fbpx

Dag 18 – Een baaldag

Je hebt zo van die plannen. Je hebt zo van die challenges. Je hebt zo van die voornemens. Én je hebt het echte leven….

50 Uur door de natuur, wat een formidabel idee. 500 kilometer buitenspelen, heerlijk dwalen door nieuwe gebieden, hobbelen door de mooiste streken en frisse lucht door je aderen. Nu ja, dat maak je jezelf vooraf wijs. In de praktijk is het gewoon zo een 17km per dag afleggen. Dus als je een dagje mist, de volgende keer ruim 35 kilometers. Het flauwe winterzonnetje waar je op hoopt is vaak een grijze dag met heel veel wind, regen, sneeuw en kou. Het lekkere loopje is een “moetje”, het ontspannen dwalen vervalt tot een helse tocht, vechtend tegen de regen.

Echt kommer en kwel is het ook weer niet, maar ik merk wel dat het een flinke impact heeft. Vooral ook op het dagelijkse leven, want daar blijft minder tijd voor over. En zo zie ik mijn huis langzaamaan steeds minder opgeruimd worden, allerlei klusjes blijven liggen, de was blijft zich opstapelen, een tweede wasmachine lijkt ineens een goed plan en de kerstverlichting rondom huis is ook nog niet echt weggehaald. Zaterdag klusdag is iets uit een ver verleden en voor nieuwe plannen heb ik al helemaal geen tijd.

En dan mijn lijf, daar zit wel heel veel moe in de laatste dagen. Heel erg veel moe. Mijn tempo bij het lopen wordt gestaag minder, mijn Fenix 5 zegt dat mijn conditie slechter en slechter wordt, mijn Vo2Max keldert naar beneden. Strava heeft mijn vorm inmiddels op -60 staan en de vermoeidheid op +133. Gelukkig krijg ik daar wel pluspunten voor mijn conditie.

Ik merk echter dat ik het echt zwaar vind de laatste paar dagen. Mijn benen willen niet meer. Nu ja, de eerste twee kilometers zeurt er altijd wel iets, dat gaat echter snel over als ik een beetje opgewarmd ben. Maar na een kilometer of 10/12 doet alles pijn. En mijn lijf is echt mega goed geworden in het geven van signalen: Hé, let eens op je knie. Wacht ff. Hier komt ie: Pijnscheut! Hahahaha. O, je loopt door? Dan is het nu tijd voor je Hamstring: Kramp! Dat zal je leren! Huh? Zet je nu weer aan? Dan ga ik nu iets met je enkel doen: Bam! En als je nu weer doorloopt dan verander ik je maag wel even in een achtbaan en kan je even vrolijk overgeven langs de kant…

En terwijl dat proces zich steeds vaker voordoet merk ik toch ook dat ik nergens écht last van heb. Botten, pezen en ligamenten houden zich goed. Conditioneel gezien ga ik naar mijn gevoel vooruit. Maar ik krijg de rust simpelweg niet om mijn spieren te laten herstellen. Ik zit op dag 19, en het gaat er om spannen. Gemiddeld gezien moet ik nog iets meer dan 21,6 kilometer per dag doen om aan die 500 kilometertjes te komen. Een half marathonnetje per dag, de komende 12 dagen… Een dagje rust zou lekker zijn, maar dan gaat die afstand weer fiks omhoog, en daar zit ik ook weer niet op te wachten.  En we hebben volgende week weer een evenement, super tof, maar wel een dag waar ik niet zelf loop. Hummmm..

Vandaag heb ik wel weer gelopen, moeizaam maar toch. De dag van gisteren heb ik inmiddels verdrongen, het was een echte baaldag waar allerlei gedoe uit de grote mensenwereld zich ineens aandiende. Leuk dat volwassen zijn maar af en toe is het toch echt veel leuker om gewoon buiten te kunnen spelen…

Tags:

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account