fbpx

Met Start2Ultra een nieuwe diersoort: de ultratrailrunner!

Wat een feest om in het prachtige voorjaarsweer op 17 februari 2019 in Zuid-Limburg met de trilrunners van onze derde groep van Start2Ultra de afsluitende 50K over het Krijtlandpad te lopen! Een hele mooie afsluiting van de zes maanden trainen, elkaar aanmoedigen, leren en groeien tot ultratrailrunner. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik enthousiast ben over de begeleiding en ondersteuning bij het Start2Ultra programma.

Ik ben Hylke Rozema, getrouwd en vader van twee jongens. Ik werk als Business- en Data-Analist in de IT, heb een gezondheidspraktijk als Alexander Techniek leraar in Hoorn en speel muziek. Ik sport graag, maar daar kwam het lange tijd niet echt van. Alweer ruim een jaar terug, maart 2018, vroor het behoorlijk met een aantal dagen uitstekend schaatsweer. Die dagen ontdekte ik dat buiten sporten en nieuwe gebieden verkennen mij enorm veel energie gaf. Het hielp om op een gezonde manier mijn drukke agenda los te laten en volop te genieten van het sporten en de omgeving.

Na de bijzondere schaatsperiode in 2018 heb ik het hardlopen opgepakt samen met mijn beste vriend Briain, ik ben lid geworden van atletiekvereniging AV Hollandia in Hoorn en heb de positieve energie van de Strava-community ontdekt. Dit alles gaf mij naast trainingsschema’s ook de voor mij belangrijke sociale interactie van samen sporten, beter worden en elkaar ondersteunen. Waar ik de voorgaande jaren pogingen had gedaan om te werken aan mijn conditie en discipline (met wisselend succes), lukte het mij nu wel structureel een aantal keer per week te sporten, meer kennis over trainingsopbouw te krijgen en mijn conditie consequent te blijven ontwikkelen. Ik merkte dat ik zaken voor elkaar kreeg die mij eerder niet lukten.

Ik had een paar keer meegedaan aan grotere evenementen zoals de Dam-tot-damloop, Utrechtse Halve Marathon en de Enschede Marathon, en was geïnteresseerd geraakt in hardloopevenementen in de natuur. Vaak zijn dit ook kleinere evenementen. In de zomer van 2018 deed ik mee aan de 10K Wezep Trailrun, de 18K 4 Parken City Night Run (4PCNT) op 25 mei en de 10K Leenderheide Trail op 28 juli, waarbij ik veel nieuwe sportieve vriendschappen maakte. Bij zowel de 4 Parken City Night Run kreeg de trailrunkoorts mij duidelijk te pakken, ’s nachts lopen, voor mijn doen veel hoogtemeters, veel scherpe klimmetjes en afdalingen en voor het eerst met een lampje op. Erg spannend en met de hoogtemeters erbij misschien een tikkeltje te hoog gegrepen. Symptomen van een shinsplint deden zich voor, ik heb een aantal weken echt rustig aan gedaan. Gelukkig ben ik van de overbelasting van mijn scheenbeen hersteld en een paar weken later liep ik voorzichtig de 10K Leenderheide Trail op 28 juli. De ongelooflijk positieve en relaxte sfeer sprak mij erg aan, de leiding was vriendelijk, behulpzaam en goed verzorgd. En niet te vergeten de high-fives van Cor (de race-director, met de imposante witte baard). De trailrun evenementen pasten beter bij mij, ze gaven mij plezier, voerden door bijzondere nieuw te ontdekken natuurgebieden, brachten een persoonlijker contact en ruimte om te lachen en te ontspannen met medelopers. Het ons-kent-ons gevoel, de high-fives, passie voor natuur, prachtige single-track paden, conditioneel groeien en de sterke onderlinge verbondenheid trokken mij in het trailrunnen aan. Inmiddels wist ik dat mijn enthousiasme en ambitie groot was maar dat ik een rustige en geplande trainingsopbouw nodig zou hebben om zonder blessures verder te komen.  De vraag rees hoe ik beter kon worden in trailrunnen. Hoe kan ik leren net zo makkelijk als andere lopers door de natuurgebieden te rennen?

