fbpx

Onderweg in de bergen

Al vroeg ben ik gaan slapen… moe van de vele hoogtemeters en de ijle lucht… Het is dit keer niet de afstand, nee… het is de moeite die je moet doen om verder te komen als je vooruit wilt op 4000 meter hoogte…

Ik draai me nog eens om en besef dat ik in een Lodge lig op 4380 meter hoogte in de Himalaya. De warmte van de enige houtkachel in de kleine Lodge is zeker niet tot aan de houten, klamme slaapvertrekken terecht gekomen. De klamme deken is nog even klam en onder de capuchon van mijn jas zit nog steeds de muts tot over mijn oren.. met vier lagen kleding en warme sokken ben ik in slaap gevallen op het harde houten bed, het licht door de ramen heeft me weer wakker gemaakt.

Bij het bewegen van mijn lijf voel ik me raar… nooit eerder heb ik zo hoog in de bergen geslapen… mijn lijf snapt er niet veel van en protesteert bij normale bewegingen. Ik moet even naar buiten… daar helemaal achterin is een houten deur met toegang tot de enige hurktoilet…. Ik bevind me daar op hoogte midden in een smerige lucht. Gelukkig helpt de kou me om al adem happend snel de houten deur weer achter me dicht te slaan.

Een half uurtje later sta ik weer buiten…. Mijn rugzak is weer herpakt met al mijn materiaal voor 9 dagen op reis. Al 4 dagen ben ik nu in de bergen… hoewel de tijd snel gaat voelt iedere ochtend als traag en zwaar… Steeds even wennen… die vele hoogtemeters op hoogte in de bergen. De sneeuw kraakt onder mijn natte schoenen. Door de weerkaatsing van de on op de sneeuw heb ik mijn zonnebril nodig om het pad te zoeken… De sneeuw van vannacht heeft het pad verstopt onder een dikke witte deken… een paar voetafdrukken van een voorganger moeten richting gaan geven… De zon trekt een silhouet van schaduw over de met sneeuw bedekte vormen van de berg… Ik ben weer onderweg…

In beweging ervaar ik opeens een warm gevoel van geluk. Ik bevind me midden in een wereld die ik graag opzoek… een moment met mezelf in een omgeving die me overweldigd met haar enorme schoonheid. Het heeft we zoveel moeite gekost om hier te komen.. en ook dit keer is het weer zo de moeite waard. De schittering van de zon op de witte koude ijzel. Het gekraak van mijn beweging,… de damp van mijn adem en die rustgevende bergtoppen om me heen die me zooo klein maken. Er is concentratie nodig om vooruit te komen… niks gaat echt vanzelf en dat maakt alles zo intens bewust. Ik zie Jeroen voor me, in een zelfde gestaag tempo… Dit soort momenten zijn voor mij onbetaalbaar… ontstaan door inspanning en beleving… dit korte moment wordt automatisch bewaard,… voor altijd, als een bijzondere herinnering.

Zomaar een moment in de bergen…

Tot de volgende keer,

Chris van Beem

chris@trail-running.eu

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account