fbpx

Crew Member, een belangrijke job

Iedere trailrunner heeft van die dromen… een unieke tocht door de bergen of een eerste echte ultra (btw, daarvoor hebben we een prachtig programma ontwikkelt: Start2Ultra). Maar daarover op een andere plek meer). Mijn wederhelft had eerder dit jaar de wens om eens 6 uur lang rondjes te lopen. Ik hoor je denken, wat heeft dat met trailrunnen te maken? Nou, niet zoveel, maar tegelijkertijd alles. Het gaat namelijk snel vervelen zo’n rondje en dan is je hoofd je grootste vriend of vijand. Mindset en het kunnen ‘aansturen van je gedachten’ is dan de kracht die je nodig hebt. Naast goede benen en het nodige doorzettingsvermogen. Maar zo gezegd zo gedaan, begin maart liep Cor gezellig 6 uur lang rondjes.


Vooraf had ik er niet zo bij stil gestaan wat daarvoor nodig was, in de zin van voeding en aanvulling, maar een rondje langs de plaatselijke Jumbo vooraf, het campertje mee en de stoeltjes en tafel uitgeklapt, ontstond er al snel een gezellig buffet met broodjes, koffie, koekjes, reepjes, stukjes chocolade, pindarotsjes, chips en wat al niet meer. Ik kreeg ook steeds meer lol er in, temeer omdat bij de start er een aantal zeer fanatiekelingen rondliepen met een grote doos. Daar nieuwsgierig ingluren leerde mij dat deze vol zat met softflasks met afgemeten hoeveelheden sportdrank, voorzien van nummertjes en om de 4 een reepje er op geplakt. Wow, wat een sinicure! Deze extreme precisie zetten bij mij de nodige ‘recalcitrant’ aan. Wetende dat Cor een nogal bijzonder dieet heeft en in zijn hele leven nog nooit groente of fruit heeft gegeten en meestal op koffieleutjes en snickers loopt. Kortom, de serieuze mannen met hun tafeltje met uitgemeten voeding, en ik met m’n koffiebar en tafeltje vol lekkers. Ik zag ze na een paar rondjes wel jaloers kijken trouwens, maar goed. Met deze ervaring in het recente verleden bedacht Cor dat hij nu eens 12 uur wilde gaan lopen. Na enige voorbereiding, waar vind je zo’n route in Nederland? Viel zijn oog op het Krijtlandpad, een lange afstandspad door het Zuid-Limburgse Heuvellandschap.

En zo gebeurde het dat we een weekendje met de camper naar Zuid-Limburg vertrokken. Er was de nodige voorbereiding aan vooraf gegaan. Het Krijtlandpad is weliswaar een lange afstandsroute, maar wordt vooral door wat oudere stellen gelopen in meerdere korte etappes. Daardoor is de route als geheel lastig te vinden en hoewel uitgepeild, is deze zeker niet overal even duidelijk. Dat had Cor al ontdekt toen hij op de warmste dag van augustus hieraan begon en na 40K en 38 graden stopte. Maar achteraf gezien een prima ‘warmdraairondje’. Zowel voor hem, hij ontdekte dat het eerste stuk vanuit Valkenburg naar Maastricht zeker niet trail-waardig is maar ook doodsaai en niet mooi, maar ook voor mij. Want ik werd geacht om op plekken onderweg te staan met de verzorging. Ik was dus van koffiebar geupgrade naar mobiele verzorgingspost. Wow! Het klonk allemaal simpeler dan het was, want waar komt hij nu precies langs? Hoe rijd ik daar heen en waar kan ik dan makkelijk parkeren om hem ook even rustig te kunnen laten zitten om iets te eten en te drinken? Nuja, het oefenrondje in augustus leerde mij dus dat ik dat wat beter moest voorbereiden.

Begin september gingen we dus op rally! Naar op de kaart uitgezochte spots om te kijken of er goed te stoppen viel, maar ook om te kijken of de etappes er tussen ongeveer gelijk waren. Het was een leuk tochtje en gaf een aantal goede spots. De voorbereiding ging verder en het opnieuw leegkopen van de plaatselijke Jumbo maar zeker ook een stop langs de beste slager van Zuid-Limburg, de Eetwinkel in Gulpen (beroemd om zijn zelfgemaakte grillvingers) maakte dat ik er helemaal klaar voor was. En Cor gelukkig ook, tenslotte moest hij de route gaan trailen. Een tocht van 12 uur en hij hoopte in die tijd het terras van onze inmiddels stamkroeg in Valkenburg, De Kei, te bereiken. Vrijdagavond aldaar werd ons veel succes gewenst en ze hoopten natuurlijk dat we zaterdag moe en voldaan daar weer zouden neerstrijken. Het was ontroerend hoe er werd meegeleefd. Kortom, alle signs voor een goede tocht waren er en zelfs het weer was top.

