fbpx

Mijn tijd en een stukje TOR des Giants

Soms kom je tot het besef dat je gewoon te weinig tijd heb. Of,… anders gezegd,… je komt erachter dat je teveel dingen tegelijk wilt oppakken. Dan wordt het aantal lichturen per dag ook nog eens minder en lijkt alles nog sneller te moeten… ‘Just a mindset natuurlijk’… maar gevoel wordt ook gestuurd door je omgeving en zo ervaar ik dit de laatste weken. Het is nu mijn derde week na mijn TOR finish in Courmayeur, en eigenlijk heb ik hier nog niks over gedeeld. Dit heeft alles te maken met bovenstaande en, de eerste 10 dagen heb ik echt even moeten resetten. Ik heb weer ervaren wat een endurance race met me kan doen. Ruim 140 uur heb ik intensief moeten doorpakken om uiteindelijk na ruim 340km en 30.000 D+ klimmeters en evenzoveel daalmeters met een onvergetelijke ervaring over de finish te kunnen komen in Courmayeur. Pfff… Ik heb weer iets intenser kennisgemaakt met mezelf en heb ongekende internationale persoonlijkheden leren kennen die vrienden voor leven zijn.. immers.. In een wereld waarbij je samen grenzen aan het verleggen bent ontstaan tegelijkertijd deze vriendschappen.

Ik ben nog steeds bezig om mijn verhaal van de Tor des Giants in een voor mij heldere manier op te schrijven. Daarnaast heb ik besloten een avond met het thema – Tor des Giants – te gaan organiseren. Ik wil anderen graag uitleggen wat de TOR des Giants eigenlijk is, wat je als deelnemer ervaart en wat het mij gebracht heeft. Waar ik al jaren naar op zoek ben is de balans tussen; ‘mijn keuze met kunnen’ en ‘het willen met de benodigde inzet’. Kort uitgelegd: Ik maak een keuze voor iets omdat ik denk dat ik dat kan / dat wordt gevoed door een enorme wil waarbij ik weet dat ik me enorm moet gaan inzetten. En,… mijn keuze om te finishen bij de TOR is een bewuste, de weg ernaartoe is voor mij een levens-ervaring gebleken, waarbij de essentie van kunnen in relatie tot willen en doen dagen achterelkaar beproefd werden. En dat, … dat heeft me heel veel moois gebracht, in vriendschappen, momenten en ervaringen over mezelf.

Een TOR momentje

Nog slechts 1 of 2km klimmen, volgens mijn berekeningen ben ik er bijna… Ik klim in een sloom tempo omhoog. Voor me loopt een Australische dame met daarvoor een Japanner. De Chinees achter me sluit de rij. In een snel tempo maakte de dag plaats voor de avond en direct daarna sloeg de nacht ons om de oren met een kanteling van de temperatuur van 20 graden lager. De 2 kledinglagen worden aangevuld met 2-3 extra lagen en de handschoenen met muts zijn nodig. De klim gaat over een open kam die naar rechts afbuigt. Klimmen gaat eigenlijk niet meer.. ik ben zo intens moe… ik val al lopend in slaap. De Chinese ‘ Kim ‘ stootte me al 2x aan. Come on Chris… You can’t sleep here.. to cold… Come on… Zijn hoofdlamp schijnt bij en zo duwt hij me een paar keer de kam over… Dit is de 3e nacht, ik ben nu ruim 75 uur non-stop aan het doorgaan. Ik zie uit naar de warme Refuge die bovenaan deze klim de deelnemers ontvangt. Warmte, de mogelijkheid om even… heel even… een uurtje te rusten,… te eten en vooral heerlijke warme koffie te drinken. In gedachten bots ik tegen de rug van mijn voorganger… de Australische dame stond slaapdronken ineens stil… Man man.. wat een moment hier… Je wilt verder, maar de omgeving helpt je niet echt… te donker, te koud en te stijl omhoog…

– uiteindelijk zijn we 3 uur later neergeploft in de hut… we besloten 45min te slapen voor we verder gingen….

Als je meer wilt weten over de TOR thema avond,… stuur me graag een mailtje naar chris@www.trail-running.eu | misschien sluiten er nog andere finishers van deze geweldige race aan om ervaringen te delen.

Nu weer verder met het aanvullen van onze overvolle trailrunning event kalender van 2019 met extra afstanden bij bestaande trails en nieuwe trails in Nederland!

Tot de volgende keer,

Chris van Beem
chris@www.trail-running.eu

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account