fbpx

Dag 8 – 50 Uur door de Natuur

Leuk zo een Challenge. Of wacht, vindt ik het eigelijk nog wel zo leuk?

Chris kwam een tijdje terug met een idee: 100 Uur door de Natuur! Een goed voornemen, lekker buiten kilometers malen: 1000 om precies te zijn. Want aan 10 kilometer per uur is dat zo een 100 uur. Enthousiast als hij is kon hij niet wachten tot 1 Januari en begon dus vrolijk op 15 December met 50k.

Ik trail zelf 50 Uur, oftewel 500 kilometer. Dat ik dat niet ga redden in 50 uur is wel een dingetje maar dat zal wel loslopen, zo dacht ik nog voordat het 1 Januari was. Inmiddels weet ik wel beter. Het is echt heel hard werken.

Ik maak met regelmaat trainingsschema’s, voor mezelf, voor alle Start 2 Ultra groepen en voor mensen die Individuele begeleiding vragen. Zo een schema is op papier altijd best te doen, maar in de praktijk toch best lastig soms. Mijn eigen schema voor de 500 kilometer is inmiddels al 8 keer gewijzigd, en ook vanavond heb ik er weer opnieuw naar zitten kijken en er in zitten te schuiven. Ik wil namelijk heel heel graag die 500 kilometer lopen, maar besef ook dat het écht heel veel is. Dus ik heb een soort alternatief schema achter de hand waarin ook een groot aantal wandelingen zitten met de hondjes. Dus net iets minder hardlopen, maar wel lekker buiten in de natuur bewegen. MIjn hondjes zitten inmiddels elke dag om 16:00uur klaar voor hun wandeling.

Maar ja, de drang om toch 500 kilometer hollend te doen is groot, en als ik dan al die geplande wandelingen er bij optel ga ik er kilometers boven zitten. Anderzijds, als ik nu al achter ga lopen op schema moet ik straks ook eindigen met een 100km, en daar zit ik even niet op te wachten. Hoe zit het met rustdagen? En langzaam opbouwen? En de dagen dat we een event hebben kan ik niet lopen, potverdrie. Afgelopen zondag had ik 37891 stapjes op de teller maar

 

 

Dus, als, en, maar, tsja, lieve help, wat een gedoe. Hoe doe ik dit? Red ik het? Wat zegt de agenda deze week? Hoeveel nog???

 

 

En het is dag 8, en mijn benen branden. Vanochtend waren we bij de boswachter van Herkenbosch, leuk gesprekje en binnenkort weer een geweldig gebied waar we een trail gaan neerzetten. Op weg naar huis nam ik plots de afslag Grubbenvorst. Geraldine keek me wat raar aan en zei: “Wat doe je nu?” Ach ja, ik dacht, als ik hier uitstap en de schoentjes aantrek dan moét ik wel naar huis lopen. Ik heb er geen zin in maar zo dwing ik mezelf de kilometers te maken. En zo vertrok ik, het Petranpad op de horloge en braaf 10 kilometer op weg naar huis. En terwijl ik liep (auw, mijn heup zeurt, mijn stuitje zeurt en wat voelen mijn benen toch zwaar) besefte ik dat het Petranpad wel mooi was maar ook zeker 20 kilometer zou beteken. Nu ja, dat lukt wel dacht ik net voordat ik de hoek omdraaide en op de open vlakte langs de Maas terecht kwam. Lieve hemel, wat een wind. Niet normaal meer. Het was echt beuken tegen de wind in. Zelfs wandelend kostte het enorme moeite. En dat bleef. Het is een etappe geworden van doorgaan, doorbijten, wilskracht en vloeken. Ja, het was op plekken zeer mooi. Ja, het was leuk nu eens bij daglicht te zien waar ik eerder alleen in het donker doorheen was gelopen maar sodeju wat was het zwaar vandaag.

En inmiddels dus uren later, een mislukte maaltijd later, een douche later en een plons in de hottub later voel ik me nog steeds bagger. Mijn bovenbenen vinden het even niet leuk, mijn rug zeurt, en mijn stemming is niet om over naar huis te schrijven. Maar ja, morgen weer een nieuwe dag. Nog maar 390 kilometertjes te gaan, kinderspel…

www.50uurdoordenatuur.nl

 

 

 

 

 

Neem contact op

Verzenden..

© 2017 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account