fbpx

Even opladen bij de Keelven trail

Vandaag mocht ik weer een rondje gaan lopen. Dit keer de Keelven trial in Someren. De afgelopen week was het nog wel even spannend of ik mee kon doen… Nieuwe trailschoenen uitproberen, dat was geen succes…. Twee weken geleden had ik bij een ander trailevenement het geweldige idee om nieuwe schoenen te testen. Want tja, dan weet je zeker dat je schoenen hebt die je bevallen voor je ze koopt. Deze ga ik dus niet kopen. Na 11 km, kwam ik terug met een enorme bloedblaar op mijn hiel. Daar moest het blaardek van verwijderd worden met een open wond die overbleef. Ik zal maar geen foto’s daarvan laten zien, voor de mensen met een zwakke maag onder ons. Een voordeel heb ik dan weer wel. Door de opleiding die ik volg (hbo-verpleegkunde), weet ik wat goede wondzorg is. Doe daar een lichaam bij dat ik goede conditie (mijn vader zou zeggen topconditie) is en de wond was binnen een week helemaal dicht.

Maar ja, wel even spannend dus of ik vandaag de Keelven trail zou gaan redden. Een hele week kon ik geen schoenen aan. De eerste dag met schoenen een rondje wandelen. Ok dat gaat goed. En na 10 dagen niet hardlopen (voor mij echt een helse opgave), donderdag eindelijk een rondje gelopen. Jaaaaaa!!!! Ik kon Geraldine mailen dat ik vandaag mee kon doen met de Keelven trail. Natuurlijk kon ik het niet laten om meteen de vrijdag ook te gaan lopen. Tja, hardlopen schijnt nogal een leefstijl van mij te zijn. Dat betekende wel dat ik vanmorgen uit met bed kwam, met toch wel gevoelige bovenbenen. Wat 10 dagen niet lopen dan meteen een impact heeft. Met daarbij nog de nodige vermoeidheid door de chaos van de afgelopen weken. ‘Hoe ga ik in hemelsnaam deze dag doorkomen?’, dacht ik. Mijn hoofd reageerde meteen, ‘ach beetje spierpijn en moe dan moet je juist gaan lopen!’. Dus na een goed ontbijt de auto in. Even tanken en op naar Someren!!!

In Someren aangekomen, staat de altijd enthousiaste organisatie al klaar voor een warm welkom. Loopschoenen aan, rugzak op, nog even zonnebrand en deet opdoen en een broodje pindakaas voor de energie. Ik ben er klaar voor! Briefing van Cor en daar gaan we. Tijd om lekker buiten te gaan spelen!

De Keelven trial is een soort van achtje dat je loopt, althans bij de route van 20 km. De 10km loopt een lus van dit achtje. Dit achtje is zo opgezet dat je geen enkel pad twee keer loopt. De verzorgingspost is het middelpunt van het achtje.

In het eerste stuk naar VP1 begint het meteen met slingerende paadjes. Bijna geen enkel pad die de route volgt, gaat rechtuit. Lekker crossen dus. Al zien deze paadjes er af en toe ook wel zo uit dat je jezelf gaat afvragen of het wel een pad is. Maar ja, dat maakt het buitenspelen alleen maar leuker. Deze paadjes zullen je in de hele trail blijven achtervolgen. Slingeren en paadjes die geen paden lijken.

In het eerste stuk en ook in het laatste stuk nadat je voor de tweede keer bij de VP komt, kom je langs de plassen die in dit gebied te vinden zijn. Even stukjes uit het bos, langs en om de plassen heen. Helaas is er aan deze plassen wel te zien hoe kwetsbaar de natuur is. Een droge zomer van vorig jaar en de plassen liggen er behoorlijk droog bij. De natuur die vaak zo sterk en onverwoestbaar lijkt, liet mij hier vandaag weer zien hoe kwetsbaar ze is. Aan ons dus de taak om respect te hebben voor de natuur. Langs deze plassen besefte ik me dan ook weer hoe bijzonder en mooi het is dat ik hier vandaag mocht lopen.

Tussen deze plassen door gaat het door stukjes bos. Met daarbij de nodige hekjes die je doorgaat. Klap, klap, klap hoor ik alweer. Een vertrouwd en rustgevend geluid op een of andere manier. Voor mij in elk geval genoeg om te weten dat er weer een hekje komt. Even openhouden voor de lopers achter mij en daarna weer samen verder. Als het goed is ben ik bijna bij VP1. Toch nog wel een leuke verrassing voor ik daar ben. Een mul zandpad langs een maïsveld met aan het einde de VP. Even nog een stuk lekker zwoegen door dat droge, mulle en stoffige zand. Met als beloning de vrijwilligers met hun goede zorgen.