Toen de wekker om half 7 ging leerde ik al snel dat Crew Member een belangrijke job is. Eten, drinken, buffs, droge shirts en sokken, ik moest er allemaal aan denken. Net als aan alle opladers voor de devices. En dan dat eten, een auto waar ik een heel voetbalelftal van zou kunnen laten lunchen… vlaai, cola, chocomel, winegums, druivensuiker, droogworst, broodjes, koffiekoekjes, brownies, wafels, Snickers en nog zo meer. Maar alles voor de Trailer! Dus zo vertrok Cor in de vroege zaterdagochtend om 8:00 uur. De eerste etappe ging van vanuit Eijsden richting St Geertruid. Na het uitzwaaien en een aantal ‘hup hups’ voerde ik stop 1 in mijn navi in en vertrok richting Moerslag. We hadden vooraf besproken dat ik Cor iedere 10K ongeveer zou treffen. Hij had berekend dat dat ongeveer tussen de 1 en 1,5 uur zou zijn. Ik zorgde ervoor dat daar alles klaar stond: droge buff, handdoek, krukje om even te zitten, en ik zorgde ervoor dat hij voldoende at en dronk. Ik maakte een nieuw racevest klaar met softflasks, eentje met water en eentje met sportdrank en ik stopte er koekjes, reepjes en druivensuiker bij voor onderweg.

Om 9:05 op 8,76K kwam hij bij de eerste stop bij camping de Bosrand in Moerslag. Ff snel wat eten en een koffietje en om 9:15 uur weer vertrokken richting Noorbeek voor de 2e etappe. Om 10:30 uur stipt deed hij Noorbeek aan, met 2:34 uur looptijd op t horloge en 18,3K. Na een korte stop ging hij om 10:45 uur weer verder richting Epen. Alles verliep prima, Cor voelde zich goed en het liep volgens plan.

Ik trakteerde mezelf tussentijds even op koffie bij de 4-jaargetijden in Epen en om 12:05 Sharp stond ik weer klaar bij stop 3 in het Bovenste Bos in Epen op 28,1K. Nog steeds verliep alles uitermate soepel en Cor was goed gemutst. De benen deden het prima en na koffie, cola, vlaai en nog wat eten vertrok hij om 12:20 uur richting Vaals.

Daar werd t even wat zoeken. We hadden een plek in Vaals afgesproken om te meeten maar Cor verdwaalde in het Vijlenerbos. Stop 5 zou het Hijgend Hert zijn maar op mysterieuze wijze (K route, zei Cor;)) stond hij nog voor stop 4 dus bij stop 5. Verwarring, dwalen, weilanden zonder uitgang, te veel en te weinig bordjes, in ieder geval geen goede etappe, flink wat frustratie en een berg tijdverlies verder, werd er een alternatieve stop 4 langs de weg op t randje van België aan de Gemmenicherweg gevonden omstreeks 14:30 uur. Bijgekomen en bijgegeten vertrok Cor rond 15:00 uur richting Holset voor een ingelaste tussenstop. 44K iT is. De sfeer was weer terug, t zonnetje ook en na een kort stopje vertrok Cor richting Vijlen, na stop 5 en de 50K aantikkend! Yeah, Start2Ultra iT is👊🏻.

Stop 6 was een extra stopje rond 16:45 uur op weg naar de Gulpenerberg, aan de Gulkoelerweg/ Biesweg in Vijlen. Ff checken of t allemaal nog gaat, er staat immers ruim 8 uur op de klok. Stop 7 om 18:00 uur en 61 zware Km’ers verder, met ruim 1300 hoogtemeters als kadootje, bovenaan de Panoramaweg in Gulpen, aan de top van de Koning van Spanje. Bekend terrein en de tocht begint flink te vorderen. Cor z’n beentjes beginnen dat ook wel te merken geloof ik, maar de stemming was nog opperbest dus vertrok Cor vol goede moed rond 18:15 uur richting stop 8, de laatste voor de finish, de Kruisstraat in Sibbe, mooi langs de glooiende velden. Daar moet nog even wat gegeten en gedronken worden, immers we rennen inmiddels bijna 12 uur. Hij was moe en dat kon ik goed zien. De zin was er ook wel een beetje uit, maar met de finish bijna in zicht was het nog even doorbijten. De laatste etappe richting de finish, in Sibbergrubbe, Valkenburg. Ruim 72K, 1450D+, 11,5 uur, een lange dag, met veel paadjes, bergjes, heuveltjes, doorsteekjes, weggetjes, groot en klein, bossen, heide, velden en uitgestrekte stukken, afgewisseld met dorpjes groot en klein. T was een mooi avontuur, zowel voor Cor als voor mij als Crew Member. Een verantwoordelijk taak, als je dat maar weetJ. Oja, en we hebben natuurlijk afgesloten op het terras van De Kei in Valkenburg met Duvels en schnitzel! Een prima combi voor trailrunners als je ‘t mij vraagt.

 

 

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account