fbpx

Een stormachtig loopje op de Dodemans trail 23km – Hans van Gurp


Toen Cor en Geraldine vroegen om mensen die een proefrondje van de Dodemanstrail 23km wilde lopen en daarover wilde bloggen hoefde ik niet lang na te denken, want dit is toch een van mijn favoriete trails en lekker dicht bij huis. Xandra, mijn vrouw, bood aan om lekker mee te lopen, aangezien ik toch een zone 1 lange duurloop zou gaan doen en het tempo lekker laag zou zijn. Sinds ik meedoe aan het Start2Ultra programma zijn zone 1 loopjes aan de orde van de dag, iets waar ik in het begin best aan moest wennen maar vind het nu de fijnste loopjes om te doen. Het voordeel is dus wel dat Xandra en ik steeds vaker samen kunnen rennen.

De wekker extra vroeg gezet deze zaterdag zodat we in ieder geval de mountainbikers in dat gebied voor zouden zijn. Vrijdagnacht stormde het flink en dat ging door tot in de vroege uurtjes. Bah wat heb ik onrustig geslapen door die wind. Echt zin om op te staan hadden Xandra en ik niet…Twijfelen…wel of niet lopen vandaag…het waait nog zo hard. Straks liggen er veel bomen om in het bos…en is het wel veilig om daar te lopen met al die wind? Ach weet je…gewoon gaan en we zien het daar wel. Zo gezegd, zo gedaan. Aankleden, rugzakjes klaarmaken, auto in en gaan. Na een klein halfuurtje aangekomen bij San Blas waarvandaan de trail start. Best spannend want we hebben nog nooit eerder alleen op GPS route gelopen. Hmmmm wel apart…de route lijkt precies omgekeerd dan wat ik daar gewend was, heb ik alles wel goed ingesteld? Nou ja andersom is ie vast ook leuk.

De Dodemans Trail

Nou daar gaan we. Gelijk mogen we zo’n karakteristieke Limburgse holle weg in en een flinke heuvel op. Bij mijn laatste Dodemanstrail kon je heerlijk over deze helling naar beneden richting finish knallen. Andersom blijkt dit toch ff anders…ruim 40 hoogtemeters in dat eerste stukje, pffffew….doorbijten dus vanaf de start. Gelukkig loop je hier wel redelijk beschut tegen de elementen en valt de wind weg. Na een 20 tal minuutjes gaan de regenjasjes toch maar uit, want van al dat klimmen krijgen we het warm. Wat is het hier toch mooi. Veel wijdse uitzichten het heuvelland in. Op sommige paden was het wel even extra opletten door de vele takken die door de storm op het pad terecht waren gekomen. Ook een dode jonge uil op het pad die de storm niet overleefd had. Maar wat een mooi beest was het. Zelfs zo’n jonge uil heeft al behoorlijke klauwen. Zielig….maar ja zo is de natuur. Snel door want de km’s gaan tergend langzaam met al deze hoogtemeters. Af en toe kan ik die heuvels echt vervloeken, maar na iedere klim word je dan weer wel beloond met schitterende uitzichten.

7 pittige klimmetjes

Deze route bevat uiteindelijk iets van 7 pittige klimmetjes wat hem echt zwaar maakt. Wel echt super gevarieerd. Vele soorten ondergrond komen we tegen. Van bospaadjes, single tracks tot grindpaden en weilanden en ook af en toe een stukje asfalt. Alle voor Zuid Limburg karakteristieke landschappen glijden aan ons voorbij. Bos, akkers, heuvels, hoge plateaus. Echt genieten dus. Hoe mooi om al die wilde Orchissen op de Dolsberg te zien. Orchissen (wilde orchideeën) daar hebben Xandra en ik wat mee dus hier hebben we toch even wat tijd genomen om de verschillende soorten te ontdekken. Op een aantal plekken zoals op de hoge plateaus hadden we nog wel last van veel wind maar af en toe liet het zonnetje zich toch al zien. De luchten waren echt fantastisch om te fotograferen dus ik kon het niet laten om met grote regelmaat fotootjes te maken met mijn telefoon….zo ging ons gemiddelde tempo wel flink omlaag. Maar ja, genieten is voor ons het belangrijkste. De laatste km’s beginnen de benen zwaar te voelen. Bijna 600 hoogtemeters en hier en daar wat gemene trapjes hakken er flink in. Ook een paar keer fout gelopen en wat trapjes extra gelopen, puur omdat ik vond dat dat wel een paadje zou zijn dat Cor uit zou kiezen. Maar we ruiken de stal, zoals we dat altijd zeggen als we bijna thuis zijn, en het tempo gaat zowaar wat omhoog. Op naar koffie met een groot stuk Limburgse vlaai bij San Blas, want dat hebben we verdiend.


Wat een mooie dag, wat een mooie maar ook uitdagende trail. De Dodemanstrail, nog steeds mijn favoriet. Om dit rondje van 23 km 5x te kunnen lopen, moet ik nog wel even trainen. Respect voor wie deze uitdaging 15 juni aangaan. De mindere helden kunnen het rondje natuurlijk ook gewoon 1x doen of je doet de 11 km, die je dan ook tot 5 x kunt doen. Één garantie kan ik jullie al geven: Vervelen gaan deze rondjes absoluut niet. Het is zo mooi hier en iedere keer dat ik deze trail loop ontdek ik toch weer nieuwe dingen.

Meer informatie over de Dodemans Trail? : >> Dodemans Trail 15-06-2019

Groetjes van een toekomstig Ultraloper.

Hans van Gurp

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account