Zo VP 1 gehad. Op naar de andere lus van het achtje. De tweede lus, heeft geen plassen maar slootjes en bruggetjes. Toch kom ik eerst door een stukje bos wat zo enorm rustgevend en knus is, dat ik er niet meer weg wil. En ja hoor, hier staat toevallig een half afgemaakt hutje. Ik kan natuurlijk ook hier blijven. Helaas voor mij, er is thuis nog een paard dat ook mijn aandacht en zorg verdient. Toch maar door dan. In dit stuk dus slootjes en bruggetjes. Geen idee hoeveel. Ik heb ze helaas niet geteld. In dit deel loop ik veel alleen. Iets wat ik nooit erg vind. En als je liever samen loopt, zou je het hier denk ik geen probleem vinden om alleen te lopen. Het vele slingeren en het bruggetje hier, bruggetje daar, geeft continu prikkels aan je zintuigen.

Voor ik het weet staat daar alweer een van de vrijwilligers van de VP. Met een jongetje die heel enthousiast de toch wel vermoeide lopers opvrolijkt. Een high five, de bocht om en daar is de VP alweer. De vrolijkheid van die jongen en de VP, waren zeer welkom. Net dat extra zetje, dat ik kon gebruiken voor het laatste stukje. Langzaam begin ik toch wel die spierpijn en die 10 dagen niet lopen te voelen. Op naar het laatste stukje, vanaf hier gezamenlijk met de lopers van de 10km.

In dit laatste stuk loopt de route terug via de andere kant van de plassen die ik in het eerste stuk al was gepasseerd. Of zijn het nou andere plassen??? Geen idee, het voelt en ziet er tenminste anders uit. En ja hoor, hoe kan het ook anders…. Bij de Dodemanstrial liep ik verkeerd aan het beginstuk. Tja, zullen we dat vandaag dan maar aan het eind doen?! Ja hoor, ik heb het samen met een groepje anderen voor elkaar gekregen. En we lopen ook als een kudde schaapjes dom achter elkaar aan… Moet ik opletten dan als er iemand voor me loopt? Na een ik denk halve km, komen we erachter dat we niet goed zitten. Terug dan maar. Daar komen we tot de conclusie dat het een goede reden was om verkeerd te lopen. Je zoekt toch een mooi excuus van je eigen dagdromen, niet? Wat bleek nou. Wij waren het vlonder van het logo van deze trail over gelopen. Dat was dus niet de bedoeling. Ervoor moesten we al naar rechts. Daar waren wij het schijnbaan niet mee eens. Wij wilde daaroverheen!!!

Terug op de route, is het nog een kleine 2 km te gaan. Verder kris kras door het bos en daar staat Cor alweer te wachten bij de finish. Een finish die dit keer op zich wel welkom was. Vermoeide benen. Toch ook zo lekker aan het lopen, dat je niet wilt dat het afgelopen is. Ken je dat, dat je blij bent het te hebben volbracht en toch ook door wilt gaan zodat de mooie beleving niet stopt? Een dag die vermoeid begint, eindigt met nieuwe energie door deze trail.

Keelven trail, jou zou ik omschrijven als een afwisselende route met nauwelijks stukken rechtuit. Je voelt gemoedelijk, vriendelijk, rustig en klein aan door je omgeving. Een omgeving waar je kunt wegdromen, waar je wilt blijven. Bos en open stukken en toch heel fijn lopen met warmte. De stukjes over open vlaktes zijn kort en je loopt veel onder de bomen in de schaduw. De Keelven trial is een aanrader voor wie op zoek is naar niet te veel hoogtemeters, veel afwisseling en lekker slingeren door de bossen. Een route die aan te raden is als eerste trail, voor als je moe bent, als herstelloopje of als je gewoon even lekker wilt lopen en wegdromen.

Oh ja, aan het begin werd gezegd dat er ook hier eikenprocessierupsen de lopers plagen. Zelf vond ik dit reuze meevallen. Weinig rupsen gezien. Of komt dit doordat ik thuis met nog meer rupsen te maken heb???

Nog even terug naar de finish. Natuurlijk stond ook dit keer weer een biertje als beloning klaar. Zoals ik de vorige keer al liet weten, mag ik zelf geen bier. De vorige was voor mijn vader. Dit keer is iemand anders de gelukkige. Na de trail langs mijn paard. Zij krijgt haar verzorging en mag in de tussentijd op het biertje passen. ‘Niet opdrinken hé paard’. Dit keer is het biertje namelijk voor de mensen waar mijn paard gestald staat. Wie oh wie is de volgende keer de gelukkige?

Trailgroet van Elke

De foto-impressie van Elke

Tags:

Neem contact op

Verzenden..

© 2019 Trailrunning Europe - All rights reserved - Terms & conditions

or

Log in met je login gegevens

Gegevens vergeten?