Bij sommige lopers zag het er zo makkelijk uit dat het leek alsof ze dansten, zweefden. Die richting wilde ik ook uit! Maar wat sloot aan bij waar ik op dat moment was? Tijdens de 4PCNT en de Leenderheide Trial las ik informatie over het programma Start2Ultra, waarvoor een rustige 20 kilometer hardlopen het ingangsniveau was. Wat als ik tegen het eind van de zomer een halve marathon zou kunnen trailrunnen?

Tijdens onze zomervakantie heb ik volop hardgelopen en op 18 augustus deed ik mee met de Amerongse Berg Trail van 21K. Een bijzonder evenement omdat ik voor mijzelf een stevig doel had gesteld en dat gelukkig ook uitliep. Ook deze keer de positieve flow van Cor, Geraldine en Chris en het gevoel dat ik bij een prettige en goed passende organisatie terecht zou komen. Met het uitlopen van de Amerongse Berg Trail had ik niet alleen mijn eerder gestelde doel gehaald (binnen een half jaar trailrunnend een halve marathon lopen) maar raakte ik in gesprek met Cor van Disseldorp over het Start2Ultra traject. Eerder had ik al een flyer gekregen, maar leek het mij te ambitieus (de 18K 4PCNT met 470 hoogtemeters leverde mij toch een paar pijntjes op). Maar gedurende de zomervakantie was ik sterker geworden en ik had een aantal looptips gekregen. Misschien was dit wel het moment om mijn hardlopen naar een hoger niveau te tillen en verder te gaan dan wat ik ooit voor mogelijk had gedacht… Na wat heen en weer mailen en telefonisch contact met Cor, inplannen van de al bekende data schreef ik mij in voor Start2Ultra!

Wat is Start2Ultra?

Start2Ultra (afgekort S2U) is een loopprogramma dat hardlopers groepsgewijs in een periode van een half jaar begeleidt van 20K naar 50K trailrun afstanden. Hierbij wordt je ondersteund door de drie betrokken coaches (Cor, Geraldine en Chris) en experts uit de ultrarunning wereld. Er worden informatiesessies gehouden waarbij advies wordt gegeven, je wordt voorzien van een passend trainingsschema met ondersteuning en loopt met de deelnemers uit je groep een aantal evenementen die passen bij de trainingsopbouw. Voor de deelnemers is een besloten social-mediagroep gemaakt waarop op ieder moment met elkaar kan overleggen en informatie kan uitwisselen. En als kers op de taart de feestelijke afsluiting van de periode met een 50K Trailrun, voor ons was het Krijtlandpad uitgekozen.

 

De praktijk


Naar 50 kilometer toe trainen doe je niet zomaar. We werden dan ook uitgenodigd voor de kickoff meeting in september waarbij we niet alleen de startinformatie, uitleg en een trainingsschema kregen maar ook met de groep een ronde in het naastgelegen bos liepen. Het werd al meteen duidelijk dat de nadruk vooral op rustig lopen zou komen te liggen. Ik had al een account bij strava en Cor kon helpen meer uit onze hardloopsessies te halen. De weken na de kickoff werd ik regelmatig met vriendelijke correcties bewust gemaakt dat mijn hartslag tijdens trainingssessies voor een goed verloop van S2U stukken lager moest worden. Interessante en leerzame lessen, maar wel onwennig in het begin… Probeer het maar eens, heel rustig hardlopen, rustiger dan ik ooit had gedaan. 😉

Met onze groep hebben we dat stapsgewijs opgebouwd naar de langere afstanden. De evenementen van trail-events.eu pasten mooi bij de trainingsopbouw. Het was ook erg leuk om tijdens de evenementen samen met anderen te lopen, verhalen uit te wisselen en de finish te vieren.

Voor mij werkte het erg motiverend om tijdens vakanties, of reizen voor mijn werk in een nabij gelegen natuurgebied een route te lopen. Echt dé ultieme vorm van nieuwe gebieden ontdekken. Ik voel mij sterk en bevrijd door over de paden te rennen. Zo ben ik in Schotland over de Pentland Hills getrokken, heb ik in het zonnige Italië ten noorden van Perugia een aantal bergtoppen meegepakt en heb ik door de prachtige Eifel bij Nideggen gelopen.

