in de tussentijd. 🙂

En tegelijkertijd heb ik dan ook maar een aantekening in mijn agenda gemaakt om het eerste weekend van Augustus eens een solo trip te gaan maken. Het krijtlandpad in Zuid-Limburg. Pak ‘m beet 92km (volgens Chris) over de heuvels en door de holle wegen. Dat zal toch wel genoeg uitdaging zijn om me in gang te schieten?

 

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account