fbpx

Leenderbos Trail – door Ricky Fox

Oké, daar ga ik dan! Op naar de Leenderbostrail. De eerste keer een route op gpx lopen. Alleen. Een gebied verkennen. Ik voel me als Scott Jurek die naar het Noorden gaat. Een avonturier. Maar dan anders.

De komende 22 kilometer zijn voor mij. Ik parkeer mijn auto bij het startpunt. De auto’s op de A2 razen langs. Er komt een uitgelaten schoolklas aanlopen die paarden gaat verzorgen. Ik doe mijn racevest om, start mijn gpx en kom in beweging.

De eerste meters laat het gebied meteen zien wat voor moois het heeft. Bos, een open zandvlakte, dennennaalden, water. Ik volg de slingerpaadjes door het bos. Ze worden steeds smaller. Het bos wordt dichter, donkerder en ook stiller. Ineens besef ik dat ik niets anders hoor dan vogels. Geen A2 meer, geen schoolklas.

Dan over naar een naaldbos. Brede, vlakke bospaden. Lekker om tempo te maken. Of om rustig om me heen te kijken. Zonder te struikelen.

Stukje verderop een pad met stenen. Kiezels, keien, stukken baksteen. Terwijl ik me afvraag wat dit betekent, zie ik een kudde schapen. Ze hebben geen antwoord op mijn vraag. Ze kijken me verdwaasd aan.

De paden blijven breed en vlak. Ik begin te twijfelen. Zijn dit de paden van Chris en Cor? Dan kom ik in het kreupelhout terecht. En daarna op een pad dat op een beek lijkt. Kletsnat gras. Ik zak tot mijn enkels in het water. Doorweekte schoenen en sokken. Konden Chris en Cor mijn gedachten lezen? Was dit hun zoete wraak? Ik hoor hun vrolijke lach in mijn hoofd.

De zon breekt door en ik geniet van alle kleuren. Het ene groen is nog groener dan het andere groen. Het mos schijnt zelfs neon. Het paars en roze van het vingerhoedskruid vallen op.

Zo ren ik verder. De slingerpaadjes en zandpaden wisselen elkaar af. Net als de naaldbomen, de heidevelden en de vennen. Alleen de vogels zijn te horen. De kilometers gaan vanzelf. Bij een poel met padden sta ik stil. Hun gekwaak draagt ver over deze open vlakte.

Ineens een klein stukje asfalt. Het geeft me de kans om omhoog te kijken. In plaats van naar beneden. Even niet op mijn voeten en het pad letten. In de naaldbomen hangen de oude en nieuwe dennenappels gezamenlijk aan een tak. Ik zou er melancholisch van worden. Iets met ouderdom en nieuw leven. Iets met in balans zijn. Iets met herinneringen en toekomstdromen.

Ik loop verder door het bos. Af en toe een omgevallen boom op het pad. Keuzes. Ga ik er omheen of overheen? Ook dit heeft iets symbolisch. Iets met obstakels op je pad. Omzeilen of aanpakken?

Ik raak meer en meer verzonken in mijn gedachten. Minder bewust van mijn omgeving. Het loopt ook zo heerlijk hier. Als in een flow. Dan kan ik ineens niet verder. Drie mannen en een machine verwijderen een boom. Die ligt dwars over het pad. Of ik even wil wachten tot ze klaar zijn. Zeker weten. Stilstaan op deze plek is een cadeautje.

Dan nadert het einde van mijn route. Ik hoor de auto’s op de A2 en zie de manege. Ik verheug me op koffie. Helaas. Niemand die me kan helpen. Ik rij naar een tankstation en haal koffie uit de automaat. Drink de beker leeg en luister naar de langsrazende auto’s. En naar de luidruchtige vrouw naast me. Hoor ik daar een schoolklas kinderen aankomen? Ik glimlach. Terug in de bewoonde wereld. Met een goed gevoel. Met rust in mijn hoofd. En mijn eigen, kleine avontuur.

Ricky Fox

Meer informatie Leenderbos Trail 14-07-2019

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account