Het fijne van deelnemen aan Start2Ultra is dat je toegang krijgt tot hun trailrun wedstrijden, je mag tijdens S2U gratis aan deze evenementen meedoen en je ontmoet mensen met een enorme ervaring en kennis op het gebied van trailrunnen en ultralopen. Bijvoorbeeld voor het leren navigeren heb ik erg goede tips gekregen en voor de juiste mindset waren de tips van Chris van Beem en Jan Fokke Oosterhof erg goed.

Een ultra is een compleet ander verhaal dan een kortere afstand rennen. Het accent ligt heel ergens anders dat het trainen voor kortere afstanden en snelle tijden neerzetten. Hilarisch was het om te merken aan het begin van het S2U traject hoe lastig het was om in een lage hartslagzone te trainen. Laat ik maar zeggen dat mijn hartslag de eerste weken alle kanten uitvloog. Ondanks dat ik probeerde gecontroleerd te lopen lieten mijn hartslag analyses meer het gedrag van een wilde stier zien. Aan enthousiasme in ieder geval geen gebrek.

Ik merkte dat ik een aantal hardloop gewoontes moest gaan veranderen en heel secuur op bepaalde onderwerpen gaan letten. Bijvoorbeeld het trainen van je spieropbouw en energiesysteem in je lichaam. Hier zijn we gericht aan gaan werken, dit heeft veel samenhang met je algehele gezondheid, voeding en trainingsaanpak. Daarnaast hebben we uitleg gekregen over voeding, materiaal, strategie en je motivatie. Niet iedereen is een boekenwurm, maar onder andere het boek ‘Endurance Training and Racing’ van Philip Maffetone heeft mij op meerdere facetten geholpen inzicht te krijgen en uithoudingsvermogen te ontwikkelen.

Niet alleen is dit programma een veilige manier om je grenzen te verleggen, je leert in korte tijd extreem veel over de belangrijke aspecten van ultratrailrunning. De noodzakelijke ondersteuning en betrokkenheid van de deelnemers maakt dit traject bijzonder, de hardlopers uit ons groepje kwamen uit heel Nederland en we zijn in een mum van tijd goede vrienden geworden.

Onze S2U-groep woonde verspreid door Nederland van Zuid-Limburg, tot Noord-holland en van Zeeland tot en met Friesland. Hierdoor was afspreken om te trainen niet heel makkelijk. Natuurlijk kan de verspreiding per groep anders zijn. Het was erg leuk om te merken dat iedereen wel een natuurgebied in de omgeving heeft kunnen vinden om regelmatig te hardlopen. Het bijhouden en delen van je trainingssessies via Strava.com en het elkaar op de hoogte houden via sociale media werkte goed, al is facebook of WhatsApp niet voor iedereen de beste oplossing. Voordeel van sociale media is dat er een aantal zeer betrokken trailrunning groepen zijn, waar volop wordt geadviseerd, aangemoedigd en hardloopsessies worden afgesproken.

Trainingsopbouw is veel verandering. En aan iedere verandering kleven risico’s. Risico’s van het opbouwen naar langere afstanden is dat je lichaam zich ook moet gaan aanpassen aan de constante en langere belasting. Trailrunnen heeft als voordeel dat de wisselende ondergrond maakt dat geen enkele pas hetzelfde is, zoals bijvoorbeeld op asfalt. De belasting van je lichaam is dan ook minder eenzijdig. Over heuveltjes, mul zand en stenen rennen, is dan wel weer zwaarder om overheen te komen, maar hier kan je leren goed mee om te gaan. Bovendien doe je trailrunnen veel in de natuur, en op mij heeft dat een rustgevende en ontspannende werking. Tijdens het hardlopen als het goed gaat voelt het alsof het lopen vanzelf gaat, het heeft mijn volledige aandacht nodig. Met de juiste kennis, lichaamsbewust zijn en begeleiding is goed mogelijk een trainingsopbouw van 20 naar 50 kilometer op gezonde manier door te komen.

