fbpx

Door de ogen van een Vrijwilliger: De Schuitwater Trail

Vandaag de #schuitwatertrail. Een prachtig evenement in een nog prachtigere omgeving, met de meest prachtige deelnemers/sters.

Diverse afstanden konden gelopen worden. Start en finish op een toplocatie. Door Geraldine (Miss Sunshine) was niet bespaard om de deelnemers te voorzien van een goede parkeerplaats, een mooi startnummer en prachtige tuinen om je vast warm te lopen. Dat had ze prima geregeld.

En ze waren mooi, zowel de trails als de deelnemers/sters. Je kon tijdens het lopen genieten van flora en fauna. De eerste lopers zagen zelfs herten. De meeste zagen echter hooguit dazen en muggen. Maar men bleef dolenthousiast.  En daar doe ik het als vrijwilliger dan voor.  Lopers die badend in het zweet je komen bezoeken om te genieten van water, cola of de nodige chemie of peptiden. Aangevuld met stukjes sinaasappel en banaan zodat wij vrijwilligers het leuke van het vak mogen doen; Ze met een handje snoep uit de bekende bakjes weer terug het bos in sturen.

En zonder morren gingen ze dan weer op pad. De meeste van die lopers kwamen na een lus van zo’n acht kilometer weer bij je op de post. Om nogmaals het zelfde ritueel aan de broek te krijgen. Maar nu stuurden we ze de andere kant op, en hop daar gingen ze weer. Ja, het was een beetje aan de warme kant, maar ze mochten dan ook gratis wat extra water hebben. En dat was maar goed ook. Want wat bleek; Cor ( die van “Ik ben Cor” “”HALLO COR””) was voorafgaand in een zuinige bui. Op de 7km kreeg je maar een kleine 500 meter kado. De vrek! Alsof tie ze uit eigen zak neer moet leggen. Nou keek ie vandaag ook nog eens als een boer met kiespijn, iets met een kaakchirurg of zo, maar d’r kon niet veul van af..

En dan waren daar ook nog eens Donny (onze eigen flying Hirsch) en Chris van Beem (what’s  in a name). Zij fietsten en renden heen en weer om alle pijltjes en bordjes maar op de juiste plekken te krijgen. Hulde aan die twee. Ze hebben het zo goed gedaan dat je net zo goed een touwtje kon spannen van start tot finish. Zo helder was het. Onderweg nog een praatje met een deelnemer of een opbeurend gesprek met hen die er doorheen zaten. Kijk, da’s nog eens vrijwilligerswerk. En dan, last but not least: zij die het hart van de boswachter sneller doen kloppen. Jolanda en Martin; zij moesten er voor zorgen dat alle pijlen, elastiekjes bordjes, kaartjes en linten weer opgeruimd werden. En dan tussendoor ook nog eens rondkijken of er nog ergens een verdwaalde loper rond liep.

En kom je dan net als mede vrijwilligers Hennie, Niek en Aurélie weer terug bij de theetuin zijn al die complimenten van gefinishten niet van de lucht. Stuk voor stuk hebben ze genoten. Al dan niet van het private label biertje dat ze Geraldine gekregen hebben. Tja bier uitdelen maakt je populair toch?

Enne oh ja. Als ik als vrijwilliger jou als loper nog een advies mag geven: neem ook op de kleinere afstanden een Trailvest mee. Of in ieder geval een bekertje. Mocht er zelfs op de korte afstand iets gebeuren heb je altijd genoeg vocht bij je. Afgesproken?

 

Volgende week de Strabrechtse heide trail. Kijken of er daar nog wel gratis kilometers bijkomen.

Tags:

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

Gegevens vergeten?