fbpx

Chocomel in het Keelven

Het is alweer een tijd geleden, Januari om precies te zijn. Chris was bezig aan zijn laatste run om zijn 100 uur door de natuur te finishen. Een finale met een 100 mijler. 160 kilometer dus. Hij deed dat op de route van de PUB, de Pinkster Ultra Brabant (die we met Hemelvaart zouden doen, dus eigenlijk de Tien Dagen Voor Pinksteren Ultra Brabant, maar dat terzijde). Ikzelf was bezig met mijn 50 Uur door de Natuur maar wilde er natuurlijk ook zijn voor mijn maatje.

Zo kwam het dan ook dat ik samen met Geraldine rond een uur of 8 ‘s avonds stond te wachten bij “de Soete Inval”. Het stukje van de Keelven zou ik meelopen. Het was donker en het was koud. We zaten in de auto en tuurden over het veld. “Dat lampje moet toch wel komen nu?”, “is het daar?”, “nee, dat is een fietser.”  “Ow, daar dan?”.  We keken, we tuurden, we en plots zagen we toch echt een lampje heen en weer gaan in de verte. Dat moet ‘m zijn! Chris!

Ik stap uit de auto, de kou slaat me om mijn oren. Muts op, racevest aan, veters strikken. Het lampje komt langzaam dichterbij en ik bereid me voor. Ik drink een slok water, check of ik alles heb. Het lampje is vlakbij en ook Geraldine stapt naar buiten. Kofferbak open, thee en bouillon klaarzetten, eten klaarleggen,  water, zout, paracetamol, alles is er.

Chris is er! Hij ziet er niet al te best uit. Hij is gevallen en zijn racevest is een puinhoop. Snel alles wisselen is het plan. Maar wacht, wat is dit? Nee toch?  Chris had een pakje Chocomel mee… Kleine tip: Niet vallen als je Chocomel bij je hebt. Echt alles zit onder, de bruine smurrie druipt naar buiten. Elk vakje zit vol, de powerbank is smerig en naar de kl*te, softflasks te vies om aan te pakken en terwijl de  rest van het bruine goedje over onze handen en benen loopt kletsen we even, eten en drinken we wat en daar gaan we: De Keelven!

Ik ken de route, tijdens onze eerste editie hebben we immers alles zelf uitgepijld. Ik weet waar het mooi is, waar een lastige draai zit en waar het volop genieten is. Klein verschil is dat jet mu donker is, en dan bedoel ik ook echt donker. Het weer zit niet mee deze Januari. Het is in deze tijd van het jaar natuurlijk al om vier donker, maar de regen, de wolken en de buien maken het niet makkelijker. De luchtvochtigheid is hoog en mijn bril beslaat elke drie seconden, ik heb opgegeven mijn zakdoek nog op te bergen in mijn vest, en zo loop ik als een soort van Pavarotti met mijn witte zakdoek door het gebied.

We kletsen wat, Chris loopt nog stevig door ook. Na 110 kilometer toch nog tien kilometer per uur afleggen is best knap. Ik doe mijn best een goede pacer te zijn en loop zo veel als ik kan voorop. Dan kan ik waarschuwen voor takken en andere obstakels. Maar ja, het is te merken dat Dit Chris zijn speeltuin is, als ik op de gpx check waar we naar toe moeten roept hij: “ Hier links!”  En als ik denk te weten dat we recht door moeten dan slaat hij rechtsaf… iets met gebied en broekzak zullen we maar zeggen.

Hoe dan ook, zelfs in het donker is het een genot om hier te trailen. Er zit veel, heel veel afwisseling in de ongegrond, het bolt af en toe leuk en het Keelven zelf is absoluut prachtig te noemen. Net als we dat bereiken zit Chris er even helemaal doorheen. Hij is zijn oriëntatie kwijt en ik zie zijn hoofd tollen. Even komt er niets anders dan geraaskal uit. Tsja, 100 mijl is ook niet niks. Een paar yellybeans, wat water en een (jaja) chocomel later rennen we weer verder. Om het Keelven, door het bos en over de heide. Keelven: 20 kilometer trailgenot!

De afloop? Chris deed nog een etappe van 20km en de laatste etappe (Groote Heide) deden we samen. Ik ga niets vertellen over de regen, het afzien of het doorbijten. Dat is part of the deal. Chris liep zijn 160km, ik was er als ondersteuning en de natuur, die oh zo mooie natuur, die maakte het mogelijk. En jij kan dit ook beleven. De Keelven Trail is zaterdag al, in de omliggende gebieden zoals Leenderbos en en de Strabrechtse Heide hebben we binnenkort ook weer mooie events. En als die data niet passen dan hebben we nog veel meer moois….

 

Cor MJ van Disseldorp

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

or    

Gegevens vergeten?

or

Create Account