De adviezen die ik je kan geven zijn om vooral te genieten van de vele ontdekkingen en ervaringen die je zult tegenkomen. Blijf altijd goed luisteren naar je lichaam en denk na. Dat klinkt misschien belerend, maar in de runners-high flow van de vele kilometers die je gaat afleggen is het hebben van goede kennis, strategie en tactiek erg belangrijk. Ten eerste zodat je je aan je plan houdt en (letterlijk) soms niet verdwaalt maar ook om in moeilijkere loopuren nog steeds effectief en gezond bezig te zijn. Wie had ook al weer gezegd dat trailrunnen is als rozengeur en wodka-lime? Er zitten ook echt lastige momenten in, kilometers die je grommend loopt doorweekt door de striemende regen of wanneer je merkt dat je net te weinig energie of water in je tas hebt meegenomen. Ik ben blij dat ik ook de lastigere loopsessies heb mogen ervaren, juist van die sessies heb ik veel geleerd!

Er is dankzij Start2Ultra een wereld voor mij opengegaan. Ik heb te veel beleefd om allemaal te benoemen. Het zou leuk zijn vaker een hardloop verhaal te delen. Hier in ieder geval een aantal gebieden en routes waar ik warme herinneringen aan heb:
-De onwaarschijnlijk mooie Noord-Hollandse Duinen bij Schoorl, Bergen, Egmond, Castricum
-Perugia – Ponte Pattoli 19-10-2018 28K 1200D+ (prachtige bergen en uitzicht)
-Edinburgh – Pentland Hills – 2-11-2018 32K 1200D+ (softflasks bevroren opkomende zon op bergtop, waterspreeuwen gezien)
-Keelven Trail 17-11-2018 30K 28D+ (vogels kijken op het Beuven)
-Utrechtse Heuvelrug met Diana, Dennis en Harry 24-11-2018 31K 290D+
-Groote Heide Trail 16-12-2019 42K 15D+ (Sneeuwwitte heide, onvergetelijk mooi)
-Leenderbos Trail 6-1-2019 44K 170D+ (bikkelen, bikkelen, maar dit keer met een beter plan)
-Stabrechtseheide Trail 26-1-2019 30K 90D+ (Trailrun foto in de krant met Mark en Bern)
-Krijtland Trail 17-2-2019 52K 1000D+ (De finale!)

De feestelijke afsluiting

Ter afsluiting van het Start2Ultra programma heeft onze groep op zondag 17 februari 2019 de 50K trailrun over het Krijtlandpad gelopen van Noorbeek naar Valkenburg. Ik had getapert de dagen ervoor, mijn materiaal en voeding goed voorbereid en een strategie uitgewerkt. Vanuit Noordholland is Limburg een echt vakantiegebied en gelukkig wilde mijn beste supporter die ik mij kon voorstellen (mijn moeder) graag mee. Dat leverde mooie foto’s op, en het is natuurlijk erg fijn om er samen een mooi weekend van te maken. We hadden gelukkig de mooiste februari dag, de zon scheen volop. In de ochtend bij de start was het fris, maar na een paar uur hollen door de bossen en Limburgse heuvels was de temperatuur prima en konden windbreaker en buff in mijn racevest worden gedaan. Het Krijtlandpad is een gemarkeerde route, ondanks dat had ik het gpx-bestand ook in mijn navigatie geladen. Desondanks was het toch gelukt om een extra kilometer verkeerd te lopen. Wel langs een prachtig beekje, maar na pakweg 500m vond ik het verdacht dat ik geen markeringen meer tegenkwam. De enige remedie: teruglopen. Na paar minuten later was ik weer op de route. De goed verzorgde voedingsposten bemand door Geraldine, Iris, Emanuel, Cor en de supporters waren erg fijn, zeker bij een lange loop is genoeg drinken en eten belangrijk. Bij de Belgische grens (de 25K post) keek Emanuel mij nog even kritisch in de ogen of het allemaal goed verliep en of ik door de gezondheidscheck kwam, ik voelde mij prima en ik mocht van hem door. Van ons rendez-vous bij het grensbord heb ik nog een mooie foto. Het Vijlenerbos en de beklimming van de toren op het Drielandenpunt vond ik erg mooie omgevingen. Zoals ik al zei, loop je een afstand van 50K niet zonder slag of stoot. De laatste tien kilometers waren best wel zwaar. Mijn compressiesokken waren na vier uur te krap geworden, of waren mijn voeten te groot geworden? In ieder geval zat het niet heel fijn. En hoe voorkom je bij de 44ste kilometer dat je te ruw met je knieën rent? Ik was blij dat er een paar kilometer voor Valkenburg een ideale verrassing was. Iris had bij de laatste voedingspost heerlijke bouillon ingeschonken, en dat was voor mij een ideaal drankje, precies op het goede moment! Tijdens een lange loop maken hele eenvoudige zaken mij gelukkig: een kopje bouillon, uitkijkpunten over het landschap, cirkelende buizerds, dorpen en boerderijen, de oude watermolen, het klooster in Wittem (daar heb ik ooit nog een concert gespeeld), een goed getimede kleine cola en de passanten die ons aanmoedigden. Hartverwarmend en een bijzondere ervaring.

 

Uiteindelijk hebben alle lopers die dag de 52K uitgelopen, Jose heeft zelfs nog een ambitieuze ongeplande extra lus van een paar kilometer gelopen. Uiteindelijk waren we allemaal compleet en hebben we het gevierd op het terras en in het restaurant. Niet alleen de lopers hadden een lange dag achter de rug, ook de leiding (Cor, Geraldine en Chris) en de mensen op de verzorgingsposten waren genoeg uren in touw geweest. Allemaal enorm knap gedaan!

Raad ik S2U aan?

Als je een 20K afstand kan lopen, je trailrun afstanden in een halfjaar wilt vergroten naar 50K en wekelijks tijd kan en wilt maken voor 3-4 loopsessies: Ja! Doen!

En wat nu?

Tja, en toen had ik het S2U traject doorlopen en wist ik hoe ik een 50K afstand moest gaan aanpakken. Maar om nu direct mijn afstanden nog groter te maken? Eerst maar een aantal ervaringen opdoen, zelfstandigheid opbouwen bij soortgelijke afstanden van 50 kilometer. Mijn visie is dat ik op gezonde manier jarenlang wil blijven trailrunnen en nieuwe gebieden wil ontdekken. Verbinding maken met andere lopers en het delen van mijn ervaringen is een belangrijke geluksgever, een website leek mijn ultieme plaats hiervoor. En wat doe ik dan, ik maak een blog! Zo gezegd, zo gedaan: je kan mijn ervaringen lezen op https://ultratrailrunner.eu Ik post daar regelmatig verhalen en ervaringen, en heb het plan gevat een podcast te maken, ideeën zijn welkom!

Het ontwikkelen van meer zelfstandigheid bij het lopen van een ultra heb ik gedaan door recent self-supported de Sallandtrail van 50K te lopen. En mijn familiebezoek in Japan mag ik ook gaan verrijken met een geplande 50K: de Ishiokatrail op 28 april. Ik ben heel benieuwd wat ik in Japan ga tegenkomen op ultratrailrun gebied, er is in ieder geval een erg actieve en sociale trailrun groep in Tokyo.

En half maart kreeg ik het fantastische nieuws dat ik een startbewijs voor de Brixen Marathon via trail-running.eu van iemand mocht overnemen! De Brixen Marathon (https://www.brixenmarathon.com) is een adembenemende wedstrijd van 42 kilometer op 6 juli 2019 door de prachtige Zuid-Tirolse Dolomieten. Ik ben erg blij dat ik deze mag starten. Zie daar mijn droom om ook in de bergen een langere afstand te gaan lopen uitkomen!

Als hoogtepunt heb ik de Grossglockner Trail van 75K op 27 juli gekozen. Die komt al zeer binnenkort, daarover later meer.

Ik ben klaar voor nieuwe ervaringen en nieuwe gebieden! Kom, doe je mee?

 

Door Hylke Rozema

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account